Η αναζήτηση εργασίας έχει μετατραπεί σε μια από τις πιο εξαντλητικές διαδικασίες για χιλιάδες υποψηφίους, καθώς ο ανταγωνισμός στην αγορά εργασίας εντείνεται και οι εταιρείες γίνονται ολοένα πιο επιλεκτικές στις προσλήψεις τους. Πολλοί υποψήφιοι καταφεύγουν σε μαζικές αιτήσεις με τη βοήθεια εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης, με αποτέλεσμα τα βιογραφικά και οι συνοδευτικές επιστολές τους να μοιάζουν μεταξύ τους. Το φαινόμενο αυτό έχει πλέον όνομα, το «doomjobbing», εμπνευσμένο από το γνωστό «doomscrolling». Ειδικοί σε θέματα καριέρας προτείνουν συγκεκριμένες στρατηγικές ώστε να σπάσει ο φαύλος κύκλος απόρριψης και απογοήτευσης που βιώνουν οι υποψήφιοι.
Τι είναι το «doomjobbing» και γιατί εξαπλώνεται
Η αναζήτηση εργασίας μοιάζει πλέον με μια καθημερινή, εξουθενωτική συνήθεια για πολλούς υποψηφίους. Ανοίγουν αγγελίες, στέλνουν δεκάδες αιτήσεις χωρίς αποτέλεσμα και ξαναρχίζουν την επόμενη μέρα την ίδια διαδικασία, χωρίς ουσιαστική πρόοδο. Η επαναλαμβανόμενη αυτή συμπεριφορά έχει περιγραφεί ως «doomjobbing», κατ’ αναλογία με το «doomscrolling», δηλαδή την ασταμάτητη κατανάλωση αρνητικού περιεχομένου στα κοινωνικά δίκτυα. Το πρόβλημα εντείνεται από τη χρήση εργαλείων AI, τα οποία πολλοί υποψήφιοι χρησιμοποιούν για να γράφουν βιογραφικά και επιστολές, με αποτέλεσμα οι αιτήσεις να χάνουν την προσωπική τους ταυτότητα και να μοιάζουν όλες μεταξύ τους στα μάτια των εταιρειών.
Οι συνέπειες δεν περιορίζονται μόνο στις πιθανότητες εύρεσης εργασίας. Σύμφωνα με όσα περιγράφονται, το «doomjobbing» επηρεάζει σοβαρά την αυτοπεποίθηση και τη διάθεση των υποψηφίων, δημιουργώντας ένα αίσθημα ματαίωσης που τροφοδοτεί τον ίδιο τον κύκλο της αποτυχημένης αναζήτησης. Όσο περισσότερες αιτήσεις μένουν αναπάντητες, τόσο μεγαλώνει η πίεση για ακόμα περισσότερες αιτήσεις, χωρίς όμως βελτίωση στην ποιότητα ή τη στόχευσή τους.
Οι στρατηγικές της ειδικού από το LinkedIn
Η Catherine Fisher, ειδική σε θέματα καριέρας στο LinkedIn, προτείνει μια εναλλακτική προσέγγιση απέναντι στο doomjobbing: λιγότερες αλλά πιο στοχευμένες κινήσεις. Μιλώντας στο Business Insider, εξήγησε πως ο χρόνος που διαθέτει καθημερινά ένας υποψήφιος για την αναζήτηση εργασίας είναι περιορισμένος, κάτι που καθιστά απαραίτητη μια πιο οργανωμένη στρατηγική αντί για τυφλή μαζική αποστολή αιτήσεων. Η πρώτη της συμβουλή αφορά τον καθορισμό συγκεκριμένων κριτηρίων πριν καν ξεκινήσει η διαδικασία, όπως η τοποθεσία, ο κλάδος και το είδος της θέσης που επιθυμεί κανείς.
Αφού οριστούν αυτά τα βασικά κριτήρια, η Fisher συνιστά να εξεταστεί αν το βιογραφικό και το επαγγελματικό προφίλ του υποψηφίου αναδεικνύουν πράγματι τις δεξιότητες που ζητά η αγορά. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην τεχνητή νοημοσύνη, η οποία αποτελεί πλέον σημαντικό προσόν σε ολοένα περισσότερους κλάδους, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο υποψήφιος πρέπει να γίνει ειδικός στο αντικείμενο. Αρκεί, όπως σημειώνει, η παρακολούθηση διαδικτυακών μαθημάτων, η πρακτική εξάσκηση ή η απλή εξοικείωση με εργαλεία που σχετίζονται με τον κλάδο του, κάτι που μπορεί να λειτουργήσει ως πλεονέκτημα σε μια αγορά εργασίας που αλλάζει διαρκώς.
Η σημασία του επαγγελματικού δικτύου
Η δεύτερη στρατηγική που προτείνει η Catherine Fisher αφορά τη δικτύωση, η οποία σύμφωνα με την ίδια δεν πρέπει να ξεκινά τη στιγμή που κάποιος χάνει τη δουλειά του, αλλά να χτίζεται σταδιακά και έγκαιρα. Αφού ο υποψήφιος αποφασίσει ποιον κλάδο ή ποιες εταιρείες τον ενδιαφέρουν, η ειδική τού προτείνει να αναζητήσει ανθρώπους που ήδη εργάζονται σε αυτούς τους χώρους. Δεν χρειάζεται, όπως εξηγεί, να οργανώνονται συνεχώς συναντήσεις ή επαγγελματικά δείπνα, αφού ακόμη και μια απλή αλληλεπίδραση με το περιεχόμενο κάποιου στο διαδίκτυο μπορεί να αποτελέσει την αρχή μιας ουσιαστικής επαγγελματικής σχέσης.
Οι δύο αυτές στρατηγικές, ο καθορισμός στόχων και η έγκαιρη δικτύωση, εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σύνολο έξι προτάσεων που παρουσιάζει η Catherine Fisher για την αντιμετώπιση του doomjobbing, με στόχο να βοηθήσουν τους υποψηφίους να ξεφύγουν από τη λογική των μαζικών, απρόσωπων αιτήσεων και να επενδύσουν σε μια πιο ουσιαστική και αποτελεσματική αναζήτηση εργασίας.
