Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης αθώωσε έναν 36χρονο υπήκοο Αιγύπτου που είχε καταδικαστεί πρωτόδικα σε κάθειρξη 12 ετών για βιασμό ανήλικης αλλοδαπής στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης. Οι δικαστές αθώωσαν ομόφωνα τον κατηγορούμενο για την πράξη του βιασμού λόγω αμφιβολιών, ενώ κατά πλειοψηφία τον έκριναν αθώο και για την πράξη της κατάχρησης ανηλίκου. Ο άνδρας, από την καταδίκη του τον Ιούνιο του 2023, κρατούνταν στις φυλακές Γρεβενών. Η καταγγέλλουσα δεν εμφανίστηκε στο Εφετείο για να καταθέσει και τιμωρήθηκε με λιπομαρτυρία.
Διαβάστε επίσης: Συνελήφθη Τούρκος για απόπειρα ανθρωποκτονίας στη Θεσσαλονίκη
Τι έγινε: Από την καταγγελία στην αθώωση
Η υπόθεση ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2019 όταν μια νεαρή αλλοδαπή και οι δύο ανήλικες αδελφές της έφτασαν στη Θεσσαλονίκη με στόχο να μεταβούν στη Γερμανία, όπου διέμενε μόνιμα η μητέρα τους. Μετά από αποτυχημένη προσπάθεια να ταξιδέψουν με πλαστά έγγραφα, η μητέρα επέστρεψε στη Γερμανία και ξεκίνησε τη διαδικασία οικογενειακής επανένωσης. Στο μεταξύ, νοίκιασε διαμέρισμα στη Νεάπολη και ανέθεσε τη φροντίδα των κοριτσιών στον 36χρονο Αιγύπτιο, τον οποίο γνώριζε μέσω κοινών γνωστών.
Η καταγγελία έφτασε στις Αρχές το 2020, περίπου τρεις μήνες μετά τη γέννα παιδιού. Η νεαρή, που δήλωνε τότε 16 ετών και καταγωγή από τη Συρία, κατήγγειλε ότι ο 36χρονος της πρόσφερε πορτοκαλάδα μέσα στην οποία είχε ρίξει άγνωστη ουσία. Ισχυρίστηκε ότι αμέσως μετά αισθάνθηκε αδιαθεσία και υπνηλία, έχασε τις αισθήσεις της και τότε ο κατηγορούμενος την κακοποίησε σεξουαλικά, με αποτέλεσμα να μείνει έγκυος και να γεννήσει το παιδί. Κατά την καταγγελία της, όταν συνήλθε, ο άνδρας την απείλησε πως θα δημοσιοποιούσε βίντεο από τη σεξουαλική πράξη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εφόσον αποκάλυπτε όσα είχαν συμβεί.
Πρωτόδικα, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης καταδίκασε τον κατηγορούμενο τον Ιούνιο του 2023 σε κάθειρξη 12 ετών. Από τότε ο άνδρας κρατούνταν στις φυλακές Γρεβενών, μέχρι την αθωωτική απόφαση του Εφετείου που ανέτρεψε την καταδίκη.
Αντιδράσεις και πλαίσιο: Τα επιχειρήματα της υπεράσπισης
Ο κατηγορούμενος δήλωνε αθώος από την πρώτη στιγμή, υποστηρίζοντας ότι διατηρούσε κανονική σχέση με τη νεαρή και πως η επίμαχη πράξη έγινε με τη συναίνεσή της. Χαρακτήριζε την καταγγελία «προσχηματική», ισχυριζόμενος ότι σκοπός ήταν να εξασφαλίσει η νεαρή νομιμοποιητικά έγγραφα ώστε να ταξιδέψει στη Γερμανία, όπου ζούσε η μητέρα της.
Κατά την εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό, η υπεράσπιση κατέβαλε επιπλέον προσπάθεια να πλήξει την αξιοπιστία της καταγγέλλουσας, αμφισβητώντας τόσο την ανηλικότητά της όσο και την πραγματική της καταγωγή. Επικαλέστηκε φερόμενο υλικό από προσωπικό προφίλ της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υποστηρίζοντας ότι κατά την επίμαχη περίοδο ήταν ήδη ενήλικη και ότι καταγόταν από τον Λίβανο, όχι από τη Συρία. Τα επιχειρήματα αυτά φαίνεται να επηρέασαν την τελική κρίση του δικαστηρίου, το οποίο αθώωσε τον κατηγορούμενο λόγω αμφιβολιών.
Καθοριστικής σημασίας για την έκβαση της δίκης ήταν η απουσία της καταγγέλλουσας από το Εφετείο. Σε αντίθεση με την πρωτοβάθμια δίκη, όπου η νεαρή είχε καταθέσει ενώπιον του δικαστηρίου, στη δευτεροβάθμια διαδικασία δεν εμφανίστηκε καθόλου. Η απουσία αυτή είχε νομικές συνέπειες για την ίδια: τιμωρήθηκε με λιπομαρτυρία. Η καταγγέλλουσα φέρεται πλέον να διαμένει στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας. Ομόφωνα για τον βιασμό και κατά πλειοψηφία για την κατάχρηση ανηλίκου, το Εφετείο απάλλαξε τον 36χρονο από όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε.
