Σε ένα μιτάτο του Ψηλορείτη, λίγο πιο πάνω από τα Λιβάδια, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων, ο δημοσιογράφος Φρίξος Δρακοντίδης κάθισε απέναντι από τον Πολύδωρο Σωπασή για μια συνέντευξη στο «ΘΕΜΑ Uncut». Ήταν η πρώτη φορά που ο άνθρωπος αυτός, που η ζωή του θυμίζει σενάριο ταινίας, δέχτηκε να μιλήσει μπροστά σε κάμερα. Η αφήγησή του ξετυλίγεται σαν ένα ταξίδι γεμάτο ανατροπές, βία και αποφάσεις που τον οδήγησαν βαθιά μέσα στην παρανομία, σε δύο διαφορετικές ηπείρους.
Από τα βουνά της Κρήτης στους δρόμους του Μανχάταν
Ο Σωπασής ξεκίνησε τη ζωή του ως βοσκός στην Κρήτη, όμως η διαδρομή του τον οδήγησε πολύ μακριά από τα ορεινά λιβάδια του τόπου του. Στη Νέα Υόρκη μπλέχτηκε αρχικά με Πορτορικανούς συνεργούς σε πρώτες ληστείες, προτού η πορεία του σταδιακά τον φέρει κοντά στην ιταλική μαφία. Όπως περιγράφει ο ίδιος, βρέθηκε στους δρόμους του Μανχάταν κρατώντας ένα ούζι, γαζώνοντας καταστήματα σε επιχειρήσεις που στόχευε η συμμορία του. Μιλά ανοιχτά και για απόπειρες ανθρωποκτονίας στις οποίες ενεπλάκη, στοιχεία που δείχνουν πόσο βαθιά είχε βυθιστεί σε έναν κόσμο ακραίας βίας.
Φυλακές, μαχαιρώματα και έξι χρόνια στην απομόνωση
Ένα από τα πιο σκληρά κομμάτια της αφήγησης αφορά τη ζωή του πίσω από τα κάγκελα των αμερικανικών φυλακών. Ο Σωπασής περιγράφει μαχαιρώματα και βιασμούς που, όπως λέει, αποτελούσαν καθημερινότητα στο εσωτερικό των σωφρονιστικών ιδρυμάτων όπου κρατήθηκε. Αποκαλύπτει ότι πέρασε έξι ολόκληρα χρόνια σε καθεστώς απομόνωσης, μια εμπειρία που, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, τον σημάδεψε βαθιά. Συγκρίνοντας τις συνθήκες κράτησης στις δύο χώρες, χαρακτηρίζει τις ελληνικές φυλακές «κολλέγιο» σε σχέση με τη σκληρότητα του αμερικανικού σωφρονιστικού συστήματος, μια δήλωση που από μόνη της αποτυπώνει το μέγεθος όσων βίωσε στις ΗΠΑ.
Η επιστροφή στην Ελλάδα και το βιβλίο «Ο νόμος των παρανόμων»
Η επιστροφή του στην Ελλάδα δεν σήμανε αυτόματα και το τέλος της εμπλοκής του με την παρανομία. Ο Σωπασής αναφέρεται και σε όσα ακολούθησαν μετά την επιστροφή του στη χώρα, χωρίς ωστόσο να αποφεύγει την αυτοκριτική. Ερωτηθείς τι θα άλλαζε αν μπορούσε να γυρίσει τον χρόνο πίσω, απαντά χωρίς δισταγμό πως θα επέστρεφε ακριβώς για να αλλάξει τις επιλογές που τον οδήγησαν εκεί όπου βρέθηκε. Μέσα από το βιβλίο του, με τίτλο «Ο νόμος των παρανόμων», επιχειρεί να κοιτάξει κατάματα το παρελθόν του και να το καταγράψει χωρίς ωραιοποιήσεις. Το μήνυμα που θέλει να περάσει στους νέους είναι ξεκάθαρο: να μην ακολουθήσουν τον δρόμο που διάλεξε εκείνος, καθώς το τίμημα μιας τέτοιας ζωής αποδείχθηκε βαρύ και μη αναστρέψιμο. Η εξομολόγησή του στο «ΘΕΜΑ Uncut» λειτουργεί έτσι και ως προειδοποίηση, από έναν άνθρωπο που γνώρισε δύο διαφορετικούς κόσμους της παρανομίας και έζησε στο πετσί του τις συνέπειές τους.
