Ήταν Κυριακή του Πάσχα, 24 Απριλίου 2022, όταν η Ελλάδα γιόρταζε την Ανάσταση και στα Σκούρτα της Βοιωτίας ένα εξοχικό σπίτι ζωντάνευε με γέλια, χορό και πασχαλινή χαρά. Μέσα στη μεγάλη αυλή, μια παρέα ανθρώπων απολάμβανε τη γιορτή, άγνωστη για ό,τι επρόκειτο να συμβεί. Δύο άνδρες, όμως, παρακολουθούσαν από απόσταση με ψυχρή υπολογιστική ματιά, περιμένοντας τη στιγμή που έψαχναν εδώ και καιρό. Η γιορτή της Ανάστασης δεν σήμαινε τίποτα για εκείνους — είχαν δουλειά να τελειώσουν.
Όταν ένας άντρας ντυμένος στα μαύρα σηκώθηκε για να χορέψει, οι δύο παρατηρητές τον αναγνώρισαν αμέσως. Ήταν ο Γιάννης Σκαφτούρος, ένα από τα πιο γνωστά και επικίνδυνα ηγετικά στελέχη της ελληνικής οργανωμένης εγκληματικότητας. Στους κύκλους που κινούνταν τον ήξεραν ως «Θείο Τζο» — ένα παρατσούκλι που έκρυβε πίσω του έναν άνθρωπο με βαρύ παρελθόν και πολλούς εχθρούς. Η αναγνώριση ήταν το σήμα εκκίνησης για ό,τι ακολούθησε.
Ο άνθρωπος που κρυβόταν σε σπηλιές
Ο Σκαφτούρος δεν ήταν άνθρωπος που κινούνταν αμέριμνος. Επί μήνες ζούσε στην παρανομία, αλλάζοντας συνεχώς κρησφύγετα, αποφεύγοντας να μένει για πολύ σε ένα μέρος. Σύμφωνα με πληροφορίες, κατέφευγε ακόμη και σε σπηλιές για να χαθεί από τα ίχνη όσων τον κυνηγούσαν. Γνώριζε καλά τι σημαίνει να έχεις συμβόλαιο θανάτου με το όνομά σου — και ήξερε ότι ήταν ο αριθμός 25 σε μια μακρά λίστα εκκαθαρίσεων που είχε ανοίξει έξι χρόνια νωρίτερα στους κόλπους της ελληνικής μαφίας. Έπαιρνε δρακόντεια μέτρα ασφαλείας και δεν εμφανιζόταν ποτέ εκεί που τον περίμεναν.
Ωστόσο, με το Πάσχα να πλησιάζει και την Εβδομάδα των Παθών να ξεκινά, ο «Θείος Τζο» αποφάσισε να χαλαρώσει λίγο. Το συνεχές πήγαινε-έλα σε διάφορες γωνιές της Ελλάδας είχε αρχίσει να τον κουράζει, και η πασχαλινή γιορτή με την οικογένειά του στο εξοχικό των Σκούρτων φάνηκε μια στιγμή ανάπαυλας. Ήταν μια απόφαση που πλήρωσε με τη ζωή του. Εκείνο το Πάσχα αποδείχθηκε το τελευταίο της ζωής του.
Η παρακμή ενός κώδικα τιμής
Παλαιάς κοπής νονός, ο Σκαφτούρος είχε μεγαλώσει με συγκεκριμένες «αξίες» του οργανωμένου εγκλήματος — μια άγραφη ηθική που όριζε τα όρια ακόμη και στον κόσμο της βίας. Σε παλαιότερες εποχές, ένα συμβόλαιο θανάτου δεν εκτελούνταν αν ο στόχος βρισκόταν μαζί με τη γυναίκα του ή τα παιδιά του. Οι εκτελεστές περίμεναν να τον βρουν μόνο του — έτσι το απαιτούσε ο κώδικας. Αυτή η λογική, όμως, είχε εδώ και καιρό πάψει να ισχύει στους κόλπους της σύγχρονης ελληνικής Καμόρα. Η έννοια της «μπέσας» και της τιμής είχε χαθεί ανεπιστρεπτί.
Παράλληλα, ο «Θείος Τζο» φαίνεται ότι δεν είχε λάβει υπόψη του τα μηνύματα που έστελναν προηγούμενες δολοφονίες. Οι κανόνες είχαν αλλάξει, και η παρουσία της οικογένειάς του στο εξοχικό εκείνο το βράδυ δεν αποτέλεσε κανένα εμπόδιο. Οι δύο εκτελεστές με τα Καλάσνικοφ ενήργησαν μπροστά στα μάτια των δικών του, σφραγίζοντας με τον πιο βίαιο τρόπο το τέλος ενός από τα πιο γνωστά πρόσωπα της Greek Mafia. Η δολοφονία του Σκαφτούρου έκλεινε έναν κύκλο αίματος που είχε αρχίσει χρόνια πριν και κατέγραφε για άλλη μια φορά την αμείλικτη λογική του οργανωμένου εγκλήματος στην Ελλάδα.
