Σχεδόν κάθε σπίτι κρύβει ένα συρτάρι με άχρηστα αντικείμενα, ακόμα και όταν ο ιδιοκτήτης του θεωρείται υποδειγματικά τακτικός. Πρόκειται για έναν μικρό χώρο όπου συσσωρεύονται αντικείμενα που κανείς δεν θυμάται πότε και γιατί αποθηκεύτηκαν εκεί. Σύμφωνα με ειδικούς, το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί απλή ακαταστασία, αλλά μπορεί να αποκαλύψει πολλά για τον τρόπο σκέψης και τις καθημερινές συνήθειες του καθενός. Το συρτάρι με άχρηστα αντικείμενα έχει γίνει, χωρίς να το καταλάβουμε, ένα μικρό αρχείο της καθημερινότητάς μας.
Τι κρύβεται μέσα στο συρτάρι με άχρηστα αντικείμενα
Όποιος ανοίξει ένα τέτοιο συρτάρι, μπαίνει ουσιαστικά σε μια χρονοκάψουλα. Εκεί μπορεί κανείς να βρει ξεχασμένες αποδείξεις που χρονολογούνται ακόμη και από το 2000, μαζί με σπίρτα και αναπτήρες που έχουν πάψει προ πολλού να ανάβουν. Δίπλα τους συνυπάρχουν συνήθως διάσπαρτες βίδες χωρίς προφανή προέλευση, παλιά τηλέφωνα από υπηρεσίες delivery που ίσως δεν λειτουργούν πια, καθώς και κλειδιά για τα οποία κανείς δεν μπορεί πλέον να θυμηθεί ποια πόρτα άνοιγαν.
Το ενδιαφέρον είναι ότι ανάμεσα σε όλα αυτά τα φαινομενικά άχρηστα αντικείμενα, ενδέχεται να κρύβεται και κάτι που πραγματικά έχει αξία. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι αν αυτό το αντικείμενο θα εντοπιστεί ποτέ μέσα στο χάος. Το συρτάρι με άχρηστα αντικείμενα λειτουργεί έτσι σαν ένας μικρός λαβύρινθος, όπου η αξία και η αχρηστία συνυπάρχουν χωρίς καμία λογική ταξινόμηση, κάτι που καθιστά δύσκολο τον εντοπισμό οποιουδήποτε αντικειμένου έχει πραγματική χρησιμότητα.
Τι λένε οι ειδικοί για τη συνήθεια αυτή
Οι ειδικοί που έχουν μελετήσει το φαινόμενο υποστηρίζουν ότι το συρτάρι με άχρηστα αντικείμενα δεν είναι απλώς μια τυχαία γωνιά αποθήκευσης. Αντίθετα, μπορεί να ερμηνεύσει τον τρόπο με τον οποίο ένα άτομο λειτουργεί μέσα στην καθημερινότητά του. Η τάση να διατηρούμε αντικείμενα «μήπως χρειαστούν κάποτε», αντί να τα πετάξουμε αμέσως, φαίνεται να σχετίζεται με το πώς παίρνουμε αποφάσεις γενικότερα στη ζωή μας.
Σύμφωνα με την ίδια προσέγγιση, ακόμη και οι πιο οργανωμένοι άνθρωποι δεν ξεφεύγουν από αυτή τη συνήθεια. Το γεγονός ότι το φαινόμενο εμφανίζεται σε σχεδόν κάθε νοικοκυριό, ανεξάρτητα από τον βαθμό τακτοποίησης του υπόλοιπου σπιτιού, δείχνει ότι πρόκειται για μια ευρύτερη ανθρώπινη τάση και όχι για μεμονωμένη περίπτωση. Το συρτάρι με άχρηστα αντικείμενα φαίνεται να αποτελεί, με αυτόν τον τρόπο, έναν χώρο όπου αποτυπώνεται η δυσκολία μας να αποχωριστούμε πράγματα, ακόμη και όταν γνωρίζουμε πως δεν πρόκειται ποτέ να τα ξαναχρησιμοποιήσουμε.
Η ύπαρξη παλιών αποδείξεων, χαλασμένων αναπτήρων και κλειδιών χωρίς πόρτα δείχνει ακόμη πόσο εύκολα συσσωρεύονται μικρά αντικείμενα στην καθημερινότητα, χωρίς να γίνεται ποτέ μια συνειδητή επιλογή για το αν πρέπει να παραμείνουν ή να πεταχτούν. Έτσι, το μικρό αυτό συρτάρι καταλήγει να λειτουργεί σαν καθρέφτης της σχέσης μας με τα αντικείμενα και τις αποφάσεις που παίρνουμε γι’ αυτά κάθε μέρα.
