Ρεζάι: Ούτε γραμμάριο ουρανίου δεν φεύγει από το Ιράν

Η Τεχεράνη χαράζει κόκκινη γραμμή στο πιο ευαίσθητο σημείο της αντιπαράθεσής της με την Ουάσινγκτον. Ο γραμματέας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, Μοχσέν Ρεζάι, ξεκαθάρισε σήμερα, Τρίτη 20 Οκτωβρίου, ότι το Ιράν δεν πρόκειται να επιτρέψει την παραμικρή απομάκρυνση εμπλουτισμένου ουρανίου από το έδαφός του. Η δήλωση έγινε την ώρα που το Πακιστάν επιχειρεί να ξαναβάλει μπροστά τον διάλογο ανάμεσα στην Ισλαμική Δημοκρατία και τις ΗΠΑ.

Το μήνυμα Ρεζάι στον Πακιστανό στρατάρχη Μουνίρ

Η τοποθέτηση του Ρεζάι απευθύνθηκε απευθείας στον αρχηγό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων, Ασίμ Μουνίρ, ο οποίος βρίσκεται στην Τεχεράνη για μια νέα προσπάθεια διαμεσολάβησης. Το Πακιστάν αναλαμβάνει ρόλο μεσολαβητή στη σύγκρουση ανάμεσα στο Ιράν και τις ΗΠΑ, με στόχο την επίτευξη μιας ειρηνευτικής συμφωνίας.

«Ούτε η παραμικρή ποσότητα εμπλουτισμένων πυρηνικών υλικών δεν πρόκειται να φύγει από το Ιράν. Αποτελούν σημαντικό στρατηγικό πλεονέκτημα και εθνικό πλούτο για τον ιρανικό λαό», δήλωσε ο Ρεζάι, όπως μετέδωσε η ιρανική τηλεόραση. Ο Ιρανός αξιωματούχος πρόσθεσε πως δεν θα υπάρξει καμία διαπραγμάτευση όσο η Ουάσινγκτον δεν λαμβάνει μέτρα για να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη, μια διαδικασία που κατά την Τεχεράνη πρέπει να ξεκινήσει από την τήρηση των όρων που έχει θέσει η ίδια.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γαλιμπάφ, ο οποίος υπενθύμισε την ιρανική θέση στον Ασίμ Μουνίρ. «Δεν έχουμε τίποτα καινούργιο να πούμε. Οι ΗΠΑ δεν θα μπορέσουν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του Ιράν παρά μόνο εάν εκπληρώσουν» τους ιρανικούς όρους, τόνισε ο Γαλιμπάφ, κλείνοντας κάθε παράθυρο για εκπτώσεις πριν από τις επόμενες επαφές.

Η αραίωση που προτείνει η Τεχεράνη, η απομάκρυνση που ζητά η Ουάσινγκτον

Το πυρηνικό πρόγραμμα και ειδικότερα η τύχη των αποθεμάτων ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού παραμένουν το βασικό σημείο τριβής ανάμεσα στο Ιράν και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ουάσινγκτον έχει ζητήσει τα αποθέματα αυτά να απομακρυνθούν από το ιρανικό έδαφος, θεωρώντας ότι μόνο έτσι διασφαλίζεται πως δεν θα χρησιμοποιηθούν για στρατιωτικούς σκοπούς.

Η Τεχεράνη απορρίπτει αυτή τη λογική και προκρίνει μια διαφορετική τεχνική λύση. Κατά τους Ιρανούς αξιωματούχους, η μόνη αποδεκτή διέξοδος είναι η αραίωση των αποθεμάτων εντός της χώρας, ώστε το υλικό να χάσει τη δυνατότητα άμεσης αξιοποίησης χωρίς όμως να φύγει από τα ιρανικά χέρια. Η διαφορά αυτή, ανάμεσα στην απομάκρυνση και την αραίωση, αποδεικνύεται δύσκολα γεφυρώσιμη.

Με τον Ασίμ Μουνίρ να μεταφέρει τα μηνύματα και τους δύο βασικούς Ιρανούς θεσμικούς παράγοντες να επαναλαμβάνουν ταυτόσημη γραμμή, η πακιστανική διαμεσολάβηση ξεκινά με περιορισμένο περιθώριο διαπραγμάτευσης. Η Τεχεράνη χρησιμοποιεί το ουράνιο ως διαπραγματευτικό χαρτί, συνδέοντας το ζήτημα της φυσικής του παρουσίας στο Ιράν με το αίτημα της εθνικής κυριαρχίας.