Ο ΟΟΣΑ ζητά ριζική αναθεώρηση του καθεστώτος απολύσεων στην Ελλάδα, με πρόταση που προβλέπει περιορισμό της προστασίας των εργαζομένων και μείωση των αποζημιώσεων απόλυσης. Η παρέμβαση του διεθνούς οργανισμού αφορά τόσο τις ατομικές όσο και τις ομαδικές απολύσεις. Στο στόχαστρο βρίσκεται το σημερινό πλαίσιο που συνδέει την περίοδο προειδοποίησης και το ύψος της αποζημίωσης με τα χρόνια προϋπηρεσίας του εργαζομένου.
Τι ζητά ο ΟΟΣΑ για το καθεστώς απολύσεων
Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, γνωστός με το ακρωνύμιο ΟΟΣΑ, προχώρησε σε παρέμβαση με την οποία ζητά να περιοριστεί η προστασία που απολαμβάνουν σήμερα οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα σε περίπτωση απόλυσης. Παράλληλα, ο οργανισμός ζητά να μειωθούν οι αποζημιώσεις που καταβάλλονται από τις επιχειρήσεις στους απολυόμενους. Πρόκειται για μια πρόταση που άπτεται άμεσα του καθεστώτος απολύσεων και του τρόπου με τον οποίο ρυθμίζεται σήμερα η σχέση εργοδότη – εργαζομένου κατά τη λύση της σύμβασης εργασίας.
Σήμερα, η περίοδος προειδοποίησης απόλυσης στην Ελλάδα κυμαίνεται από 1 έως 4 μήνες, ανάλογα με την προϋπηρεσία του εργαζομένου στην επιχείρηση. Όσο περισσότερα είναι τα χρόνια εργασίας, τόσο μεγαλύτερη είναι τόσο η περίοδος προειδοποίησης όσο και η αποζημίωση που δικαιούται ο εργαζόμενος. Το ισχύον σύστημα λειτουργεί, δηλαδή, με κλιμακωτό τρόπο, ανταμείβοντας την πολυετή προϋπηρεσία με μεγαλύτερη χρονική και οικονομική προστασία σε περίπτωση απόλυσης. Αυτό ακριβώς το κλιμακωτό μοντέλο φαίνεται να μπαίνει στο στόχαστρο της πρότασης του ΟΟΣΑ.
Η πρόταση του ΟΟΣΑ δεν σταματά στις ατομικές απολύσεις. Ο οργανισμός ζητά να γίνει ακόμη πιο αυστηρό το πλαίσιο που διέπει τις ομαδικές απολύσεις, εισάγοντας νέες προϋποθέσεις και περιορισμούς για τις επιχειρήσεις που προχωρούν σε μαζικές αποχωρήσεις προσωπικού. Πρόκειται για μια διπλή κίνηση που, από τη μία πλευρά, χαλαρώνει το καθεστώς για τις μεμονωμένες απολύσεις και, από την άλλη, εντείνει τους κανόνες για τις ομαδικές. Το σύνολο των αλλαγών, αν υιοθετηθεί, θα διαμορφώσει ένα νέο τοπίο στην ελληνική αγορά εργασίας, με άμεση επίπτωση στον τρόπο που οι επιχειρήσεις διαχειρίζονται το ανθρώπινο δυναμικό τους.
Η επίφαση της «κινητικότητας των εργαζομένων»
Οι προτεινόμενες αλλαγές παρουσιάζονται από τον ΟΟΣΑ υπό τον μανδύα της «κινητικότητας των εργαζομένων», μιας έννοιας που παραπέμπει στην ευκολότερη μετακίνηση εργατικού δυναμικού μεταξύ επιχειρήσεων και κλάδων. Με αυτή την επίφαση, ο οργανισμός επιχειρεί να δικαιολογήσει τον περιορισμό της προστασίας που απολαμβάνουν σήμερα οι εργαζόμενοι σε περίπτωση απόλυσης. Το σκεπτικό αυτό αφήνει ωστόσο πολλά ερωτηματικά, καθώς η μείωση της περιόδου προειδοποίησης και των αποζημιώσεων αγγίζει ευθέως το εισόδημα και την ασφάλεια χιλιάδων εργαζομένων που έχουν χτίσει προϋπηρεσία σε μία επιχείρηση.
Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς αφορά άμεσα το καθεστώς εργασιακών σχέσεων σε μια περίοδο κατά την οποία η αγορά εργασίας βρίσκεται στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου. Η σύνδεση της προειδοποίησης και της αποζημίωσης με τα χρόνια προϋπηρεσίας αποτελεί μέχρι σήμερα βασικό εργαλείο προστασίας για τους παλαιότερους εργαζομένους, οι οποίοι σε περίπτωση απόλυσης δικαιούνται μεγαλύτερο χρονικό περιθώριο προσαρμογής και υψηλότερη οικονομική αποζημίωση. Οποιαδήποτε αλλαγή σε αυτό το πλαίσιο αναμένεται να έχει άμεσο αντίκτυπο στον τρόπο λειτουργίας της ελληνικής αγοράς εργασίας.
Η πρόταση του ΟΟΣΑ έρχεται σε μια στιγμή που το καθεστώς απολύσεων στην Ελλάδα βρίσκεται ήδη στο επίκεντρο συζητήσεων για τη λειτουργία της αγοράς εργασίας. Το πλαίσιο προειδοποίησης και αποζημίωσης που ισχύει σήμερα, με την κλιμάκωση από 1 έως 4 μήνες ανάλογα με τα χρόνια προϋπηρεσίας, παραμένει σε ισχύ μέχρι να υπάρξει τυχόν νομοθετική πρωτοβουλία προς την κατεύθυνση που προτείνει ο οργανισμός.
