Το Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε τη μήνυση Δημητριάδη εναντίον του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη, στο πλαίσιο της υπόθεσης του λογισμικού παρακολούθησης Predator. Ο Γρηγόρης Δημητριάδης, πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, είχε ζητήσει αποζημίωση 350.000 ευρώ, υποστηρίζοντας ότι οι δηλώσεις του δημοσιογράφου έπληξαν την υπόληψη, την αξιοπιστία και την επαγγελματική του υπόσταση. Το δικαστήριο όχι μόνο απέρριψε την αγωγή, αλλά υποχρέωσε τον Δημητριάδη να καταβάλει 7.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα. Η υπόθεση αφορούσε αναρτήσεις του Κουκάκη στο X, καθώς και δηλώσεις του σε συνεντεύξεις στα μέσα ενημέρωσης σχετικά με το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων.
Τι έκρινε το δικαστήριο για τη μήνυση Δημητριάδη
Σύμφωνα με την απόφαση, ο Κουκάκης στήριξε το ρεπορτάζ και τα σχόλιά του στα στοιχεία που ήταν διαθέσιμα την εποχή εκείνη. Το δικαστήριο έκρινε ότι τα συμπεράσματα του δημοσιογράφου προέκυψαν από λογικό συλλογισμό και όχι από αβάσιμες εικασίες, γεγονός που αποδυνάμωσε ουσιωδώς τα επιχειρήματα της μήνυσης Δημητριάδη. Ανάμεσα στις δηλώσεις που εξετάστηκαν ήταν ο χαρακτηρισμός του Δημητριάδη ως ενός εκ των κεντρικών προσώπων της υπόθεσης παρακολουθήσεων, μαζί με τον επιχειρηματία Γιάννη Λαυράνο και τον Φέλιξ Μπίτζιο. Το δικαστήριο εξέτασε επίσης την αναδημοσίευση από τον Κουκάκη μιας έρευνας που ανέφερε ότι 11 μηνύματα μολυσμένα με το λογισμικό Predator είχαν σταλεί σε διαφορετικούς στόχους, χρησιμοποιώντας αριθμό τηλεφώνου που συνδεόταν με τον Δημητριάδη μέσω της τεχνικής του «spoofing».
Η δικαστική απόφαση κατέληξε πως ο χαρακτηρισμός των τριών ανδρών ως «κεντρικών προσώπων» του σκανδάλου δεν συνιστούσε υπερβολικό ή αβάσιμο χαρακτηρισμό, αλλά παρέμεινε εντός των αποδεκτών ορίων της δημόσιας κριτικής. Η μήνυση Δημητριάδη, όπως σημείωσε το δικαστήριο, δεν τεκμηρίωσε ότι οι δηλώσεις του δημοσιογράφου ξεπερνούσαν τα όρια του επιτρεπτού δημοσιογραφικού σχολιασμού. Το δικαστήριο στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι ο Κουκάκης δεν διατύπωσε τυχαίους ή αστήρικτους ισχυρισμούς, αλλά βασίστηκε σε συγκεκριμένα τεκμήρια που είχαν έρθει στο φως εκείνη την περίοδο.
Δημόσιο πρόσωπο και τα όρια της δημοσιογραφικής κριτικής
Το δικαστήριο τόνισε πως ο Δημητριάδης, ως δημόσιο πρόσωπο λόγω της θέσης του στο Μέγαρο Μαξίμου, όφειλε να ανεχθεί μεγαλύτερο βαθμό δημοσιογραφικού ελέγχου σε σχέση με έναν απλό πολίτη. Στην απόφαση αναφέρεται ειδικά ο χαρακτηρισμός των εμπλεκομένων ως «νονών του σκανδάλου των παρακολουθήσεων», τον οποίο το δικαστήριο έκρινε σατιρικό αλλά δικαιολογημένο. Ο λόγος, όπως εξηγείται στην απόφαση, είναι ότι ο Δημητριάδης και ο Λαυράνος συνδέονται πραγματικά μέσω της ελληνικής παράδοσης της κουμπαριάς, στοιχείο που το δικαστήριο έλαβε υπόψη για να κρίνει τον χαρακτηρισμό ως αποδεκτή δημοσιογραφική σάτιρα και όχι ως δυσφημιστική αιχμή.
Η σημερινή απόφαση δεν είναι μεμονωμένη. Αποτελεί την πιο πρόσφατη εξέλιξη σε μια σειρά αγωγών που έχει καταθέσει ο Δημητριάδης εναντίον του Κουκάκη, ο οποίος υπήρξε τόσο ερευνητής δημοσιογράφος όσο και ο ίδιος στόχος του λογισμικού Predator. Παράλληλα, ο πρώην γενικός γραμματέας έχει στρέψει νομικές ενέργειες και κατά άλλων δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης, στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης παρακολουθήσεων που έχει απασχολήσει έντονα τη δημόσια συζήτηση τα τελευταία χρόνια. Η μήνυση Δημητριάδη κατά του Κουκάκη θεωρείται από πολλούς παρατηρητές ενδεικτική της ευρύτερης νομικής αντιπαράθεσης γύρω από το σκάνδαλο Predator.
Τι ακολουθεί
Με δεδομένο ότι η μήνυση Δημητριάδη εντάσσεται σε μια ευρύτερη σειρά αγωγών, αναμένεται να ακολουθήσουν κι άλλες δικαστικές αποφάσεις για τις υπόλοιπες υποθέσεις που εκκρεμούν ανάμεσα στον πρώην γενικό γραμματέα και δημοσιογράφους. Η σημερινή απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών αναμένεται να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τα όρια της δημοσιογραφικής κριτικής απέναντι σε δημόσια πρόσωπα, ιδίως σε υποθέσεις εθνικού ενδιαφέροντος όπως αυτή του σκανδάλου Predator, η οποία εξακολουθεί να απασχολεί τη δικαιοσύνη και την κοινή γνώμη.
