Η μόδα και η οικονομική κρίση φαίνεται να συνδέονται στενά, όπως αποδεικνύει η νέα επίδειξη του οίκου Saint Laurent για την Άνοιξη/Καλοκαίρι 2027. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Anthony Vaccarello επέλεξε να αφιερώσει ολόκληρη τη συλλογή στο χρυσό χρώμα, μία από τις πιο αγαπημένες αποχρώσεις του γαλλικού οίκου. Η επιλογή αυτή έρχεται σε μια περίοδο όπου η παγκόσμια οικονομία δοκιμάζεται, κάτι που ιστορικά έχει επηρεάσει άμεσα τις τάσεις στις πασαρέλες. Η μόδα, όπως δείχνει η ιστορία, λειτουργεί σαν καθρέφτης της εποχής, της διάθεσης του κόσμου και των οικονομικών συνθηκών που επικρατούν κάθε φορά.
Ο χρυσός Vaccarello φέρνει πίσω τα 80s
Στην επίδειξη του Saint Laurent, οι αποχρώσεις κυμάνθηκαν από το έντονο κίτρινο 24 καρατίων έως πιο βαθιά, αντικέ χρυσαφί χρώματα. Η παλέτα αυτή κυριάρχησε σε κάθε κομμάτι της συλλογής, δημιουργώντας μια αισθητική πολυτέλειας και λάμψης. Χαρακτηριστικά της επίδειξης ήταν τα τεράστια, φουσκωτά φορέματα από οργάντζα, που θύμιζαν γλυπτά, καθώς και τα βελούδινα σακάκια με μεγάλα χρυσά κουμπιά. Διαφανείς φιόγκοι συμπλήρωναν τα σύνολα, προσθέτοντας ένα στοιχείο θεατρικότητας στη συνολική εικόνα της συλλογής.
Το στυλ αυτό παρέπεμπε έντονα στη δεκαετία του 1980, κάτι που δεν αποτελεί έκπληξη, καθώς ο Vaccarello αντλεί συχνά έμπνευση από το αρχείο και την ιστορία του οίκου. Στις σημειώσεις της επίδειξης είχε συμπεριληφθεί και ένα απόσπασμα του ίδιου του Yves Saint Laurent, ο οποίος είχε δηλώσει παλαιότερα: «Λατρεύω το χρυσό, είναι ένα μαγικό χρώμα. Όταν αντανακλά μια γυναίκα, είναι το χρώμα του ήλιου». Η φράση αυτή λειτούργησε ως άτυπο μότο ολόκληρης της συλλογής, συνδέοντας το παρόν με την κληρονομιά του οίκου και τη φιλοσοφία του ίδιου του ιδρυτή.
Μόδα και οικονομική κρίση: ένας ιστορικός δεσμός
Η σύνδεση ανάμεσα στη μόδα και την οικονομική κρίση δεν είναι καινούριο φαινόμενο, αλλά επαναλαμβάνεται ιστορικά με διαφορετική μορφή κάθε φορά. Το 2008, με την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας, η απάντηση των σχεδιαστών ήταν ο μινιμαλισμός. Καθαρές γραμμές, απουσία λογότυπων και τίποτα επιδεικτικό χαρακτήρισαν τις συλλογές της εποχής εκείνης. Όταν η Phoebe Philo ανέλαβε τον οίκο Celine και παρουσίασε τη συλλογή της για την Άνοιξη του 2010, η επίδειξη αυτή θεωρήθηκε αθόρυβη επανάσταση στον χώρο της μόδας, με διακριτικές σιλουέτες και ήπιες χρωματικές παλέτες που απέπνεαν φορέσιμη πολυτέλεια.
Σύμφωνα με έκθεση της εταιρείας Bain & Company το 2010, καταγράφηκε τότε απότομη πτώση στις δαπάνες για είδη πολυτελείας, με τους καταναλωτές να στρέφονται σε αυτό που αποκαλούσαν «ενδυμασία-επένδυση». Δεν επρόκειτο για μείωση των αγορών, αλλά για πιο προσεκτικές επιλογές, με έμφαση σε βασικά ρούχα που διαρκούσαν περισσότερο καιρό και έδιναν πιο διακριτική εικόνα. Μια δεκαετία αργότερα, η πανδημία έφερε νέα αλλαγή στη συμπεριφορά των καταναλωτών. Οι φόρμες κυριάρχησαν στις ντουλάπες κατά τη διάρκεια του εγκλεισμού, ωστόσο με το άνοιγμα της κοινωνίας, η επιθυμία για διακριτικότητα υποχώρησε, δίνοντας τη θέση της σε μια πιο έντονη, γεμάτη χρώμα αισθητική που έγινε γνωστή διεθνώς ως «Dopamine Dressing».
Η φετινή επιλογή του Saint Laurent για χρυσό και μάξιμαλ στοιχεία φαίνεται να ακολουθεί αυτή τη λογική αντίδρασης στη δυσκολία, όπως συνέβη και στις δύο προηγούμενες κρίσεις. Όπως και στο παρελθόν, η μόδα δεν σταματά όταν οι συνθήκες γίνονται πιο δύσκολες, αλλά μεταβάλλεται, αποτυπώνοντας τη διάθεση της εποχής και την ανάγκη των ανθρώπων για διαφυγή. Η σχέση ανάμεσα στη μόδα και την οικονομική κρίση παραμένει, έτσι, ένας δείκτης για το πώς αλλάζει η καταναλωτική ψυχολογία σε περιόδους αβεβαιότητας και πίεσης.
