Στις 4 Ιουλίου του 2004 γράφτηκε η πιο λαμπρή σελίδα στην ιστορία του ελληνικού αθλητισμού. Η Εθνική ποδοσφαίρου, υπό τις οδηγίες του Γερμανού τεχνικού Όττο Ρεχάγκελ, κατέκτησε το Euro εκείνης της χρονιάς, χαρίζοντας σε ολόκληρη τη χώρα μια βραδιά πανηγυρισμών που δεν είχε ξαναζήσει κανείς. Είκοσι δύο χρόνια μετά, η επέτειος αυτή παραμένει σημείο αναφοράς για γενιές φιλάθλων, καθώς η κατάκτηση εκείνη θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Η Ελλάδα, μια ομάδα χωρίς αστέρια παγκόσμιας εμβέλειας, κατάφερε να ανατρέψει κάθε πρόγνωση και να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης. Σε πλατείες και σπίτια σε όλη τη χώρα, εκατομμύρια Έλληνες πανηγύρισαν μέχρι τα ξημερώματα μια νίκη που κανείς δεν τολμούσε να ονειρευτεί πριν από την έναρξη της διοργάνωσης.
Η πορεία προς τον τελικό ξεκίνησε με έναν άθλο που λίγοι περίμεναν. Στο πρώτο ματς της διοργάνωσης, που ήταν και το ματς έναρξης, η Ελλάδα αντιμετώπισε τη διοργανώτρια Πορτογαλία. Ο Καραγκούνης απείλησε νωρίς με ένα μακρινό σουτ, δείχνοντας πως η ομάδα του Ρεχάγκελ δεν είχε έρθει απλώς για να συμμετάσχει. Στο δεύτερο μέρος, ο Σεϊταρίδης κέρδισε πέναλτι από τον νεαρό τότε Κριστιάνο Ρονάλντο, το οποίο εκτέλεσε εύστοχα ο Μπασινάς, χαρίζοντας στην Ελλάδα μια πρώτη νίκη με 2-1, παρά το γκολ μείωσης του Ρονάλντο στις καθυστερήσεις.
Η δύσκολη πορεία στον όμιλο
Στο δεύτερο παιχνίδι του ομίλου, η Ελλάδα βρέθηκε αντιμέτωπη με την Ισπανία και γνώρισε ένα δύσκολο ξεκίνημα, όταν ο Μοριέντες εκμεταλλεύτηκε αμυντικό λάθος και νίκησε τον Νικοπολίδη. Ωστόσο, οι παίκτες του Ρεχάγκελ δεν κάμφθηκαν και ο Χαριστέας, με τρομερή ασίστ του Τσιάρτα, ισοφάρισε σε 1-1, δίνοντας στην Ελλάδα τέσσερις βαθμούς και ευνοϊκό δρόμο προς την πρόκριση. Το τρίτο ματς του ομίλου, απέναντι στη Ρωσία, εξελίχθηκε σε εφιάλτη για τους γαλανόλευκους. Ο Κιριτσένκο άνοιξε το σκορ ήδη από το δεύτερο λεπτό, ενώ ο Μπουλίκιν διπλασίασε με δυνατή κεφαλιά στο 17ο λεπτό. Παρόλα αυτά, ο Βρύζας, μετά από πάσα-κεφαλιά του Παπαδόπουλου, μείωσε πριν από το ημίχρονο, χαρίζοντας στην Ελλάδα την πολύτιμη πρόκριση στα προημιτελικά, όπου την περίμενε η Γαλλία.
Η πρόκριση επί Γαλλίας και ο δρόμος για τον τελικό
Στα προημιτελικά, η Ελλάδα κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια Γαλλία με σπουδαίους παίκτες, όπως ο Ζιντάν, ο Ανρί και ο Βιεϊρά. Το ματς παρέμεινε ισόπαλο μέχρι το 65ο λεπτό, όταν ο Ζαγοράκης πέρασε την μπάλα πάνω από τον Λιζαραζού και έστειλε ακριβή σέντρα στον Χαριστέα, ο οποίος νίκησε με κεφαλιά τον Μπαρτέζ. Παράλληλα, οι Γάλλοι δεν κατάφεραν να ισοφαρίσουν και η Ελλάδα προκρίθηκε στους ημιτελικούς, όπου βρήκε απέναντί της την Τσεχία, μία από τις πιο φορμαρισμένες ομάδες της διοργάνωσης, την οποία επίσης κατάφερε να αποκλείσει, φτάνοντας έτσι στον μεγάλο τελικό.
Ο τελικός και η κατάκτηση του τίτλου
Στον τελικό, η Ελλάδα βρέθηκε ξανά απέναντι στην Πορτογαλία, μπροστά σε ένα γεμάτο γήπεδο που είχε μετατραπεί σε γαλάζιο «τείχος» υπέρ των γηπεδούχων. Ο Χαριστέας, ο ήρωας της διοργάνωσης, σκόραρε ξανά με κεφαλιά μετά από κόρνερ του Μπασινά, χαρίζοντας στην Ελλάδα το γκολ που έκρινε την αναμέτρηση. Σε αυτό το πλαίσιο, η άμυνα των γαλανόλευκων κράτησε το προβάδισμα μέχρι το τελικό σφύριγμα, στέλνοντας το «πειρατικό» του Ρεχάγκελ στην κορυφή της Ευρώπης. Η κατάκτηση εκείνη παραμένει μοναδική στα χρονικά, καθώς καμία ομάδα δεν είχε καταφέρει να κατακτήσει ευρωπαϊκό τίτλο ξεκινώντας ως τόσο μεγάλο φαβορί υπέρ των αντιπάλων της. Είκοσι δύο χρόνια μετά, η 4η Ιουλίου του 2004 συνεχίζει να θεωρείται η πιο λαμπρή στιγμή στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου.
