Ο πόλεμος ΗΠΑ-Ιράν περνά σε νέα, πιο επικίνδυνη φάση, καθώς παράλληλα με το σχεδόν κλειστό Στενό του Ορμούζ οι Χούθι υλοποιούν τις απειλές τους να αποκλείσουν και το στενό Μπαμπ ελ-Μαντέμπ στην Ερυθρά Θάλασσα. Χθες επλήγησαν δύο σαουδαραβικά πετρελαιοφόρα στο πλαίσιο ναυτικού αποκλεισμού της Σαουδικής Αραβίας. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει σοβαρά την επιστροφή σε μεγάλες πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον της Τεχεράνης, ενώ η κλιμάκωση ανησυχεί ήδη τις παγκόσμιες αγορές πετρελαίου.
Ο πόλεμος ΗΠΑ-Ιράν: το Ιράν ενισχύει τους Χούθι
Σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερς, το Ιράν μετέφερε πριν από δέκα ημέρες διοικητές των Φρουρών της Επανάστασης, στρατιωτικούς συμβούλους και εξοπλισμό σχετικό με πυραύλους και drones στην Υεμένη. Η κίνηση αυτή δείχνει ότι η Τεχεράνη επιδιώκει να ενισχύσει την ικανότητα των συμμάχων της Χούθι να απειλούν τη ναυτιλία στην Ερυθρά Θάλασσα. Το αεροσκάφος που μετέφερε τους Ιρανούς στρατιωτικούς είχε αρχικό προορισμό τη Σαναά, την πρωτεύουσα που ελέγχεται από τους Χούθι, όμως εξετράπη προς το λιμάνι της Χοντέιντα αφού το αεροδρόμιο της Σαναά δέχθηκε επίθεση από την κυβέρνηση της Υεμένης που στηρίζει η Σαουδική Αραβία. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι το αεροσκάφος μετέφερε επίσης χρυσό, με στόχο να χρηματοδοτηθούν οι δραστηριότητες των Χούθι.
Δύο εβδομάδες μετά την ουσιαστική κατάρρευση της προσωρινής εκεχειρίας, ο αμερικανικός στρατός εξαπέλυσε νέο γύρο αεροπορικών επιδρομών εναντίον στόχων των Φρουρών της Επανάστασης στο Ιράν, ενώ οι ιρανικές δυνάμεις έπληξαν εκ νέου αραβικές χώρες που φιλοξενούν αμερικανικές βάσεις. Σύμφωνα με το Axios, οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν για πρώτη φορά βομβαρδιστικό μεγάλης εμβέλειας B-1, ικανό να μεταφέρει δύο δωδεκάδες μεγάλες βόμβες ή δεκάδες πύραυλους κρουζ και να πετά με υπερηχητική ταχύτητα σε χαμηλό υψόμετρο. Η χρήση του σηματοδοτεί σημαντική κλιμάκωση της αμερικανικής στρατιωτικής εκστρατείας, η οποία συνοδεύεται από συνεχιζόμενη στρατιωτική συσσώρευση των ΗΠΑ στην περιοχή.
Ο Τραμπ αδιάφορος στο ψήφισμα της Βουλής, ανησυχία στην Ευρώπη
Παρότι η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε για δεύτερη φορά ψήφισμα που καλεί τον Τραμπ να αποσύρει τον αμερικανικό στρατό από τη σύγκρουση με το Ιράν, ο ίδιος εξακολουθεί να εξετάζει το ενδεχόμενο πλήρους κλιμάκωσης του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν. Σε δηλώσεις του στο Axios ανέφερε χαρακτηριστικά για τους Ιρανούς ότι «δεν έχουν ακόμα πονέσει αρκετά», μια φράση που αμερικανοί και ισραηλινοί αξιωματούχοι ερμηνεύουν ως ένδειξη ότι νέο πλήγμα θα μπορούσε να έρθει μέσα στις επόμενες ημέρες. Παράλληλα, ευρωπαϊκές χώρες φέρεται να αυξάνουν την ετοιμότητα ειδικών μονάδων τους, καθώς εκτιμάται ότι οι αεροπορικές επιθέσεις έχουν φτάσει στα όριά τους πέντε μήνες μετά την έναρξη της αμερικανικής εκστρατείας, γεγονός που ωθεί την Ουάσιγκτον να εξετάζει διαφορετικού τύπου επιχειρήσεις.
Καθώς η αντιπαράθεση συνεχίζεται, ο αναλυτής Luke Gromen, ιδρυτής της εταιρείας Forest For The Trees, υποστηρίζει σε συνέντευξή του στο podcast Macro Voices ότι ο μεγάλος κερδισμένος του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν είναι η Κίνα. Κατά τον ίδιο, το Πεκίνο κατάφερε να μειώσει τις εισαγωγές πετρελαίου κατά 3 έως 4 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως χωρίς να ανακόψει την ανάπτυξή του, αξιοποιώντας τις επενδύσεις του σε ηλιακή ενέργεια, μπαταρίες και ηλεκτρικά οχήματα. Ο Gromen εκτιμά ότι η Κίνα έχει συμφέρον από παρατεταμένη σύγκρουση, αφού αυτή απορροφά αμερικανικούς οικονομικούς και στρατιωτικούς πόρους, ενώ σημειώνει ότι οι αποδόσεις των κινεζικών κρατικών ομολόγων παραμένουν χαμηλές και σταθερές σε αντίθεση με ΗΠΑ, Ευρώπη και Ιαπωνία όπου αυξάνονται λόγω πληθωριστικών πιέσεων.
Τι ακολουθεί
Αμερικανοί και ισραηλινοί αξιωματούχοι θεωρούν πιθανό ένα νέο μεγάλο πλήγμα εναντίον του Ιράν μέσα στις επόμενες ημέρες, καθώς ο Τραμπ δεν φαίνεται διατεθειμένος να υιοθετήσει το ψήφισμα της Βουλής. Ο Gromen, από την πλευρά του, εκτιμά ότι μακροπρόθεσμα το Πεκίνο επιδιώκει να περιορίσει την κυριαρχία του δολαρίου, προωθώντας τον χρυσό ως ουδέτερο αποθεματικό στοιχείο και μέρος του διεθνούς εμπορίου πετρελαίου σε γουάν με εκκαθάριση σε χρυσό. Κατά την ανάλυσή του, η αμερικανική κυβέρνηση και η Federal Reserve ενδέχεται να βρεθούν μπροστά σε δίλημμα ανάμεσα στην προστασία της αγοράς ομολόγων και στην ισχύ του δολαρίου, με πιθανότερη επιλογή τη στήριξη της αγοράς ομολόγων.
