Σε ευθεία πολιτική σύγκρουση εξελίχθηκε την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2026 η συζήτηση στη Βουλή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, με τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη να ανταλλάσσουν σκληρές αιχμές από το βήμα της Ολομέλειας. Η συζήτηση, που αφορούσε τη δεύτερη ψηφοφορία επί της αναθεώρησης, μετατράπηκε γρήγορα από τεχνική διαδικασία σε ευρύτερη πολιτική αντιπαράθεση ενόψει των επόμενων εκλογών. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ απέρριψε ευθέως το δίλημμα «ελπίδα ή περιπέτεια» που είχε θέσει ο πρωθυπουργός, κατηγορώντας τον ότι επιχειρεί να καλλιεργήσει φόβο στην κοινωνία.
Σκληρή αντιπαράθεση στη Βουλή για τη Συνταγματική Αναθεώρηση
Η δεύτερη συζήτηση και ψηφοφορία για την Αναθεώρηση του Συντάγματος έγινε στην Ολομέλεια της Βουλής με φόντο έντονη πολιτική ένταση ανάμεσα στην κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης άνοιξε τη συζήτηση τονίζοντας ότι η ψηφοφορία δεν καλούσε τα κόμματα να επαναλάβουν απλώς τις αρχικές τους θέσεις, αλλά να αναστοχαστούν τον διάλογο που είχε προηγηθεί, επιδιώκοντας συγκλίσεις. Ο πρωθυπουργός υπενθύμισε ότι η κυβέρνηση είχε προτείνει την αλλαγή 33 διατάξεων, καμία εκ των οποίων δεν συγκέντρωσε τις 180 ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία, γεγονός που απέδωσε στην αδιέξοδη τακτική της αντιπολίτευσης.
Ο πρωθυπουργός στράφηκε κατά του Νίκου Ανδρουλάκη προσωπικά, κατηγορώντας το ΠΑΣΟΚ ότι καταψήφισε ακόμη και προτάσεις με τις οποίες φέρεται να συμφωνούσε, μόνο και μόνο επειδή προέρχονταν από την κυβέρνηση. Ανέφερε την αναθεώρηση του άρθρου 86, την κατοχύρωση λειτουργίας μη κρατικών πανεπιστημίων και την επιστολική ψήφο ως παραδείγματα ζητημάτων στα οποία δεν κατέστη δυνατή η συναίνεση. Παράλληλα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτήρισε το ΠΑΣΟΚ και την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα «δύο όψεις του ίδιου νομίσματος» και προειδοποίησε ότι όποιος ψηφίσει «όχι» ή «παρών» θα στερήσει από την Ελλάδα την ευκαιρία να βαδίσει στο αύριο.
Η απάντηση Ανδρουλάκη: «Από το χάος στον Ερντογάν»
Ο Νίκος Ανδρουλάκης απάντησε από το βήμα της Βουλής χαρακτηρίζοντας τη στάση της κυβέρνησης «συγκινητική προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων». Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επεσήμανε ότι ο πρωθυπουργός μετακινήθηκε διαδοχικά από το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» στο «Μητσοτάκης ή Ερντογάν» και τελικά στο «ελπίδα ή περιπέτεια», κάτι που χαρακτήρισε προσβλητικό για τη δημοκρατική διαδικασία. «Δηλαδή η δημοκρατική αλλαγή στην εξουσία είναι ένα παιχνίδι που υπονομεύει τα εθνικά μας συμφέροντα;» διερωτήθηκε, προσθέτοντας ότι οι εκλογές δεν πρέπει να παρουσιάζονται ως απειλή για τη χώρα.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επέμεινε στο ερώτημα «ποια ελπίδα δίνετε» προς τον πρωθυπουργό, αναφερόμενος στην αγοραστική δύναμη των πολιτών και στο πρόβλημα ενοικίασης κατοικίας που αντιμετωπίζουν οι νέοι. Άσκησε επίσης κριτική στις δηλώσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ, Μάκη Βορίδη, σχετικά με το άρθρο 86, υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση δεν αναθεωρεί τη διάταξη που, όπως είπε, τον «έσωσε». Ο Νίκος Ανδρουλάκης αναφέρθηκε ακόμη στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για εξαετή θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, καθώς και σε απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που, κατά την άποψή του, δικαιώνει τις θέσεις του κόμματός του.
Η αντιπαράθεση για το κοστολογημένο πρόγραμμα
Μέρος της αντιπαράθεσης αφορούσε και τις οικονομικές προτάσεις των δύο πλευρών. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέκρινε το ΠΑΣΟΚ για «ακοστολόγητες και συχνά αντιφατικές υποσχέσεις», αναφέροντας ενδεικτικά εξαγγελίες για νέο ΕΚΑΣ, 13ο μισθό, 13η σύνταξη, μείωση ΦΠΑ και μείωση κόκκινων δανείων. Ο πρωθυπουργός αντιπαρέβαλε τη δική του κυβερνητική πολιτική, μιλώντας για σχέδιο έως το 2030 με μέτρα κοστολογημένα «έως το τελευταίο ευρώ», επικαλούμενος τις αυξήσεις στον κατώτατο μισθό και τις φορολογικές ελαφρύνσεις για τους τρίτεκνους.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης απάντησε ότι το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ αποτελεί «απάντηση σε όλα» και είναι πλήρως κοστολογημένο, απορρίπτοντας την κριτική Μητσοτάκη. Ο πρωθυπουργός, από την πλευρά του, τόνισε ότι η Ελλάδα έχει σήμερα μεγαλύτερη ανάγκη από ποτέ σταθερότητα, κοινωνική συνοχή και αμυντική θωράκιση, σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων, επικαλούμενος την ταχύτερη αποπληρωμή του εξωτερικού χρέους ως ένδειξη της δημοσιονομικής αξιοπιστίας της κυβέρνησης.
