Η μυστική ζωή του Λιμπεράτσε έρχεται ξανά στο προσκήνιο μέσα από ένα νέο θεατρικό έργο που κάνει πρεμιέρα αυτόν τον μήνα στη Σκωτία. Ο θρυλικός πιανίστας και τραγουδιστής, γνωστός για τον εξωφρενικό πλούτο και τις λαμπερές εμφανίσεις του επί σκηνής, έκρυψε για δεκαετίες τη σεξουαλική του ταυτότητα και τη διάγνωσή του με AIDS. Το έργο με τίτλο «I’ll Be Seeing You» επιχειρεί να αποκαλύψει την απόσταση ανάμεσα στην ιδιωτική και τη δημόσια εικόνα του καλλιτέχνη.
Η ζωή και ο θάνατος του Λιμπεράτσε
Ο Władziu Valentino Liberace υπήρξε μία από τις πιο επιτυχημένες φιγούρες του θεάματος κατά τη διάρκεια της ακμής του, από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1970. Αποκαλούσε τον εαυτό του «Ντίσνεϋλαντ ενός ανθρώπου» και περιγραφόταν συχνά ως ο πιο ακριβοπληρωμένος καλλιτέχνης στον κόσμο, έναν ισχυρισμό που παραμένει αδύνατο να επαληθευτεί. Στην τελευταία ζωντανή σειρά παραστάσεών του, το 1985 στο Radio City Music Hall της Νέας Υόρκης, έκανε την είσοδό του βγαίνοντας από μια γιγαντιαία αναπαράσταση αυγού Φαμπερζέ, φορώντας κάπα από φτερά γαλοπούλας σε έντονο ροζ χρώμα.
Ο Λιμπεράτσε πέθανε τον Φεβρουάριο του 1987 από ασθένεια σχετιζόμενη με το AIDS. Είχε μάθει ότι ήταν οροθετικός περίπου 18 μήνες νωρίτερα, χωρίς ποτέ να μιλήσει δημόσια για τη διάγνωσή του. Ταυτόχρονα, διέψευδε συστηματικά τις φήμες ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Μετά τον θάνατό του έγινε ευρέως γνωστό ότι είχε διατηρήσει αρκετές μακροχρόνιες σχέσεις με άνδρες, κάτι που ο ίδιος απέκρυψε επιμελώς όσο βρισκόταν στο ζενίθ της καριέρας του.
Η μυστική ζωή του Λιμπεράτσε περιλαμβάνει και ένα από τα πιο γνωστά δικαστικά επεισόδια της καριέρας του. Το 1959, τρία χρόνια μετά από άρθρο της βρετανικής εφημερίδας «Daily Mirror» που υπαινισσόταν έντονα την ομοφυλοφιλία του, ο Λιμπεράτσε προσέφυγε στη δικαιοσύνη για δυσφήμιση και κέρδισε τη δίκη εναντίον της εφημερίδας.
Το ρίσκο της δίκης και η νέα θεατρική παραγωγή
Ο Βρετανός σαιξπηρικός ηθοποιός Σάιμον Ράσελ Μπιλ, ο οποίος ενσαρκώνει τον Λιμπεράτσε στο νέο θεατρικό έργο, δήλωσε στο BBC ότι ο καλλιτέχνης πήρε τότε ένα σημαντικό ρίσκο φέρνοντας την υπόθεση στο δικαστήριο. Όπως εξήγησε, αν ο Λιμπεράτσε είχε χάσει τη δίκη, η καριέρα του θα μπορούσε να είχε καταστραφεί ολοσχερώς. Ο Μπιλ παρατήρησε ωστόσο ότι το ψέμα που είπε ο Λιμπεράτσε υπό όρκο, επιμένοντας ότι ήταν αντίθετος στην ομοφυλοφιλία, αποτέλεσε ουσιαστικά την πιο άψογη εξαπάτηση της καριέρας του.
Το έργο «I’ll Be Seeing You» διερευνά ακριβώς αυτή την ασυμφωνία ανάμεσα στη δημόσια εικόνα του εκκεντρικού σόουμαν και την πραγματική, κρυμμένη πλευρά της ζωής του. Μέσα από τη παράσταση, το κοινό στη Σκωτία καλείται να δει πίσω από τη ψευδαίσθηση της αιώνιας νεότητας και του εξωφρενικού πλούτου που ο Λιμπεράτσε καλλιέργησε επί σκηνής για δεκαετίες. Ο καλλιτέχνης είχε χαρακτηριστεί κατά τη διάρκεια της ζωής του ως «χυδαίο αστείο» από μερίδα κριτικών, κάτι που η νέα παραγωγή φαίνεται να επιχειρεί να ανατρέψει, παρουσιάζοντας μια πιο σύνθετη εικόνα του ανθρώπου πίσω από το θέαμα.
Η ιστορία του Λιμπεράτσε παραμένει ενδιαφέρουσα και στις μέρες μας ακριβώς επειδή συνδυάζει τη λάμψη του θεάματος με την προσωπική δραματικότητα μιας ζωής που έπρεπε να κρύβεται. Η δίκη του 1959 κατά της «Daily Mirror» έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της εποχής, όπου η δημόσια εικόνα διαμορφωνόταν με όρους εντελώς διαφορετικούς από τη σημερινή πραγματικότητα.
