Η Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου απέρριψε εκ νέου το νομοσχέδιο για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία, βυθίζοντας για ακόμη μία φορά τη βρετανική πολιτική σκηνή σε έντονο προβληματισμό. Η ψηφοφορία, που ακολούθησε μια φορτισμένη συνεδρίαση διάρκειας πάνω από τέσσερις ώρες, αφορούσε τη δεύτερη ανάγνωση του νομοσχεδίου για τους ενήλικες με ασθένειες τελικού σταδίου, γνωστού ως Terminally Ill Adults Bill. Οι Βρετανοί βουλευτές κατέληξαν σε μια εξαιρετικά οριακή απόφαση, η οποία ανέδειξε τον βαθύ διχασμό που εξακολουθεί να υπάρχει γύρω από το ζήτημα του υποβοηθούμενου θανάτου στην Αγγλία και την Ουαλία.
Διαβάστε επίσης: Σύλληψη Δύο Ανηλίκων για Ληστείες Αλυσίδων στη Δάφνη
Οριακή απόρριψη με 286 ψήφους έναντι 270
Η πρόταση καταψηφίστηκε με 286 ψήφους έναντι 270, μια διαφορά μόλις 16 ψήφων που αποκαλύπτει πόσο μοιρασμένη παραμένει η βρετανική Βουλή στο συγκεκριμένο θέμα. Το νομοσχέδιο είχε επαναφέρει στην ολομέλεια η βουλευτής των Εργατικών Λόρεν Έντουαρντς, η οποία ανέλαβε τη σκυτάλη από την Κιμ Λιντμπίτερ μετά την αποτυχία παρόμοιας ρύθμισης να ολοκληρώσει την κοινοβουλευτική της πορεία στο παρελθόν. Η προηγούμενη εκδοχή είχε καταφέρει να περάσει από τη Βουλή των Κοινοτήτων πέρυσι, ωστόσο είχε «θαφτεί» στη Βουλή των Λόρδων, γεγονός που καθιστούσε τη σημερινή προσπάθεια ιδιαίτερα κρίσιμη για τους υποστηρικτές της αλλαγής.
Σύμφωνα με τις προβλέψεις του νομοσχεδίου, ενήλικες με πλήρη διανοητική ικανότητα, οι οποίοι έπασχαν από ανίατη ασθένεια και είχαν προσδόκιμο ζωής μικρότερο των έξι μηνών, θα μπορούσαν υπό αυστηρές προϋποθέσεις να ζητήσουν ιατρική βοήθεια για να τερματίσουν τη ζωή τους. Η έγκριση θα απαιτούσε τη σύμφωνη γνώμη δύο γιατρών, καθώς και ειδικής επιτροπής που θα εξέταζε κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Με τη σημερινή απόρριψη, η προσπάθεια αλλαγής της νομοθεσίας για τον υποβοηθούμενο θάνατο σταματά, τουλάχιστον για την τρέχουσα κοινοβουλευτική σύνοδο.
Μεταστροφές βουλευτών και επιστημονικές ανησυχίες
Καταλυτικό ρόλο στην τελική έκβαση της ψηφοφορίας έπαιξε η μεταστροφή αρκετών βουλευτών, οι οποίοι αποφάσισαν να αποσύρουν την υποστήριξή τους σε σχέση με προηγούμενες ψηφοφορίες. Χαρακτηριστική στάθηκε η τοποθέτηση της πρώην υπουργού των Εργατικών Τζάνετ Ντάμπι, η οποία εξομολογήθηκε ότι υπέφερε από εφιάλτες μετά τη θετική ψήφο που είχε δώσει στο παρελθόν, δηλώνοντας πως η συνείδησή της δεν της επέτρεπε να πράξει το ίδιο εκ νέου. Η δήλωσή της αντικατόπτρισε το ηθικό βάρος που φαίνεται να επωμίζονται οι βουλευτές κάθε φορά που καλούνται να αποφασίσουν για ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα.
Έντονο προβληματισμό προκάλεσε επίσης η επιστημονική αβεβαιότητα γύρω από την πρόγνωση του προσδοκίμου ζωής. Η βουλευτής Άσλεϊ Ντάλτον, η οποία δίνει μάχη με καρκίνο τετάρτου σταδίου, μαζί με τον χειρουργό-βουλευτή Δρ Ζουμπίρ Άχμεντ, προειδοποίησαν ότι η εκτίμηση για εξάμηνη επιβίωση παραμένει εξαιρετικά ασαφής από ιατρική άποψη. Οι δύο βουλευτές υπογράμμισαν παράλληλα ότι το βρετανικό σύστημα υγείας δεν διαθέτει επί του παρόντος τις απαραίτητες δομές για να στηρίξει μια τέτοια διαδικασία με ασφάλεια. Οι αντίπαλοι του νομοσχεδίου εξέφρασαν γενικότερα φόβους ότι οι προβλεπόμενες δικλείδες ασφαλείας δεν επαρκούσαν για την προστασία ευάλωτων ασθενών από πιέσεις ή λανθασμένες ιατρικές εκτιμήσεις, ενώ οι υποστηρικτές της ρύθμισης επέμεναν ότι οι ασθενείς τελικού σταδίου θα έπρεπε να έχουν το δικαίωμα να επιλέγουν οι ίδιοι τον τρόπο και τον χρόνο του τέλους της ζωής τους.
Η κυβέρνηση επέλεξε να τηρήσει ουδέτερη στάση καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας, αφήνοντας τους βουλευτές να ψηφίσουν με βάση την προσωπική τους συνείδηση και όχι με κομματική πειθαρχία. Ο πρωθυπουργός Άντι Μπέρναμ δεν συμμετείχε στην ψηφοφορία, μια επιλογή που ενίσχυσε την εικόνα ενός θέματος που υπερβαίνει τις συνήθεις πολιτικές παρατάξεις. Η στάση αυτή της πολιτικής ηγεσίας θεωρήθηκε αποκαλυπτική του κλίματος που επικράτησε στη Βουλή, όπου η τελική απόφαση κρίθηκε κυριολεκτικά από λίγες μόνο ψήφους.
