Νέα αντιπαράθεση ξέσπασε γύρω από το κόστος του προγράμματος Τσίπρα, μετά τις εξαγγελίες που έκανε ο πρώην πρωθυπουργός χθες από τη ΔΕΘ. Πηγές του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης υποστηρίζουν ότι τα μέτρα που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας κοστίζουν στην πραγματικότητα πάνω από 40 δισεκατομμύρια ευρώ στην τετραετία, και όχι 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ όπως ο ίδιος υποστηρίζει. Το Υπουργείο Οικονομικών προχώρησε σε αναλυτική κοστολόγηση του «πακέτου» μέτρων, κατηγορώντας τον πρώην πρωθυπουργό για παραπλανητική παρουσίαση των αριθμών.
Το κόστος του προγράμματος Τσίπρα υπό αμφισβήτηση
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο τρόπος παρουσίασης των δημοσιονομικών μέτρων από το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα είναι πλήρως παραπλανητικός. Το βασικό πρόβλημα εντοπίζεται στον τρόπο υπολογισμού: μέτρα που έχουν συγκεκριμένο ετήσιο κόστος διαιρούνται δια 4 στις ετήσιες κατανομές, ενώ στην πραγματικότητα το ετήσιο κόστος ισχύει για κάθε έτος ξεχωριστά. Παράλληλα, αντί να παρουσιάζεται το σωρευτικό κόστος κάθε έτους, όπως γίνεται πάντα στους ετήσιους προϋπολογισμούς και στον πολυετή δημοσιονομικό προγραμματισμό, το πρόγραμμα εμφανίζει μόνο το επιπλέον οριακό κόστος κάθε έτους. Οι πηγές του ΥΠΟΙΚ τονίζουν ότι ο δημοσιονομικός χώρος που επικαλείται ο Αλέξης Τσίπρας αντιστοιχεί σε σωρευτικό κόστος τετραετίας και όχι στο επιπλέον κόστος κάθε έτους.

Το οικονομικό επιτελείο παρέθεσε συγκεκριμένα παραδείγματα από τις δικές του δημοσιευμένες ποσοτικοποιήσεις. Στην ομιλία του στη ΔΕΘ, ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε αύξηση κατά 500 ευρώ τον μήνα στις αποδοχές γιατρών και νοσηλευτών, μέτρο που αφορά 128.000 εργαζόμενους στη δημόσια υγεία. Ο υπολογισμός δίνει 768 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που με τις εργοδοτικές εισφορές ανεβαίνει, σύμφωνα με τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, στα 900 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Το κόστος αυτό, σημειώνουν οι πηγές, ισχύει από το 2027 και για κάθε έτος έως το 2030, ωστόσο στον πίνακα του προγράμματος εμφανίζεται μειωμένο στα 225 εκατομμύρια ευρώ κατ’ έτος.
Αντίστοιχη ασυμφωνία εντοπίζεται και στα υπόλοιπα μέτρα. Για τη μηδενική συμμετοχή στα φάρμακα, το οικονομικό επιτελείο υπολογίζει ότι, ακόμη και με 50% μείωση το 2029 και πλήρη κατάργηση το 2030, ο πίνακας θα έπρεπε να αναγράφει κόστος 450 εκατομμύρια ευρώ το 2029 και 900 εκατομμύρια ευρώ το 2030. Για την Εθνική Εγγύηση Φροντίδας, οι πηγές αναφέρουν ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο για τον τρόπο ποσοτικοποίησης, ενώ το σωρευτικό ετήσιο κόστος θα έπρεπε να φτάνει τα 336 εκατομμύρια ευρώ το 2030.

Εκπαιδευτικοί, προσλήψεις και φοιτητές στο μικροσκόπιο
Στον τομέα της παιδείας, ο Αλέξης Τσίπρας εξήγγειλε αύξηση κατά 300 ευρώ τον μήνα για 200.000 εκπαιδευτικούς. Ο υπολογισμός δίνει 720 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που με τις εργοδοτικές εισφορές ανεβαίνει σε 840 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, σύμφωνα με τα δικά του στοιχεία. Το κόστος αυτό ισχύει από το 2027 έως το 2030, όμως στον πίνακα του προγράμματος εμφανίζεται μόλις στα 210 εκατομμύρια ευρώ κατ’ έτος, τέσσερις φορές μικρότερο από το πραγματικό.
Ανάλογη απόκλιση καταγράφεται και στις προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών. Με 15.000 προσλήψεις το 2029 και επιπλέον 15.000 το 2030, το κόστος για το 2030 θα έπρεπε να ανέρχεται σε 150 εκατομμύρια ευρώ και όχι σε 75 εκατομμύρια ευρώ όπως εμφανίζεται. Το οικονομικό επιτελείο σημειώνει επίσης ότι το κόστος για συνολικά 30.000 προσλήψεις υπολογίζεται σε 569 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και όχι σε 150 εκατομμύρια ευρώ. Τέλος, για τη στήριξη 80.000 φοιτητών με 500 ευρώ τον μήνα για 10 μήνες, το ετήσιο κόστος διαμορφώνεται σε 400 εκατομμύρια ευρώ, ποσό που σύμφωνα με τις ίδιες πηγές δεν αποτυπώνεται σωστά στον πίνακα του προγράμματος.
Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης επιμένει ότι η αναλυτική κοστολόγηση αποδεικνύει πως η πραγματική δημοσιονομική επιβάρυνση του προγράμματος Τσίπρα ξεπερνά κατά πολύ τα 7,5 δισεκατομμύρια ευρώ που ο ίδιος παρουσιάζει. Οι πηγές του ΥΠΟΙΚ δημοσιοποίησαν αναλυτικούς πίνακες με τους υπολογισμούς τους, καλώντας τους πολίτες να συγκρίνουν τα στοιχεία που ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας δημοσίευσε με το πραγματικό ετήσιο και σωρευτικό κόστος κάθε μέτρου. Η διαφορά μεταξύ των δύο μεθόδων υπολογισμού, όπως τονίζουν, καθορίζει αν ένα πρόγραμμα είναι δημοσιονομικά βιώσιμο.




