7.000 νεκροί σε μια δεκαετία: οι φωνές των οικογενειών

Πάνω από 7.000 άνθρωποι υπολογίζεται πως έχασαν τη ζωή τους στην ελληνική άσφαλτο μέσα σε μια μόλις δεκαετία, από το 2015 ως το 2025. Πίσω από τον ψυχρό αριθμό κρύβονται οικογένειες που θρηνούν, γονείς που επιβιώνουν τα παιδιά τους και παιδιά που έμειναν ορφανά μέσα σε δευτερόλεπτα. Συγγενείς θυμάτων τροχαίων δυστυχημάτων άνοιξαν την καρδιά τους στην εκπομπή North Report, περιγράφοντας τις απώλειες που σημάδεψαν τη ζωή τους. Οι μαρτυρίες τους αποτυπώνουν έναν αόρατο πόλεμο που διεξάγεται καθημερινά στο οδικό δίκτυο της χώρας.

Η Ειρήνη, δυο μέρες πριν από τον γάμο της

«Ποια μάνα κλαίει;». Αυτή την ερώτηση κάνει στον εαυτό της η Φωτεινή Σιέχου κάθε φορά που διαβάζει για ένα ακόμη τροχαίο δυστύχημα. Το βράδυ της 25ης Αυγούστου 2022 κόπηκε το νήμα της ζωής της 27χρονης κόρης της, της Ειρήνης, η οποία σε μόλις δύο ημέρες επρόκειτο να παντρευτεί. Ένας οδηγός μοτοσυκλέτας την παρέσυρε και στη συνέχεια εγκατέλειψε το θύμα, τραπέντας σε φυγή.

Από εκείνη τη νύχτα, η ζωή της οικογένειας άλλαξε για πάντα. Η ίδια και οι συγγενείς της επισκέπτονται το μνήμα της νεαρής γυναίκας και το φροντίζουν, όπως λέει χαρακτηριστικά, «σαν να είναι το νυφικό της». Το γαμήλιο όνειρο που δεν πρόλαβε να γίνει πραγματικότητα μετατράπηκε σε έναν αέναο θρήνο, που η μητέρα κουβαλά μαζί της σε κάθε είδηση για τροχαίο.

Τα 185 χιλιόμετρα έξω από το κέντρο δεξιώσεων

Συντετριμμένος, πέντε χρόνια μετά, παραμένει ο Νώντας Νικήτογλου, που έχασε μέσα σε μια στιγμή τη μητέρα και τον αδερφό του. Το ημερολόγιο έγραφε 23 Ιουλίου 2021, όταν η μητέρα, ο πατέρας και ο αδερφός του περίμεναν έξω από ένα κέντρο δεξιώσεων για γαμήλια δεξίωση συγγενικών τους προσώπων, καθώς εκείνη την περίοδο διενεργούνταν έλεγχοι για τον κορονοϊό. Όσο περίμεναν τη σειρά τους, μια μοτοσυκλέτα που, όπως είπε, έτρεχε με 185 χιλιόμετρα την ώρα συγκρούστηκε με ΙΧ αυτοκίνητο που έστριβε αριστερά και εκτινάχθηκε πάνω στους τρεις ανθρώπους.

Η μητέρα και ο αδερφός του σκοτώθηκαν επί τόπου, ενώ ο πατέρας του τραυματίστηκε σοβαρά. Έκτοτε, όπως περιγράφει, η ζωή του έχει χωριστεί σε δύο διακριτές περιόδους: «την πριν το τροχαίο και την μετά το τροχαίο». Ο χρόνος σταμάτησε εκείνο το απόγευμα έξω από το μαγαζί, εκεί όπου μια στιγμή χαράς για άλλους έγινε τραγωδία για τους δικούς του.

Με τον ίδιο τρόπο μετρά τη ζωή του και κάποιος που βρέθηκε στην άλλη πλευρά. Ένας 35χρονος, που καταδικάστηκε και φυλακίστηκε ως υπαίτιος θανατηφόρου τροχαίου, εξήγησε πως δεν εγκατέλειψε το σημείο, αλλά έσπευσε να βοηθήσει την οδηγό και τον συνοδηγό που δεν φορούσε ζώνη και χτυπήθηκε από τον αερόσακο. «Φώναζα στις νοσοκόμες να βοηθήσουν να ζήσει η γυναίκα τουλάχιστον», θυμάται. Ο εγκλεισμός, όπως είπε, τον κατέστρεψε ψυχολογικά, οικογενειακά και οικονομικά, δείχνοντας πως κάθε τροχαίο αφήνει πίσω του περισσότερα από ένα συντρίμμια.