Δέκα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, 23 Αυγούστου, από το θλιβερό γεγονός που σόκαρε τον ελληνικό κινηματογράφο: τον θάνατο του Ανδρέα Μπάρκουλη. Ήταν το 2016 όταν η είδηση του χαμού του σκόρπισε βαθιά θλίψη τόσο στο καλλιτεχνικό στερέωμα όσο και σε γενιές θεατών που είχαν μεγαλώσει με τις ταινίες του και είχαν κάνει δικό τους το θρυλικό επιφώνημα «Κορίτσια! Ο Μπάρκουλης!». Ο Ανδρέας Μπάρκουλης υπήρξε ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ζεν πρεμιέ της χρυσής εποχής του ελληνικού σινεμά, με το ταλέντο, τη γοητεία και την ευγενική του παρουσία να τον καθιστούν αγαπημένο πρόσωπο σε αίθουσες και θεατρικές σκηνές επί δεκαετίες.
Διαβάστε επίσης: 10 χρόνια χωρίς τον Ανδρέα Μπάρκουλη: Μιλά ο γιος του
Τα πρώτα βήματα ενός ταλέντου από οικογένεια εκπαιδευτικών
Ο ηθοποιός γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Αυγούστου του 1936, γιος του Βασίλη και της Μαρίκας, οι οποίοι ήταν και οι δύο δάσκαλοι. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή «Κωστή Μιχαηλίδη», όπου από νωρίς ξεχώρισε ως εξαιρετικό ταλέντο. Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση στο θέατρο έγινε την περίοδο 1955-56, στην παράσταση «Ο Κορυδαλλός» που ανέβασε ο Δημήτρης Μυράτ στο θέατρο Κοτοπούλη. Στη συνέχεια πέρασε στον θίασο των Ντίνου Ηλιόπουλου και Άννας Κυριακού, όπου συμμετείχε σε παραγωγές όπως «Παλάτια στην Άμμο», «Ο Φίλος μου ο Λευτεράκης» και «Θανασάκης ο Πολιτευόμενος», κερδίζοντας σταδιακά την αναγνώριση του κοινού και των συναδέλφων του.
Στον κινηματογράφο έκανε το ντεμπούτο του το 1957 με την ταινία «Τρία Παιδιά Βολιώτικα». Την ίδια εκείνη χρονιά είχε την τύχη να συνεργαστεί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη στη «Μαρία Πενταγιώτισσα», μια συνεργασία που λειτούργησε καταλυτικά για την περαιτέρω πορεία του στη μεγάλη οθόνη. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, η καριέρα του πήρε στροφή ανοδική, με τον νεαρό τότε ηθοποιό να γίνεται σταδιακά ένα από τα πιο περιζήτητα πρόσωπα του ελληνικού σινεμά.
Ο δικός του θίασος στα 26 του χρόνια
Οι επόμενες συνεργασίες τον έφεραν κοντά στους θιάσους της Βίλμας Κύρου και της Μαίρης Αρώνη. Το 1960 έγινε συνθιασάρχης μαζί με τη Μαίρη Λαλοπούλου, ενώ έναν μόλις χρόνο αργότερα, σε ηλικία μόλις 26 ετών, τόλμησε να σχηματίσει τον δικό του θίασο. Ήταν μια κίνηση που έδειχνε την αυτοπεποίθηση και τη φιλοδοξία ενός καλλιτέχνη που ήθελε να χαράξει τη δική του πορεία. Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Ανδρέας Μπάρκουλης συνεργάστηκε με μερικά από τα σπουδαιότερα ονόματα του ελληνικού θεάτρου, όπως ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, ο Γιάννης Φέρτης, ο Ανδρέας Φιλιππίδης, ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος, η Τζένη Καρέζη, η Ξένια Καλογεροπούλου, η Κάκια Αναλυτή, ο Κώστας Ρηγόπουλος, η Κάτια Δανδουλάκη, ο Θύμιος Καρακατσάνης και ο Βασίλης Διαμαντόπουλος. Παράλληλα, στον κινηματογράφο σχημάτισε ζευγάρι με σχεδόν όλες τις μεγάλες σταρ της εποχής του, εδραιώνοντας την εικόνα του ως ένας από τους πλέον περιζήτητους πρωταγωνιστές.
Η δόξα, η φυλακή και η προσπάθεια να ξεφύγει από τον μύθο
Στην πολύχρονη πορεία του, ο Ανδρέας Μπάρκουλης γύρισε περισσότερες από 110 ταινίες, αριθμός που από μόνος του μαρτυρά το μέγεθος της προσφοράς του στον ελληνικό κινηματογράφο. Ωστόσο, η τεράστια επιτυχία του ως ζεν πρεμιέ αποδείχθηκε παράλληλα και μια βαριά ταμπέλα που τον ακολούθησε σε όλη του τη ζωή. Κάθε φορά που επιχειρούσε να αποτινάξει τον χαρακτηρισμό αυτό και να δοκιμάσει διαφορετικούς, πιο απαιτητικούς ρόλους, το κοινό δυσκολευόταν να τον αποδεχτεί μακριά από τον γνώριμο, γοητευτικό χαρακτήρα που είχε αγαπήσει. Παράλληλα, η ζωή του σημαδεύτηκε και από μια δύσκολη περίοδο φυλάκισης, η οποία του στέρησε περίπου εννέα χρόνια από την ενεργό καλλιτεχνική του καριέρα, μια περίοδος που αναπόφευκτα άφησε το στίγμα της τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική του πορεία.
Σε αυτό το πλαίσιο, η φυσιογνωμία του Ανδρέα Μπάρκουλη παραμένει μέχρι σήμερα συνδεδεμένη με τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του, στις 23 Αυγούστου του 2016, το κοινό εξακολουθεί να θυμάται με συγκίνηση τον ηθοποιό που κατάφερε να γίνει μύθος, αλλά και τον άνθρωπο που πάλεψε, μέσα από τις δυσκολίες, να αποδείξει πως ήταν κάτι παραπάνω από τον τίτλο που του είχε αποδοθεί.
