Η Ισπανία κατέκτησε το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της, επικρατώντας της Αργεντινής του Λιονέλ Μέσι στην παράταση του τελικού. Ο θρίαμβος της «Φούρια Ρόχα» με προπονητή τον Λουίς ντε λα Φουέντε προκάλεσε πανηγυρισμούς στην ισπανική ομάδα, όμως ο τελικός Παγκοσμίου Κυπέλλου συνοδεύτηκε από έντονες αντιδράσεις του διεθνούς Τύπου για τη συμπεριφορά των Αργεντινών παικτών, αλλά και από νέες συζητήσεις γύρω από τη σχέση της FIFA με την πολιτική εξουσία.
Ο τελικός και η αντίδραση του βρετανικού Τύπου
Η βρετανική εφημερίδα «Telegraph» πανηγύρισε τη νίκη της Ισπανίας με τίτλο που αναφέρεται σε «θρίαμβο του ποδοσφαίρου επί της αργεντίνικης ατιμίας», χαρακτηρίζοντας τους παίκτες της Αλμπισελέστε «τραμπούκους» για τα επεισόδια στο τέλος του αγώνα. «Ποδόσφαιρο 1, τραμπούκοι 0» έγραψε χαρακτηριστικά το άρθρο, τονίζοντας πως «ο αθλητισμός θριάμβευσε» και πως οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα «θα ήταν ένα πραγματικό έγκλημα».
Η εφημερίδα κατέγραψε αναλυτικά τα επεισόδια που σημειώθηκαν στον αγωνιστικό χώρο. Κατηγόρησε τον Ναουέλ Μολίνα ότι γρονθοκόπησε τον Ροδρίγκο, ενώ επέκρινε τον Λεάντρο Παρέδες επειδή άρπαξε από τον λαιμό τον Ερικ Γκαρθία και έριξε στο έδαφος τον Γκάβι. Δεν ξέφυγε ούτε ο ίδιος ο Λιονέλ Μέσι, καθώς η «Telegraph» σημείωσε ειρωνικά πως η πιο αξιομνημόνευτη στιγμή του ήταν η προσπάθειά του να αποβάλει τον Ισπανό Μαρκ Κουκουρέγια, καλύπτοντας το στόμα του. Για τα δάκρυα του Αργεντινού σταρ, το βρετανικό μέσο έγραψε πως «κανένας δεν έχει λόγο να κλαίει για την Αργεντινή», ενώ απέδωσε το γκολ του Τόρες ως στιγμή που «απέδωσε δικαιοσύνη».
Οι φωνές του διεθνούς Τύπου
Η κριτική στην Αργεντινή δεν περιορίστηκε στη Βρετανία. Η γαλλική ιστοσελίδα rmcsport αναρωτήθηκε αν η Εθνική Αργεντινής είναι «η πιο μισητή ομάδα στον κόσμο», επικαλούμενη τα υποτιμητικά σχόλια πολλών μέσων. Η ιταλική «Gazzetta dello Sport» χαρακτήρισε «αξιοθρήνητη» τη συμπεριφορά του Παρέδες, ενώ σημείωσε πως μόνο η Ισπανία θα μπορούσε να κερδίσει τον συγκεκριμένο τελικό, καθώς μια νίκη της Αργεντινής «θα ήταν μια προσβολή για το ποδόσφαιρο». Η βρετανική «Times» υπογράμμισε πως «η ισπανική μέθοδος νίκησε την αργεντίνικη τρέλα», ενώ η γερμανική «Bild» αποδοκίμασε τις σκηνές βίας στο γήπεδο. Δύο ημέρες πριν από τον τελικό, η αργεντίνικη εφημερίδα «Pagina» είχε ήδη γράψει άρθρο ανάλυσης, καθώς οι θεωρίες περί μεροληψίας υπέρ της Αλμπισελέστε συνόδευαν την ομάδα από τα πρώτα στάδια της διοργάνωσης.
Οι σκιές γύρω από τη FIFA και τον Ινφαντίνο
Πέρα από τα όσα συνέβησαν εντός του γηπέδου, η κατάκτηση του τίτλου από την Ισπανία επισκιάστηκε από τις σκιές γύρω από τη FIFA. Η δημόσια εικόνα του προέδρου της, Τζιάνι Ινφαντίνο, δίπλα στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, αναζωπύρωσε τις συζητήσεις για την ανεξαρτησία της διοργάνωσης από πολιτικές σκοπιμότητες. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η υπόθεση της προσωρινής αναστολής της τιμωρίας του διεθνούς Αμερικανού Φολαρίν Μπάλογκουν, η οποία σύμφωνα με δημοσιεύματα έγινε έπειτα από παρέμβαση του Λευκού Οίκου. Αν και το περιστατικό δεν επηρέασε τελικά την εξέλιξη του τουρνουά, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες αποκλείστηκαν νωρίς, δημιούργησε προβληματισμούς για την εικόνα της FIFA.
Η κριτική προς τον Ινφαντίνο αφορά και τη συνολική στρατηγική διεύρυνσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου, με αύξηση των συμμετεχουσών ομάδων και των αγώνων. Επιλογές όπως η ανάθεση της διοργάνωσης του 2022 στο Κατάρ και του 2034 στη Σαουδική Αραβία θεωρούνται από πολλούς αποτέλεσμα πολιτικής που δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα σε γεωπολιτικές ισορροπίες και εκλογικές συμμαχίες εντός της FIFA. Οι ευρωπαϊκές ομοσπονδίες εμφανίζονται συχνά επικριτικές απέναντι στις επιλογές της διοίκησης Ινφαντίνο, καθώς το Μουντιάλ του Κατάρ διεξήχθη τον χειμώνα, ανατρέποντας το πρόγραμμα των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων και του Champions League. Παρά τις αντιπαραθέσεις γύρω από τη διοργάνωση, η Ευρώπη εξακολουθεί να κυριαρχεί αγωνιστικά, με τρεις από τις τέσσερις κορυφαίες ομάδες του τουρνουά να προέρχονται από τη γηραιά ήπειρο.
