Με ψυχραιμία που προκάλεσε αποτροπιασμό στην αίθουσα του δικαστηρίου, ο 42χρονος κατηγορούμενος για τη δολοφονία της συζύγου του στους Αμπελόκηπους περιέγραψε βήμα βήμα πώς σκότωσε τη γυναίκα του με σφυρί και στη συνέχεια έκρυψε τη σορό της στο πατάρι του σπιτιού τους. Ο άνδρας, καταγωγής από την Αλβανία, αντιμετωπίζει κατηγορία για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση — κατηγορία που ο ίδιος αρνείται με επιμονή, επιχειρώντας να παρουσιάσει τον εαυτό του ως θύμα των συνθηκών. Η απολογία του, ωστόσο, ήταν γεμάτη αντιφάσεις και αποκαλυπτικές παραδοχές που δύσκολα συνάδουν με την εικόνα του αθώου ανθρώπου που προσπάθησε να προβάλει. Η δίκη αυτή φέρνει για ακόμη μια φορά στο επίκεντρο της κοινής γνώμης το φαινόμενο της γυναικοκτονίας στη χώρα μας.
«Ένα χτύπημα» — Η απολογία που κανείς δεν πίστεψε
Σύμφωνα με τον ίδιο τον κατηγορούμενο, ο καβγάς με τη σύζυγό του ξεκίνησε όταν εκείνη του ανακοίνωσε ότι σκόπευε να τον εγκαταλείψει παίρνοντας μαζί της τα παιδιά τους. Στη διάρκεια αυτής της αντιπαράθεσης, ισχυρίζεται, του αποκάλυψε επίσης ότι το μικρότερο παιδί δεν ήταν δικό του. Αυτή η αποκάλυψη, κατά τη δική του εκδοχή, τον έκανε να «θολώσει» και να χτυπήσει τη γυναίκα μόνο μία φορά με το σφυρί. Υποστήριξε ακόμη ότι, όταν εκείνη έπεσε αναίσθητη, προσπάθησε να της κάνει καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση — μια ισχυρισμός που ελάχιστη πειστικότητα άφησε στους παρευρισκόμενους στη δίκη. Η πρόεδρος του δικαστηρίου τον ρώτησε ευθέως γιατί δεν κάλεσε ασθενοφόρο εάν πίστευε ότι η γυναίκα του μπορεί να ήταν ακόμη ζωντανή — στο ερώτημα αυτό ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητική απάντηση.
Αυτό που ακολούθησε αποτέλεσε την πλέον αποκαλυπτική πτυχή της απολογίας. Ο 42χρονος περιέγραψε με ψυχρή λεπτομέρεια πώς τοποθέτησε μια σακούλα στο κεφάλι της γυναίκας του για να μην αφήσει σημάδια, την τύλιξε με πάπλωμα και λινάτσα, και την έκρυψε στην ντουλάπα του υπνοδωματίου. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τα ίδια τα λόγια του, πήγε να φτιάξει κολατσιό για τα παιδιά του — λες και τίποτα δεν είχε συμβεί. Την επόμενη μέρα ξύπνησε, πήγε τα παιδιά στο σχολείο και εμφανίστηκε κανονικά στη δουλειά του, λέγοντας στους συναδέλφους που τον ρωτούσαν ότι η γυναίκα του «έφυγε». Οι δηλώσεις αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις εντός και εκτός αίθουσας.
Οκτώ στρώσεις σακούλες και η μεταφορά στο πατάρι
Το Σάββατο, αφού έστειλε τα παιδιά στον αδελφό του, ο κατηγορούμενος αποφάσισε να μεταφέρει τη σορό στο πατάρι του σπιτιού τους. Χρησιμοποίησε δύο μαύρες σακούλες σκουπιδιών και ένα πλαστικό περιτύλιγμα για να τυλίξει το σώμα, το οποίο στη συνέχεια ανέβασε με «πολύ δυσκολία» στο πατάρι. Το απόγευμα της ίδιας μέρας, στις 5 το απόγευμα, έφτασαν στο σπίτι τα αδέλφια του με τις συζύγους τους — χωρίς να γνωρίζουν ότι πάνω από τα κεφάλια τους βρισκόταν κρυμμένο ένα πτώμα. Η πρόεδρος του δικαστηρίου τον αντιμετώπισε με σκεπτικισμό, επισημαίνοντας ότι βρέθηκαν οκτώ στρώσεις σακούλες στο σώμα και δύο στρώσεις στο κεφάλι — στοιχείο που αποδεικνύει προμελέτη και όχι αυθόρμητη αντίδραση. Ο κατηγορούμενος απάντησε απλώς «δεν θυμάμαι».
Παράλληλα, στην απολογία του ο 42χρονος επιχείρησε να υπονομεύσει τη μνήμη της δολοφονημένης γυναίκας του, αφήνοντας υπαινιγμούς για δήθεν εξωσυζυγικές σχέσεις και ισχυριζόμενος ότι εκείνη εξαφανιζόταν συχνά από το οικογενειακό σπίτι για μικρά ή μεγάλα χρονικά διαστήματα. Σε αυτό το πλαίσιο, παρουσίασε τον εαυτό του ως τον μοναδικό γονέα που ουσιαστικά ανέτρεφε τα παιδιά, προσπαθώντας να χτίσει προφίλ αφοσιωμένου πατέρα που «τα έχασε» σε μια στιγμή αδυναμίας. Ωστόσο, το δικαστήριο δεν φαίνεται να εντυπωσιάστηκε από αυτή την αφήγηση, καθώς τα αντικειμενικά στοιχεία της υπόθεσης — ο αριθμός των σακούλων, η απόκρυψη της σορού, η ψυχραιμία με την οποία συνέχισε την καθημερινότητά του — μαρτυρούν ψυχρή και προμελετημένη ενέργεια.
Αμετανόητος εμφανίστηκε συνολικά ο κατηγορούμενος καθ’ όλη τη διάρκεια της απολογίας του, αδυνατώντας ή μη θέλοντας να εκφράσει πραγματική μεταμέλεια για το έγκλημά του. Η υπόθεση αυτή, πέρα από τις νομικές της διαστάσεις, υπογραμμίζει για άλλη μια φορά το βαθύτερο πρόβλημα της έμφυλης βίας στην ελληνική κοινωνία, όπου γυναίκες χάνουν τη ζωή τους από τα χέρια ανθρώπων με τους οποίους μοιράστηκαν τη ζωή τους. Η συνέχεια της δίκης αναμένεται να ρίξει περισσότερο φως στις συνθήκες του εγκλήματος, ενώ η απόφαση του δικαστηρίου θα κριθεί με έντονο δημόσιο ενδιαφέρον.
