Λιγότερο από έναν μήνα μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός που ο ίδιος είχε παρουσιάσει ως αναγκαία για να αποτραπεί μια οικονομική κρίση, ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε να επανεκκινήσει τον πόλεμο ΗΠΑ-Ιράν. Η απόφαση προκαλεί έντονες ανησυχίες τόσο για την εξέλιξη της σύγκρουσης όσο και για τις πολιτικές επιπτώσεις ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου. Στο επίκεντρο βρίσκονται τα Στενά του Ορμούζ, από όπου σε περίοδο ειρήνης διέρχεται περίπου το 20% του παγκόσμιου εμπορίου αργού πετρελαίου. Η κατάρρευση της προσωρινής εκεχειρίας δεν αφήνει, προς το παρόν, περιθώρια αισιοδοξίας για τερματισμό ενός πολέμου που ξεκίνησε πριν από περισσότερους από τέσσερις μήνες.
Η κατάρρευση της εκεχειρίας και η κλιμάκωση των πληγμάτων
Ο Ντόναλντ Τραμπ διέταξε την επανέναρξη των αμερικανικών επιθέσεων εναντίον ιρανικών στρατιωτικών στόχων και υποδομών, κρίνοντας ότι το Μνημόνιο Κατανόησης που είχε υπογραφεί στις 17 Ιουνίου στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών δεν είχε πλέον καμία προοπτική εφαρμογής. Η Κεντρική Διοίκηση των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων (CENTCOM) ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε για έβδομη συνεχόμενη νύχτα πλήγματα στο Ιράν, στοχεύοντας εγκαταστάσεις επιτήρησης, υποδομές στρατιωτικού εφοδιασμού, υπόγειες αποθήκες όπλων και ναυτικές εγκαταστάσεις. Σύμφωνα με την ιρανική κρατική τηλεόραση, αμερικανικά πλήγματα έπληξαν επίσης μονάδα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και εγκατάσταση αφαλάτωσης στην επαρχία Χορμοζγκάν, κοντά στα Στενά του Ορμούζ, καθώς και δύο σήραγγες, μία γέφυρα, βασικούς οδικούς άξονες προς το λιμάνι Μπαντάρ Αμπάς και το νησί Κεσμ. Το ιρανικό υπουργείο Ενέργειας παραδέχθηκε για πρώτη φορά τη ζημιά σε ενεργειακές υποδομές, καλώντας τους πολίτες των νότιων επαρχιών να περιορίσουν την κατανάλωση ρεύματος. Οι ιρανικές αρχές κάνουν λόγο για τουλάχιστον 50 νεκρούς και περισσότερους από 500 τραυματίες τις τελευταίες τρεις εβδομάδες.
Το Ιράν απάντησε με επιθέσεις drones και πυραύλων εναντίον συμμάχων των Ηνωμένων Πολιτειών στον Κόλπο. Το σοβαρότερο περιστατικό καταγράφηκε στο Κουβέιτ, όπου ιρανικά πλήγματα έπληξαν μονάδα αφαλάτωσης και πετρελαϊκή εγκατάσταση, προκαλώντας τραυματισμούς εργαζομένων και πυρκαγιά που έθεσε εκτός λειτουργίας μονάδες παραγωγής ρεύματος – το δεύτερο χτύπημα σε εγκατάσταση αφαλάτωσης μέσα σε δύο ημέρες σε μια χώρα που καλύπτει περίπου το 90% των αναγκών της σε πόσιμο νερό μέσω αφαλάτωσης. Το Κουβέιτ έκλεισε προσωρινά τον εναέριο χώρο του και η Kuwait Airways άλλαξε το πρόγραμμα πτήσεών της. Παράλληλα, το Ιράκ κατέρριψε επιθετικά drones πάνω από την Ερμπίλ, η Ιορδανία κατέρριψε ιρανικούς πυραύλους, ενώ σειρήνες αεροπορικού συναγερμού ήχησαν στο Μπαχρέιν και στη Σαουδική Αραβία. Οι Φρουροί της Ισλαμικής Επανάστασης προειδοποίησαν ότι όλες οι χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές δυνάμεις πρέπει να είναι έτοιμες για ανάλογη απάντηση.
Πολιτικές αντιδράσεις και η ρήξη με τον Τάκερ Κάρλσον
Αναλυτές εκτιμούν ότι η επιλογή του Ντόναλντ Τραμπ ενδέχεται να αποδειχθεί εκλογικά επιζήμια για τους Ρεπουμπλικανούς, ιδιαίτερα λόγω των επιπτώσεων στις τιμές των καυσίμων και στο κόστος ζωής, με τους Δημοκρατικούς να επιδιώκουν τον έλεγχο του Κογκρέσου. Ο εκτελεστικός συντάκτης του περιοδικού American Conservative, Κερτ Μιλς, υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κανένα σενάριο στο οποίο η κλιμάκωση του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν να ευνοεί τις επιδόσεις των Ρεπουμπλικανών στις εκλογές, εκτιμώντας ότι η στάση του προέδρου έχει λάβει πλέον προσωπικά χαρακτηριστικά. Ο πρώην σύμβουλος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για θέματα Ιράν, Νέιτ Σουάνσον, δήλωσε ότι αρχικά θεωρούσε πως η ένταση θα περιοριζόταν σε έναν σύντομο κύκλο.
Παράλληλα, ο δημοσιογράφος Τάκερ Κάρλσον, για χρόνια από τους ισχυρότερους υποστηρικτές του Τραμπ, προχώρησε σε δημόσια ρήξη μαζί του. Σε συνέντευξή του στο Bloomberg, υποστήριξε ότι ο πρόεδρος εγκατέλειψε τις αρχές πάνω στις οποίες εξελέγη, επιτρέποντας στο Ισραήλ να οδηγήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες σε πόλεμο που έβλαψε τα αμερικανικά συμφέροντα. Ο Κάρλσον αποκάλυψε ότι επισκέφθηκε τρεις φορές τον Λευκό Οίκο προσπαθώντας να μεταπείσει τον Τραμπ, ενώ η οριστική ρήξη ήρθε μετά τα αμερικανικά πλήγματα στο Ιράν. Εκτιμά ότι οι Ρεπουμπλικανοί θα υποστούν σημαντικές απώλειες στις ενδιάμεσες εκλογές, όχι επειδή οι Δημοκρατικοί πείθουν περισσότερο, αλλά επειδή κανένα από τα δύο κόμματα δεν εκφράζει πλέον την πλειοψηφία των Αμερικανών, τονίζοντας ότι η πολιτική ηγεσία έχει απομακρυνθεί από προβλήματα όπως το υψηλό κόστος ζωής.
