Βαρύ πένθος έχει σκεπάσει την ιατρική κοινότητα και την τοπική κοινωνία της Μυτιλήνης μετά τον τραγικό θάνατο μιας 36χρονης γιατρού του ΕΚΑΒ, η οποία έχασε τη μάχη για τη ζωή κατά τη διάρκεια αεροδιακομιδής προς την Αθήνα. Η νεαρή γυναίκα είχε μόλις φέρει στον κόσμο ένα υγιέστατο βρέφος, όταν η κατάστασή της άρχισε να επιδεινώνεται με ραγδαίο ρυθμό τις επόμενες ώρες. Μέσα σε πέντε μόλις μέρες, η χαρά της νέας μητρότητας μετατράπηκε σε αδυσώπητη τραγωδία για την οικογένειά της και τους αγαπημένους της. Τα ακριβή αίτια που οδήγησαν στην τραγική κατάληξη διερευνώνται αυτή τη στιγμή από τις αρχές, ενώ πλήθος ερωτημάτων παραμένουν αναπάντητα.
Η 36χρονη είχε γεννήσει την περασμένη Παρασκευή στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, φέρνοντας στον κόσμο ένα απολύτως υγιές μωράκι. Η χαρά, όμως, κράτησε ελάχιστα. Ήδη από το Σάββατο, η κατάσταση της υγείας της παρουσίασε αιφνίδια και ανησυχητική επιδείνωση, με την εμφάνιση υψηλού πυρετού να θέτει σε εγρήγορση τους θεράποντες ιατρούς. Εκείνοι παρακολουθούσαν στενά την κλινική της εικόνα, η οποία γινόταν ολοένα και πιο ανησυχητική με κάθε που περνούσε η ώρα.
Η δραματική επιδείνωση μέσα σε 48 ώρες
Το επόμενο 48ωρο αποδείχθηκε καθοριστικό και τραγικό. Μετά από δύο 24ωρα με αμείωτο πυρετό και επιδεινούμενη κλινική εικόνα, οι γιατροί αναγκάστηκαν να προχωρήσουν στη διασωλήνωση της 36χρονης — μια απόφαση που υπογράμμιζε τη σοβαρότητα της κατάστασής της. Ο σύντροφός της δεν έφυγε ούτε λεπτό από το πλευρό της καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών των κρίσιμων ωρών. «Είναι κομμάτια ο άνθρωπος και προσπαθεί ακόμη να συνέλθει από αυτό που συνέβη», ανέφερε χαρακτηριστικά συνάδελφός της. Ολόκληρη η ομάδα του ΕΚΑΒ Μυτιλήνης παρακολουθούσε αγωνιωδώς την εξέλιξη της κατάστασης, προσπαθώντας να διατηρήσει ελπίδα.
Την Τρίτη, η κατάσταση της ασθενούς είχε φτάσει σε σημείο που οι διαθέσιμες ιατρικές υποδομές της Μυτιλήνης δεν επαρκούσαν πλέον. Οι γιατροί έκριναν απολύτως αναγκαία τη μεταφορά της σε εξειδικευμένο νοσοκομείο της Αθήνας με αεροδιακομιδή. Ωστόσο, η νεαρή γιατρός δεν κατάφερε ποτέ να φτάσει στον προορισμό της. Κατά τη διάρκεια της πτήσης, χρειάστηκε ανάνηψη, και σύντομα έφτασε η συντριπτική είδηση του θανάτου της. «Μέχρι να φτάσει σε νοσοκομείο της Αθήνας, χρειάστηκε να της κάνουν ανάνηψη και ύστερα μάθαμε ότι πέθανε», περιέγραψε συνάδελφός της στο protothema.gr με ραγισμένη φωνή.
Μια γιατρός που έδινε τον εαυτό της στην πρώτη γραμμή
Εκείνοι που τη γνώριζαν από κοντά ζωγραφίζουν το πορτρέτο μιας γυναίκας που είχε κάνει το ιατρικό λειτούργημα τρόπο ζωής. Ακόμη και όταν ήταν έξι μηνών έγκυος, οι συνάδελφοί της έπρεπε να την παρακαλούν να μην ανεβαίνει στα ασθενοφόρα. «Της λέγαμε να προσέχει και να μην ανεβαίνει στα ασθενοφόρα. Εκείνη όμως ήθελε να βρίσκεται δίπλα στον ασθενή, στην πρώτη γραμμή», τονίζουν συγκινημένοι. Αυτή η ακατάβλητη προσφορά και η άρνησή της να υποχωρήσει ακόμη και σε εκείνη την ευαίσθητη περίοδο της εγκυμοσύνης της αποτυπώνουν έναν χαρακτήρα εξαιρετικής αφοσίωσης. Για τους συναδέλφους της, δεν ήταν απλά μια καλή γιατρός — ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε για να βοηθά τους άλλους.
Παράλληλα, ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος, εξέφρασε τη συγκλόνισή του για την απώλεια. «Είμαστε συγκλονισμένοι. Χάσαμε έναν εξαιρετικό άνθρωπο», ανέφερε χαρακτηριστικά στη δήλωσή του. Σε αυτό το πλαίσιο, η απώλεια της 36χρονης αναδεικνύει για μία ακόμη φορά τις συνθήκες υπό τις οποίες εργάζονται οι επαγγελματίες υγείας στην περιφέρεια, μακριά από τα μεγάλα αστικά κέντρα. Φίλοι, συγγενείς και συνάδελφοι περιγράφουν μια νέα γυναίκα γεμάτη όνειρα, που συνδύαζε την επιστημονική κατάρτιση με βαθιά ανθρωπιά. «Είμαστε συντετριμμένοι. Υπάρχουν πολλά ερωτήματα για το τι ακριβώς συνέβη. Για εμάς, πάνω απ’ όλα χάθηκε ένας εξαιρετικός άνθρωπος και μια αγαπημένη συνάδελφος», κατέληγαν συγκλονισμένοι.
«Δεν πρόλαβε να χαρεί το παιδάκι της, δεν πρόλαβε τίποτα — όλα έγιναν πολύ γρήγορα», ανέφερε με πόνο συνάδελφός της, αποτυπώνοντας σε λίγες λέξεις το μέγεθος της τραγωδίας. Το νεογέννητο βρέφος της ήρθε στον κόσμο υγιές, αλλά δεν πρόλαβε να γνωρίσει τη μητέρα του. Η κοινωνία της Μυτιλήνης θρηνεί, ενώ ερωτήματα για το τι ακριβώς πήγε στραβά σε εκείνες τις κρίσιμες ημέρες παραμένουν χωρίς απάντηση. «Κλαίμε όλοι», είπε απλά ένας από τους συναδέλφους της — τρεις λέξεις που συμπυκνώνουν το συλλογικό πόνο μιας ολόκληρης κοινότητας που έχασε κάτι ανεκτίμητο.
