Η εσωτερική κρίση στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» πέρασε σε νέα, πιο οξεία φάση, καθώς 22 πρώην στελέχη του κόμματος ήρθαν σε ανοιχτή σύγκρουση με την Μαρία Καρυστιανού. Με κοινή ανακοίνωσή τους που δημοσιοποιήθηκε χθες, Τετάρτη 5 Αυγούστου, οι πρώην συνεργάτες της προέδρου μετέτρεψαν το κύμα αποχωρήσεων των τελευταίων εβδομάδων σε οργανωμένη πολιτική αμφισβήτηση της ηγεσίας του νεοσύστατου φορέα. Το κείμενο που υπογράφουν αποτελεί την πιο συντονισμένη και πολυπληθή αντίδραση που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα εναντίον της διοίκησης του κόμματος.
Διαβάστε επίσης: Ο Αυγερινός ξανά κατά Καρυστιανού: «Η Ελπίδα πεθαίνει»
Στην ανακοίνωσή τους, τα 22 πρώην μέλη απορρίπτουν κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς ότι εγκατέλειψαν το εγχείρημα επειδή δεν τους δόθηκαν θέσεις ή επειδή δεν ικανοποιήθηκαν προσωπικές τους φιλοδοξίες. Αντ’ αυτού, καταγγέλλουν συγκέντρωση όλων των αποφασιστικών αρμοδιοτήτων σε έναν στενό κύκλο προσώπων γύρω από την Καρυστιανού, παραγκωνισμό των συλλογικών διαδικασιών λήψης αποφάσεων και λειτουργία του κόμματος με όρους που οι ίδιοι περιγράφουν ως «αυλές, μηχανισμούς και παρασκηνιακούς ανταγωνισμούς».
«Δεν φύγαμε για τις καρέκλες»
Το κεντρικό μήνυμα της ανακοίνωσης συνοψίζεται στη φράση «δεν αποχωρήσαμε επειδή μας έλειψαν οι καρέκλες». Οι υπογράφοντες τονίζουν ότι η απόφασή τους να φύγουν αποτέλεσε στάση αρχής και όχι προσωπική αντίδραση απογοήτευσης. Υπενθυμίζουν ότι ο αρχικός σχεδιασμός της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» προέβλεπε ένα κίνημα πολιτών όπου οι αποφάσεις θα λαμβάνονταν «από τη βάση προς την κορυφή», με διαφανείς διαδικασίες και ουσιαστική συμμετοχή των μελών στη χάραξη πολιτικής.
Σύμφωνα με τους ίδιους, στην πορεία αυτό το μοντέλο εγκαταλείφθηκε και αντικαταστάθηκε από συγκεντρωτική λειτουργία γύρω από λίγα πρόσωπα. Θέτουν δημόσια σειρά ερωτημάτων: ποιος πραγματικά λαμβάνει τις αποφάσεις, με ποια κριτήρια επιλέγονται τα στελέχη, ποιος ελέγχει όσους ασκούν εξουσία εντός του κόμματος και με ποιον τρόπο μπορούν τα απλά μέλη να συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση της πολιτικής γραμμής.
Δύο αντίπαλα αφηγήματα
Η παρέμβαση των «22» δεν προέκυψε στο κενό. Ακολούθησε τις πρόσφατες αποχωρήσεις της Κατερίνας Μουτσάτσου, της Μαρίας Ιωαννίδου και του Τάκη Κοτσόργιου, καθώς και τη ρήξη της ηγεσίας με τον πρώην εκπρόσωπο Τύπου Θανάση Αυγερινό. Ήρθε επίσης ως απάντηση στην ανακοίνωση του Πολιτικού Συμβουλίου της «Ελπίδας», το οποίο είχε αποδώσει την εσωτερική κρίση σε «δόλια και συντονισμένη προσπάθεια υπονόμευσης και υφαρπαγής της ηγεσίας». Η ηγεσία, δηλαδή, περιέγραψε σχέδιο εσωτερικής άλωσης, ενώ τα πρώην στελέχη μιλούν για αρχηγικό και αδιαφανές σύστημα λειτουργίας.
Ανάμεσα στους υπογράφοντες βρίσκονται πρόσωπα που είχαν συνδεθεί στενά με την πρώτη οργανωτική φάση του φορέα, όπως ο πρώην εκπρόσωπος Τύπου Θανάσης Αυγερινός, η Κατερίνα Μουτσάτσου, ο Βασίλης Κοκοτσάκης -τεχνικός σύμβουλος οικογενειών θυμάτων των Τεμπών-, ο Τάκης Κοτσόργιος, ο Αχιλλέας Ρομπογιαννάκης, η Αγγελική Λενακάκη και ο Γιάννης Φρονιμάκης. Η ευρύτητα και η ποικιλομορφία της σύνθεσης αυτής ομάδας συνιστά, κατά πολλούς παρατηρητές, το σοβαρότερο μέχρι σήμερα πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ηγεσία του κόμματος.
Ο λόγος είναι ότι οι αποχωρήσεις δεν προέρχονται από ένα και μόνο οργανωτικό τμήμα, ούτε μπορούν να αποδοθούν εύκολα σε μία μεμονωμένη τοπική ή προσωπική σύγκρουση. Αντιθέτως, φαίνεται να αφορούν ευρύτερη δυσαρέσκεια για τον τρόπο λειτουργίας του κόμματος. Η αντιπαράθεση πλέον δεν διεξάγεται μόνο μέσα από αιχμηρές αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή μεμονωμένες αποχωρήσεις, αλλά έχει μετατραπεί σε σύγκρουση δύο πλήρως αντίπαλων πολιτικών αφηγημάτων για το ποιος τελικά ευθύνεται για την κρίση που ταλανίζει το νεοσύστατο κόμμα.
