Νέα προκλητική παρέμβαση για τις δολοφονίες του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού στη Δερύνεια το 1996 έκανε ο Ερχάν Αρικλί, ο οποίος καταζητείται από τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας σε σχέση με τη δολοφονία του πρώτου. Ο ίδιος, πρόεδρος του Κόμματος Αναγέννησης των εποίκων και λεγόμενος «υπουργός Δημοσίων Έργων και Μεταφορών» του κατοχικού καθεστώτος, επιχείρησε με ανάρτησή του να δικαιολογήσει τα γεγονότα του Αυγούστου του 1996. Παρουσίασε την υπεράσπιση της σημαίας του ψευδοκράτους ως «ζήτημα τιμής», αποφεύγοντας οποιαδήποτε αναφορά στο γεγονός ότι ο άοπλος Σολωμού πυροβολήθηκε ενώ βρισκόταν επάνω στον ιστό. Η παρέμβασή του έρχεται τη στιγμή που έχει αναζωπυρωθεί η δημόσια συζήτηση για την ατιμωρησία των δραστών, τριάντα ολόκληρα χρόνια μετά τις δύο δολοφονίες.
Ο Αρικλί αναφέρθηκε συγκεκριμένα στην προσπάθεια του Σολωμού Σολωμού να κατεβάσει την τουρκική σημαία από φυλάκιο στην περιοχή της Δερύνειας, στις 14 Αυγούστου 1996. «Όταν ένας εχθρός κατεβάζει βίαια τη σημαία μιας χώρας, αυτό δεν θεωρείται απλώς ως η αφαίρεση ενός κομματιού υφάσματος από έναν ιστό», έγραψε, απαντώντας σε Τουρκοκύπριους που διερωτώνται εάν άξιζε να χαθεί μια ανθρώπινη ζωή «για ένα κομμάτι ύφασμα». Ο ίδιος υποστήριξε ότι όσοι διατυπώνουν τέτοιες απόψεις είτε βρίσκονται υπό τον έλεγχο της «ελληνοκυπριακής πέμπτης φάλαγγας», η οποία κατά τον ισχυρισμό του διαδίδει «μαύρη προπαγάνδα», είτε δεν πιστεύουν στο ψευδοκράτος και δεν εμπιστεύονται την Τουρκία. Παράλληλα, επικαλέστηκε την τουρκική ιστορία και τη στρατιωτική παράδοση, σημειώνοντας ότι η αρχή «η σημαία δεν πρέπει να κατεβαίνει, το λάβαρο δεν πρέπει να πέφτει» αντιμετωπίζεται ως «ζήτημα τιμής για το κράτος και τον στρατό».
Το ένταλμα σύλληψης και η φυγή στο Κιργιστάν
Το όνομα του Ερχάν Αρικλί περιλαμβάνεται στα εντάλματα που εκδόθηκαν για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, στις 11 Αυγούστου 1996. Ο Ισαάκ ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου μέσα στη Νεκρή Ζώνη από μέλη των Γκρίζων Λύκων που είχαν μεταφερθεί στην περιοχή, υπό τα βλέμματα των κατοχικών δυνάμεων, χωρίς καμία παρέμβαση να σταματήσει τον βασανισμό του. Ο Αρικλί είχε συλληφθεί το 2012 στο Κιργιστάν βάσει διεθνούς εντάλματος, ωστόσο αφέθηκε ελεύθερος και επέστρεψε στα κατεχόμενα, χωρίς ποτέ να εκδοθεί στην Κυπριακή Δημοκρατία για να λογοδοτήσει. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε το 2008 την Τουρκία για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, κρίνοντας ότι υπήρξε παραβίαση του δικαιώματος στη ζωή και ότι οι τουρκικές αρχές δεν πραγματοποίησαν αποτελεσματική έρευνα για τα γεγονότα εκείνης της ημέρας.
Η απάντηση της Αναστασίας Ισαάκ
Σε αυτό το πλαίσιο, η Αναστασία Ισαάκ απάντησε στον Τουρκοκύπριο πρώην ευρωβουλευτή Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, τονίζοντας ότι οι απλές συγγνώμες δεν αρκούν όσο οι δράστες παραμένουν ατιμώρητοι. Η θέση της αναδεικνύει το βασικό ζήτημα που παραμένει ανοιχτό τρεις δεκαετίες μετά τις δολοφονίες: την απουσία δικαιοσύνης για δύο νεαρούς άνδρες που έχασαν τη ζωή τους μέσα στη Νεκρή Ζώνη. Ωστόσο, δηλώσεις σαν αυτή του Αρικλί δείχνουν ότι, αντί για αναγνώριση ευθυνών, από την πλευρά του κατοχικού καθεστώτος συνεχίζεται η προσπάθεια νομιμοποίησης της βίας εκείνης της εποχής. Η υπόθεση παραμένει σύμβολο της ατιμωρησίας που χαρακτηρίζει τις δολοφονίες Ισαάκ και Σολωμού, με τη διεθνή κοινότητα να έχει ήδη καταδικάσει την Τουρκία, χωρίς όμως αυτό να έχει οδηγήσει σε ουσιαστική απόδοση δικαιοσύνης.
