Στη δίκη Μαραντόνα που εξετάζει τις συνθήκες θανάτου του θρυλικού Αργεντινού ποδοσφαιριστή, δύο ειδικοί κατέθεσαν χθες πως ο Ντιέγκο Μαραντόνα δεν έπρεπε ποτέ να νοσηλευτεί στο σπίτι για την ανάρρωσή του, αλλά σε ειδικό κέντρο αποκατάστασης. Η κατάθεση δόθηκε την 38η ημέρα της δίκης που διεξάγεται στην Αργεντινή για τον θάνατο του «Ντιεγκίτο» το 2020. Οι δύο μάρτυρες, ένας ψυχίατρος και ένας παθολόγος, συμφώνησαν πως η κατάσταση του ποδοσφαιριστή μετά από νευροχειρουργική επέμβαση απαιτούσε ιδρυματική παρακολούθηση και όχι φροντίδα κατ’ οίκον.
Τι αποκάλυψαν οι δύο ειδικοί στη δίκη Μαραντόνα
Ο ψυχίατρος Χοσέ Λουίς Κοβέλι εξήγησε στο δικαστήριο ότι ο Μαραντόνα βρισκόταν σε κατάσταση σύγχυσης που σχετιζόταν με στέρηση αλκοόλ, γεγονός που τον καθιστούσε ακατάλληλο για εξιτήριο από το νοσοκομείο. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ποδοσφαιριστής εμφάνιζε ψυχοκινητική διέγερση, παρορμητικότητα, ευερεθιστότητα και προσπάθειες φυγής, συμπτώματα που καθιστούσαν επιτακτική την ανάγκη νοσηλείας σε ίδρυμα. «Πρόκειται για έναν ασθενή για τον οποίο ενδείκνυται νοσηλεία σε ίδρυμα. Η νοσηλεία στο σπίτι δεν πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την παρακολούθηση της γνωστικής προόδου του ασθενούς σε αυτή τη σύγχυση», τόνισε χαρακτηριστικά ο Κοβέλι ενώπιον του δικαστηρίου.
Μετά την κατάθεση του ψυχιάτρου, τον λόγο πήρε ο παθολόγος Ραμίρο Λαρέα, ειδικός σε σύνθετες παθολογίες, ο οποίος επιβεβαίωσε τη θέση του συναδέλφου του. Ο Λαρέα ανέφερε ότι ο Μαραντόνα «δεν ήταν στην κανονική του κατάσταση» και περνούσε ένα επεισόδιο στέρησης που καθιστούσε εξαιρετικά δύσκολη τη διαχείρισή του από μη εξειδικευμένο προσωπικό. Κατά τον ίδιο, ο πρώην ποδοσφαιριστής θα έπρεπε να είχε εισαχθεί άμεσα σε κέντρο αποκατάστασης αντί να παραμείνει σε οικιακό περιβάλλον χωρίς την κατάλληλη υποδομή.
Το σπίτι στο Τίγκρε και η οργάνωση της ανάρρωσης
Η ανάρρωση του Μαραντόνα οργανώθηκε σε ένα σπίτι που είχε ενοικιαστεί ειδικά για την περίσταση στην περιοχή Τίγκρε, βόρεια του Μπουένος Άιρες. Ο Δρ Λαρέα υπήρξε ιδιαίτερα επικριτικός για τον τρόπο που δομήθηκε αυτή η φροντίδα, δηλώνοντας στο δικαστήριο ότι «διοργανώθηκε κατ’ οίκον νοσηλεία που δεν ήταν στην πραγματικότητα νοσηλεία. Ήταν περισσότερο σαν κατ’ οίκον παρακολούθηση». Η διατύπωση αυτή αναδεικνύει το βασικό επιχείρημα και των δύο ειδικών, πως η δομή που επιλέχθηκε δεν ανταποκρινόταν στις ιατρικές ανάγκες ενός ασθενούς με τόσο σοβαρό ιστορικό μετά από νευροχειρουργική επέμβαση.
Οι δύο καταθέσεις προστίθενται σε μια μακρά σειρά μαρτυρικών εξετάσεων που έχουν πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της δίκης, η οποία διερευνά αν υπήρξαν ιατρικές αμέλειες γύρω από τον θάνατο του Μαραντόνα. Η συμφωνία μεταξύ ψυχιάτρου και παθολόγου, δύο ειδικοτήτων με διαφορετική οπτική στην περίπτωση, ενισχύει το επιχείρημα ότι η επιλογή της κατ’ οίκον ανάρρωσης αντί εισαγωγής σε ίδρυμα αποτέλεσε κρίσιμο σημείο στην πορεία των γεγονότων που οδήγησαν στον θάνατο του θρύλου του αργεντίνικου ποδοσφαίρου.
