Βαρύ πένθος και αναπάντητα ερωτήματα κυριαρχούν στο σχολείο της Ηλιούπολης μετά την τραγωδία που συγκλόνισε ολόκληρη την Ελλάδα. Δύο 17χρονες μαθήτριες έπεσαν από τον 6ο όροφο πολυκατοικίας, με αποτέλεσμα η μία να χάσει τη ζωή της και η άλλη να αγωνίζεται για την επιβίωσή της στο νοσοκομείο. Το πανελλήνιο παρακολουθεί μουδιασμένο τις εξελίξεις, αδυνατώντας να κατανοήσει πώς δύο νέα κορίτσια με ολόκληρη τη ζωή μπροστά τους έφτασαν σε αυτή την απόφαση. Ο καθηγητής τους, ένας έμπειρος εκπαιδευτικός με 40 χρόνια στο ίδιο σχολείο, μίλησε στο MEGA και η μαρτυρία του αφήνει άφωνους όσους την ακούν.
«Μέχρι χθες το μεσημέρι ήμασταν μαζί. Τους έκανα αστεία, τους μιλούσα, τους συμβούλευα» — αυτά τα λόγια του εκπαιδευτικού αποτυπώνουν με τον πιο ωμό τρόπο το αδιανόητο του τραγικού γεγονότος. Ο ίδιος δεν μπορεί να βρει απαντήσεις. Δεν είδε κανένα σημάδι, δεν αντελήφθη καμία ανησυχητική αλλαγή στη συμπεριφορά τους. Τις περιγράφει ως άριστες μαθήτριες, χαμογελαστές, ευγενικές, παιδιά που συμμετείχαν στο μάθημα και διασκέδαζαν με τους συμμαθητές τους. Μάλιστα, ο ίδιος τις είχε συνοδεύσει σε εκδρομή στην Κρήτη, έχοντας χτίσει μαζί τους μια σχέση εμπιστοσύνης και εγγύτητας που κάνει την απώλεια ακόμα πιο οδυνηρή.
«Δεν προδίκαζες τίποτα» — η μαρτυρία που συγκλονίζει
Ο καθηγητής αναφέρθηκε με ιδιαίτερη θέρμη στην κοπέλα που έχασε τη ζωή της, περιγράφοντάς την ως μια ήσυχη και ομαλή παρουσία μέσα στην τάξη. «Ήταν χαμογελαστή όταν σου μιλούσε. Ήταν ευγενέστατη. Συμμετείχε όταν το ζητούσες» είπε, με φωνή που έκρυβε με δυσκολία τον πόνο του. Τόνισε ότι μόλις προχθές τους είχε μάθημα και τα κορίτσια γελούσαν μεταξύ τους, έκαναν αστεία, έδειχναν δύο έφηβες χωρίς κανένα ορατό βάρος. Ωστόσο, πίσω από αυτά τα χαμόγελα κρυβόταν κάτι που κανείς δεν κατάφερε να δει — κι αυτό είναι που βασανίζει τον έμπειρο εκπαιδευτικό περισσότερο από οτιδήποτε άλλο.
«Είμαι 40 χρόνια στο ίδιο σχολείο. Το ξέρω καλύτερα από το σπίτι μου. Δεν είχα τίποτα» τόνισε με έμφαση, υπονοώντας ότι αν υπήρχε έστω και μια ένδειξη, η επέμβαση θα ήταν άμεση. Η ειλικρίνεια αυτής της δήλωσης κάνει την τραγωδία να φαντάζει ακόμα πιο ανερμήνευτη. Παράλληλα, τα δύο κορίτσια κρατούσαν τη φιλία τους στενή — «κάναν παρέα, ήταν στην ίδια τάξη, μιλάγανε» — χωρίς αυτό να αποτελεί κανένα προειδοποιητικό σήμα για το περιβάλλον τους.
Σοκ και πένθος — το σχολείο αναζητά τρόπο να συνεχίσει
Στους διαδρόμους και τις αίθουσες του σχολείου, η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική. Συμμαθητές των δύο κοριτσιών αφήνουν λευκά λουλούδια στο θρανίο της 17χρονης που έχασε τη ζωή της, σε μια αυθόρμητη χειρονομία αγάπης και αποχαιρετισμού. Ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί έχουν ήδη αναπτυχθεί στο σχολείο για να στηρίξουν τους νέους ανθρώπους που προσπαθούν να κατανοήσουν το ακατανόητο. Το υπουργείο Παιδείας έχει ενημερωθεί, ενώ η διεύθυνση του σχολείου έχει επικοινωνήσει με τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για τη λήψη των κατάλληλων μέτρων.
«Πρέπει να δούμε τι δεν πρέπει να κάνουμε, όχι μόνο τι θα κάνουμε. Αυτό που λέγεται διαχείριση του περιστατικού και διαχείριση του πένθους» εξήγησε ο εκπαιδευτικός, δείχνοντας την ωριμότητα και την ευαισθησία που απαιτεί μια τέτοια κατάσταση. Σε αυτό το πλαίσιο, ο δήμος Ηλιούπολης κήρυξε τριήμερο πένθος για να τιμήσει τη μνήμη της νεαρής κοπέλας και να εκφράσει τη συμπαράστασή του στις οικογένειες που ζουν έναν εφιάλτη. Η δεύτερη μαθήτρια συνεχίζει να δίνει σκληρή μάχη για τη ζωή της, κρατώντας αναμμένη μια ελπίδα μέσα στο βαθύ σκοτάδι αυτής της τραγωδίας.
Η υπόθεση αυτή φέρνει και πάλι στην επιφάνεια το ζήτημα της εφηβικής ψυχικής υγείας και των κρυφών αγώνων που δίνουν πολλοί νέοι χωρίς να το εκδηλώνουν ανοιχτά. Ακόμα και άνθρωποι με δεκαετίες εμπειρίας δίπλα στους νέους, όπως ο καθηγητής αυτός, μπορούν να αιφνιδιαστούν. «Είναι τρελό αυτό το πράγμα. Δεν το χωράει το μυαλό μου» κατέληξε, εκφράζοντας αυτό που νιώθουν χιλιάδες πολίτες σε ολόκληρη την Ελλάδα.
