Ο Σπύρος Χαλβατζής, ιστορικό στέλεχος και βουλευτής του ΚΚΕ, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών, μετά από γενναία μάχη που έδινε τα τελευταία χρόνια. Ο Σπύρος Χαλβατζής γεννήθηκε το 1947 στην Κοζάνη, από οικογένεια αγωνιστών, και η πορεία του συνδέθηκε στενά με την ιστορία του κόμματος για δεκαετίες. Διανύοντας μια ζωή γεμάτη διώξεις, εξορίες και πολιτική δράση, εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της Αριστεράς, φτάνοντας μέχρι το αξίωμα του βουλευτή Β’ Αθηνών.
Η πορεία του στη δικτατορία και οι εξορίες
Ο Σπύρος Χαλβατζής τελείωσε το επτατάξιο νυχτερινό Γυμνάσιο της Κοζάνης, ενώ παράλληλα εργαζόταν ως γουνεργάτης στην Καστοριά. Ως γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη στον νομό Καστοριάς, συνελήφθη για πρώτη φορά από τη δικτατορία το 1967 και εξορίστηκε διαδοχικά στη Γυάρο, στο Λακκί της Λέρου, στον Ωρωπό και στη Μακρόνησο, πριν επιστρέψει και τελικά απολυθεί από τη Γυάρο. Η ελευθερία του, ωστόσο, δεν κράτησε πολύ, καθώς τον Νοέμβριο του 1973, μόλις μία εβδομάδα μετά τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, συνελήφθη εκ νέου και εξορίστηκε ξανά στη Γυάρο.
Μετά την αποφυλάκισή του παρέμεινε σταθερά ταγμένος στις τάξεις του κόμματος και στους εργατικούς αγώνες. Υπήρξε μέλος του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974, στον οποίο υπηρέτησε επί σειρά ετών σε θέσεις ευθύνης στο Διοικητικό Συμβούλιο, συνεχίζοντας έτσι να τιμά τη μνήμη των αγώνων εκείνης της περιόδου.
Πολιτική πορεία στο ΚΚΕ και βουλευτική θητεία
Ο Σπύρος Χαλβατζής διετέλεσε γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, θέση στην οποία εκλέχθηκε στο 2ο Συνέδριό της και την οποία διατήρησε μέχρι το 1986. Στη συνέχεια, διετέλεσε για πολλά χρόνια μέλος της Πολιτικής Γραμματείας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, όπου εκλέχθηκε για πρώτη φορά στο 10ο Συνέδριο του κόμματος, εδραιώνοντας τη θέση του ανάμεσα στα κορυφαία στελέχη της οργάνωσης.
Η πολιτική του διαδρομή συνεχίστηκε και στην τοπική αυτοδιοίκηση, όπου διετέλεσε Νομαρχιακός σύμβουλος Αθήνας από το 1994 έως το 2002, και στη συνέχεια Δημοτικός σύμβουλος μέχρι το 2007. Από το 2007 και έπειτα, ο Σπύρος Χαλβατζής εκλέγονταν αδιαλείπτως βουλευτής Β’ Αθηνών με το ΚΚΕ, μια θητεία που τον καθιέρωσε ως μόνιμη παρουσία στην ελληνική Βουλή για δεκαετίες.
Το βιβλίο και η προσωπική ζωή
Ο Σπύρος Χαλβατζής είχε καταγράψει τις εμπειρίες του στο βιβλίο του με τίτλο «Απείθαρχοι – Μια ζωή δοσμένη στον αγώνα». Στον πρόλογο του βιβλίου, με τίτλο «Οδοιπορικό», περιέγραφε στιγμές που καθόρισαν τη ζωή και τη δράση του, ξεκινώντας από την ιστορία μιας φωτογραφίας που τραβήχτηκε την άνοιξη του 1948, όταν ο πατέρας του βρισκόταν σε εξορία. Όπως έγραφε ο ίδιος, η μητέρα του, παλιά ΕΛΑΣίτισσα, είχε βγάλει εκείνη τη φωτογραφία για να τη στείλει στον σύντροφό της, ώστε να δει τα πέντε παιδιά του και να αντλήσει κουράγιο μέσα στα βασανιστήρια της εξορίας.
Σύμφωνα με την αφήγησή του, το γράμμα και η φωτογραφία δεν έφτασαν ποτέ στον παραλήπτη, καθώς η Ασφάλεια της εποχής λογόκρινε την αλληλογραφία των οικογενειών των αγωνιστών με τους φυλακισμένους και εξόριστους δικούς τους. Ο Σπύρος Χαλβατζής ήταν παντρεμένος με τη Μαριάνθη Αλειφεροπούλου και είχε αποκτήσει μαζί της δύο παιδιά. Ο θάνατός του αφήνει πίσω μια πορεία γεμάτη αγώνες, θυσίες και σταθερή αφοσίωση στις ιδέες που υπηρέτησε από τα νεανικά του χρόνια μέχρι το τέλος της ζωής του.
