Η γαλλική μουσική σκηνή αποχαιρετά μία από τις πιο ξεχωριστές φωνές του new wave. Η Κατρίν Ρανζέ, τραγουδίστρια, συνθέτρια και συνιδρύτρια του θρυλικού γαλλικού ντουέτου Rita Mitsouko, πέθανε σε ηλικία 68 ετών έπειτα από μάχη με τον καρκίνο. Ο θάνατός της σημειώθηκε το βράδυ της 14ης Σεπτεμβρίου 2026, όπως ανακοίνωσαν τα παιδιά της σε δήλωσή τους προς το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων. Η απώλεια της Ρανζέ κλείνει έναν κύκλο δεκαετιών δημιουργικής πορείας που σημάδεψε τη γαλλική ποπ μουσική.
Η ζωή και η πορεία της Κατρίν Ρανζέ
Η Κατρίν Ρανζέ γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1957 στο Συρέν, κοντά στο Παρίσι. Ήταν κόρη του ζωγράφου Σαμ Ρίνγκερ, ενός Εβραίου που είχε γεννηθεί στην Πολωνία και είχε επιζήσει του Ολοκαυτώματος, και μιας μητέρας αρχιτεκτόνισσας. Η οικογενειακή αυτή καταγωγή, με το βάρος της ιστορίας και την καλλιτεχνική ευαισθησία των γονιών της, φαίνεται πως διαμόρφωσε από νωρίς τη σχέση της με την τέχνη και την έκφραση.
Η Ρανζέ εγκατέλειψε το σχολείο στα 15 της χρόνια και ακολούθησε καλλιτεχνική εκπαίδευση μέσα από το θέατρο, τη μουσική και τον χορό. Καθοριστική μορφή για τη διαμόρφωσή της υπήρξε η Αργεντινή χορεύτρια και χορογράφος Μάρσια Μορέτο, η οποία έγινε δασκάλα και στενή συνεργάτιδά της. Τα χρόνια που πέρασε επί σκηνής δίπλα στη Μορέτο συνέβαλαν στη δημιουργία εκείνης της σύνδεσης ανάμεσα στην κίνηση και τη φωνή που αργότερα θα χαρακτήριζε ολόκληρο το έργο της με τους Rita Mitsouko. Η βιογραφία της με τίτλο «Nostalgie» καταγράφει αναλυτικά τις πρώτες της εμφανίσεις και τη συνεργασία της με την Αργεντινή χορογράφο.
Η μεγάλη καλλιτεχνική στροφή στη ζωή της Ρανζέ ήρθε το 1979, όταν γνώρισε τον Φρεντ Σιτσέν, ο οποίος έγινε τόσο ο μουσικός όσο και ο προσωπικός της σύντροφος. Η συνεργασία των δύο τους οδήγησε το ντουέτο από την underground σκηνή του Παρισιού στη διεθνή αναγνώριση. Το ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ των Rita Mitsouko κυκλοφόρησε το 1984 και ηχογραφήθηκε με τον Γερμανό παραγωγό Κόνι Πλανκ. Το άλμπουμ παρουσίασε ένα συγκρότημα που συνδύαζε τη δίψα για πειραματισμό με ένα σπάνιο ένστικτο για τη μελωδία, στοιχείο που ξεχώρισε αμέσως τους Rita Mitsouko από τους υπόλοιπους εκπροσώπους του γαλλικού new wave.
Το μουσικό στίγμα και η κληρονομιά των Rita Mitsouko
Το τραγούδι που έφερε την πραγματική επιτυχία στο ντουέτο ήταν το «Marcia Baïla», γραμμένο στη μνήμη της Μάρσια Μορέτο. Το κομμάτι αυτό συνδύαζε το προσωπικό πένθος της Ρανζέ για τη δασκάλα της με έναν ρυθμό γεμάτο ζωντάνια, χαρακτηριστικό που έγινε η υπογραφή του ήχου των Rita Mitsouko. Όπως είχε σημειώσει αναδρομική έκθεση του αμερικανικού περιοδικού Coilhouse, το υπόβαθρο της Ρανζέ στο avant-garde θέατρο παρέμενε εμφανές στις σκηνικές παραστάσεις και στα βίντεο του ντουέτου, στοιχείο που τους διαφοροποιούσε από τα υπόλοιπα συγκροτήματα της εποχής. Η αισθητική τους συνδέθηκε επίσης με μεγάλα ονόματα της μόδας, όπως ο Jean Paul Gaultier και ο Thierry Mugler, γεγονός που ενίσχυσε την εικόνα των Rita Mitsouko ως πρωτοπόρων όχι μόνο στη μουσική αλλά και στο στιλ.
Ένα τραγούδι των Rita Mitsouko μπορούσε να είναι αστείο, αισθησιακό, ανάλαφρο και βαθιά θλιβερό μέσα σε λίγα μόνο λεπτά, χάρη στον τρόπο που η Ρανζέ διαχειριζόταν τη φωνή και το σκηνικό της παρουσιαστικό. Η ίδια έδινε σε κάθε συναίσθημα τη δική του φυσική παρουσία, τραγουδώντας με μια ελευθερία που έκανε τις συμβατικές αντιλήψεις περί καλού γούστου να μοιάζουν δειλές. Μαζί με τον Φρεντ Σιτσέν, κατάφερε να κάνει την ποπ μουσική ρευστή, ικανή να χωρέσει την ανυπομονησία του πανκ, το φανκ, το καμπαρέ, τους ηλεκτρονικούς πειραματισμούς αλλά και τις εκφραστικές δυνατότητες του παραδοσιακού γαλλικού chanson.
Η ανακοίνωση του θανάτου της, που έγινε από τα ίδια της τα παιδιά, βρήκε απήχηση σε φίλους και θαυμαστές της μουσικής της σε ολόκληρο τον κόσμο, καθώς οι Rita Mitsouko θεωρούνται ένα από τα πιο σημαντικά ντουέτα της γαλλικής ποπ των τελευταίων δεκαετιών. Το έργο της Κατρίν Ρανζέ παραμένει σημείο αναφοράς για γενιές καλλιτεχνών που ακολούθησαν, τόσο στη Γαλλία όσο και διεθνώς.
