Πώς οι ταραχές αναδιατάσσουν την κούρσα του 2027 στη Γαλλία

Λίγες ώρες μετά τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας που επέβαλαν οι γαλλικές αρχές τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026 σε τμήματα του Παρισιού και άλλων πόλεων, η συζήτηση έχει ήδη μετατοπιστεί από την επόμενη μέρα της καταστολής στην επόμενη μέρα της κάλπης. Οι λεηλασίες του περασμένου Σαββατοκύριακου, που άφησαν πίσω τους περισσότερα από 3.000 καταστήματα με ζημιές και το πυρπολημένο δημαρχείο της Λιμόζ, δεν δοκιμάζουν μόνο τις αντοχές του κράτους. Όπως σημειώνει σε ανάλυσή του το Politico, αναδιατάσσουν ολόκληρο το σκηνικό για τις προεδρικές εκλογές του Απριλίου 2027, υποχρεώνοντας τους διεκδικητές να ξαναγράψουν τη στρατηγική τους έξι μόλις μήνες πριν την αναμέτρηση.

Η στρατηγική «νόμος και τάξη» της Μαρίν Λε Πεν

Η Μαρίν Λε Πεν εμφανίζεται ως η πρώτη που αποκομίζει άμεσο πολιτικό όφελος από το ταραχώδες κλίμα. Σε διάγγελμά της την Κυριακή 18 Οκτωβρίου παρουσίασε τον εαυτό της ως υποψήφια μιας «ειρηνικής Γαλλίας», επιχειρώντας να χτίσει την εικόνα της εγγυήτριας της τάξης και της ασφάλειας. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρόεδρος του κόμματος Εθνικός Συναγερμός, Ζορντάν Μπαρντελά, ανέβασε τον τόνο προειδοποιώντας ότι οι αρχές καταρρέουν και παρουσιάζοντας την παράταξή του ως τη μόνη ικανή να επαναφέρει την ηρεμία. Ακόμη και αντίπαλοι της αναγνωρίζουν το κέρδος: «Οι ταραχές αυτού του Σαββάτου ωφελούν την ακροδεξιά», δήλωσε η κεντροδεξιά ευρωβουλευτής Ναταλί Λουαζό, κατηγορώντας την ότι «περιφέρεται γύρω από τη βία σαν γύπας».

Το στοίχημα, ωστόσο, κρύβει και ρίσκο. Η παρατεταμένη βία ενδέχεται να στραφεί εναντίον ενός κόμματος που επί χρόνια κατηγορείται ότι υποδαυλίζει τις κοινωνικές εντάσεις, ενισχύοντας τον φόβο ότι μια επικράτηση της Λε Πεν θα βάθαινε τα ρήγματα αντί να τα κλείσει. Η ανησυχία αυτή απασχολεί ήδη και το εσωτερικό της παράταξης. «Κάποιοι λένε πως θα ξεσπάσουν ταραχές αν ο Εθνικός Συναγερμός ανέλθει στην εξουσία, εγώ όμως δεν το πιστεύω», σχολίασε ο σύμβουλος του Μπαρντελά, Σαρλ-Ανρί Γκαλουά, εκτιμώντας αντίθετα ότι η αστάθεια σπρώχνει τους ψηφοφόρους προς παραδοσιακές, θεσμικές φιγούρες και όχι προς πρόσωπα που αντιστρατεύονται το κατεστημένο.

Το δίλημμα του Μελανσόν και το κενό των κεντρώων

Στον αντίποδα, ο Ζαν-Λικ Μελανσόν βρίσκεται σε αμυντική στάση, παγιδευμένος ανάμεσα στην επιθυμία να στηρίξει τους διαδηλωτές και στην ανάγκη να μην ταυτιστεί με τη βία. Η Ανυπότακτη Γαλλία είχε σταθεί νωρίς στο πλευρό των μαθητικών κινητοποιήσεων, γεγονός που δίνει λαβή στους αντιπάλους του να τον κατηγορούν ότι ενθαρρύνει την οργή στους δρόμους. Ο ίδιος αντεπιτίθεται, καταλογίζοντας στην κυβέρνηση ότι καλλιεργεί την ένταση. Το ζήτημα δεν είναι δευτερεύον, καθώς ο ηγέτης της αριστεράς θεωρείται ο πιθανότερος αντίπαλος της Λε Πεν σε έναν δεύτερο γύρο.

Το πιο σαφές παράθυρο ευκαιρίας, σύμφωνα με το Politico, ανοίγει για τον χώρο του κέντρου, με προεξάρχοντα τον πρώην πρωθυπουργό Εντουάρ Φιλίπ. Ο τελευταίος επιχειρεί να αποστασιοποιηθεί από τον Εμανουέλ Μακρόν, επικρίνοντας την απουσία συγκεκριμένων μέτρων για την αποκατάσταση της τάξης και αντιμετωπίζοντας την κρίση ως αφετηρία επανεκκίνησης της υποψηφιότητάς του. Η αποστασιοποίηση κρίνεται μονόδρομος: ο πρόεδρος θεωρείται ευρέως ότι χειρίστηκε λανθασμένα την κατάσταση, και το όνομά του βαραίνει πλέον όσους κινούνται κοντά του. «Αν υπάρξει πραγματική κρίση, δεν ξέρεις πού μπορεί να οδηγήσει», σχολίασε συντηρητικός παράγοντας με επαφές στην ακροδεξιά, περιγράφοντας ένα ρευστό σκηνικό που κανείς δεν ελέγχει πλήρως. Με νέες κινητοποιήσεις ανακοινωμένες για το Σάββατο 24 Οκτωβρίου, το διακύβευμα του 2027 παραμένει ανοιχτό.