Νέα καταγγελία έρχεται στο φως για τη λειτουργία ογκολογικού τμήματος χωρίς άδεια σε ιδιωτική κλινική της Θεσσαλονίκης, μέσα από τη μαρτυρία του Ζήση Ναούμ, κατοίκου Καστοριάς. Ο αδελφός του, που έπασχε από καρκίνο του πνεύμονα, νοσηλεύτηκε στη συγκεκριμένη κλινική για χημειοθεραπείες και τελικά έχασε τη ζωή του. Η οικογένεια αναφέρει ότι έμαθε εκ των υστέρων ότι το τμήμα δεν διέθετε την απαιτούμενη άδεια λειτουργίας, γεγονός που άλλαξε τελείως την οπτική της για όσα είχαν βιώσει.
Η πορεία της θεραπείας και η καταγγελία για το ογκολογικό τμήμα χωρίς άδεια
Σύμφωνα με την καταγγελία, ο αδελφός του Ζήση Ναούμ είχε λάβει σύσταση να απευθυνθεί στη συγκεκριμένη κλινική της Θεσσαλονίκης προκειμένου να υποβληθεί σε χημειοθεραπείες για τον καρκίνο του πνεύμονα από τον οποίο έπασχε. Η θεραπεία ξεκίνησε κανονικά, χωρίς αρχικά να προκύψει κάποιο ζήτημα στη συνεργασία με την κλινική. Σε κάποια φάση της νόσου, ωστόσο, κρίθηκε αναγκαία η νοσηλεία του για μερικές ημέρες μέσα στην κλινική, προκειμένου να παρακολουθείται στενότερα η κατάσταση της υγείας του.
Ο Ζήσης Ναούμ περιέγραψε την εικόνα που αντίκρισε όταν επισκέφθηκε για πρώτη φορά τον αδελφό του στον θάλαμο νοσηλείας. Όπως υποστήριξε, οι συνθήκες ήταν ιδιαίτερα κακές, με το δωμάτιο να βρίσκεται, κατά τα λεγόμενά του, σε απαράδεκτη κατάσταση. «Όταν λοιπόν πήγα εκεί, σε αυτές τις πρώτες φορές που πηγαίναμε στην κλινική, καθόμασταν στο ισόγειο και συζητούσαμε και τον ανεβάσανε σε θάλαμο. Εκεί αντίκρισα πραγματικά άθλιες συνθήκες. Το δωμάτιο νοσηλείας ήταν σε απαράδεκτη κατάσταση», περιέγραψε ο ίδιος, θυμούμενος τις πρώτες επισκέψεις του στον αδελφό του.
Τελικά, ο αδελφός του Ζήση Ναούμ έφυγε από τη ζωή. Λίγο καιρό αργότερα, η οικογένεια πληροφορήθηκε ότι το ογκολογικό τμήμα της κλινικής, στο οποίο είχε νοσηλευτεί, δεν διέθετε, σύμφωνα με την καταγγελία, άδεια λειτουργίας. Η πληροφορία αυτή άλλαξε τελείως τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος αντιμετώπισε το όλο θέμα, οδηγώντας τον στην απόφαση να μιλήσει δημόσια για όσα έζησε η οικογένειά του, παρά τον χρόνο που είχε περάσει από την απώλεια.
Οργή, τύψεις και θλίψη πίσω από τη μαρτυρία
Ο Ζήσης Ναούμ περιγράφει ένα μείγμα συναισθημάτων όταν έμαθε για την απουσία άδειας λειτουργίας στο ογκολογικό τμήμα όπου νοσηλεύτηκε ο αδελφός του. Μιλά για οργή, τύψεις και θυμό, καθώς θεωρεί ότι η έλλειψη άδειας λειτουργίας συνδέεται με τις συνθήκες νοσηλείας που ο ίδιος είχε περιγράψει ως απαράδεκτες. Παράλληλα, αναφέρεται και σε ένα αίσθημα δικαίωσης, το οποίο ένιωσε μετά την αποκάλυψη της καταγγελίας, έστω και αργά.
Ο ίδιος εξήγησε ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν είχε μιλήσει δημόσια για όσα είχε δει στην κλινική, καθώς βίωνε τον πόνο από την απώλεια του αδελφού του και δεν ήταν έτοιμος να μοιραστεί τη μαρτυρία του. Η κατάθεσή του έρχεται να προστεθεί σε άλλες καταγγελίες που αφορούν τη λειτουργία του συγκεκριμένου ογκολογικού τμήματος στη Θεσσαλονίκη και τις συνθήκες υπό τις οποίες, σύμφωνα με τις καταγγελίες, πραγματοποιούνταν θεραπείες σε ασθενείς με καρκίνο.
Η υπόθεση της κλινικής εξακολουθεί να απασχολεί, με νέες μαρτυρίες ασθενών και συγγενών να έρχονται στο φως. Κάθε νέα καταγγελία προσθέτει στοιχεία για τις συνθήκες λειτουργίας του ογκολογικού τμήματος που φέρεται να λειτουργούσε χωρίς άδεια, ενώ η μαρτυρία του Ζήση Ναούμ αναδεικνύει το ανθρώπινο κόστος πίσω από τις καταγγελίες αυτές. Η υπόθεση αυτή έχει προκαλέσει ευρύτερο προβληματισμό για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν ορισμένες ιδιωτικές δομές υγείας, ιδίως όταν πρόκειται για ευαίσθητες θεραπείες όπως οι χημειοθεραπείες σε ασθενείς με καρκίνο.
