ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ
Γαλλία: Το 92% των νέων βλέπει δικαιολογημένες τις διαδηλώσεις
Το 92% των νέων 16 έως 20 ετών στη Γαλλία θεωρεί απολύτως δικαιολογημένες τις πρόσφατες διαδηλώσεις, σύμφωνα με μελέτη των Cepremap και HEC Paris σε 1.077 νέους. Κυρίαρχα αίτια η αβεβαιότητα για το μέλλον και η πεποίθηση ότι η δημοκρατία δυσλειτουργεί.
Newsroom simera24.gr · 3 Νοεμβρίου 2026 · Διεθνή
Ηχηρό μήνυμα από τη νέα γενιά της Γαλλίας καταγράφει πρόσφατη δημοσκόπηση, σύμφωνα με την οποία το 92% των νέων ηλικίας 16 έως 20 ετών θεωρεί απολύτως δικαιολογημένες τις διαδηλώσεις των τελευταίων εβδομάδων. Η μελέτη στηρίχθηκε σε συνεντεύξεις με 1.077 νέους και αποτυπώνει μια γενιά που αμφισβητεί ανοιχτά τη λειτουργία της δημοκρατίας. Τα ευρήματα δείχνουν ότι η κινητοποίηση ξεπερνά τα στενά κομματικά όρια και εκφράζει μια ευρύτερη ανησυχία για το μέλλον.
Η δημοσκόπηση των Cepremap και HEC Paris σε 1.077 νέους

Η έρευνα διενεργήθηκε από το Κέντρο Οικονομικής Έρευνας και Εφαρμογών της Γαλλίας (Cepremap) και την Ανώτατη Σχολή Εμπορικών Μελετών του Παρισιού (HEC Paris), έπειτα από συνεντεύξεις με 1.077 νέους ηλικίας 16 έως 20 ετών. Το ποσοστό του 92% που τάσσεται υπέρ των διαδηλώσεων ξεχωρίζει, καθώς καταγράφεται οριζόντια, ανεξαρτήτως της κοινωνικής προέλευσης των ερωτηθέντων. Οι ερευνητές εντοπίζουν μια νεολαία που δεν κινητοποιείται τόσο για την ικανοποίηση συγκεκριμένων αιτημάτων, όσο επειδή αισθάνεται ότι το πολιτικό σύστημα δεν ανταποκρίνεται στις ανησυχίες της.
Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η πολιτική αυτοτοποθέτηση των συμμετεχόντων. Ένας στους δύο ερωτηθέντες δήλωσε ότι δεν πρόσκειται σε κανένα κόμμα, τη στιγμή που το 20% τοποθετήθηκε στην ακροαριστερά και το 13% στην ακροδεξιά. Στον κεντρώο χώρο, 8,5% δήλωσαν κεντροαριστεροί και ένα ακόμη 8,5% κεντροδεξιοί. Η εικόνα αυτή σκιαγραφεί μια γενιά με χαλαρούς δεσμούς με τα παραδοσιακά κόμματα, αλλά με έντονη διάθεση συμμετοχής στα κοινά μέσα από τον δρόμο.
Το γεγονός ότι σχεδόν οι μισοί ερωτηθέντες δεν αναγνωρίζουν κανέναν κομματικό εκπρόσωπο ενισχύει την εκτίμηση των ερευνητών ότι η δυσαρέσκεια δεν περιορίζεται σε μια συγκεκριμένη πολιτική οικογένεια. Οι νέοι, όπως προκύπτει από τις απαντήσεις, αντιμετωπίζουν τις διαδηλώσεις ως διέξοδο έκφρασης σε μια στιγμή που εμπιστεύονται ελάχιστα τους θεσμικούς διαύλους. Έτσι, το ποσοστό του 92% λειτουργεί λιγότερο ως υποστήριξη σε ένα αίτημα και περισσότερο ως συλλογικό σήμα δυσπιστίας προς την κατεστημένη πολιτική.
Η αβεβαιότητα για το αύριο και η ρήξη με την αστυνομία
Σύμφωνα με το συνοδευτικό σημείωμα της μελέτης, οι διαδηλώσεις των τελευταίων εβδομάδων πραγματοποιήθηκαν λιγότερο για συγκεκριμένα αιτήματα και περισσότερο λόγω της αβεβαιότητας των νέων για το μέλλον τους, καθώς και της πεποίθησής τους ότι η δημοκρατία στη Γαλλία δυσλειτουργεί. Οι 9 στους 10 ερωτηθέντες, ανεξαρτήτως κοινωνικής προέλευσης, εκτιμούν ότι το μείζον πρόβλημα είναι πως η οικονομική πίτα δεν μεγαλώνει. Την ίδια εκτίμηση συμμερίζονται και οι 8 στους 10 από όσους δηλώνουν ότι ανήκουν στον χώρο της δεξιάς, γεγονός που δείχνει πόσο διάχυτη είναι η οικονομική ανασφάλεια.
Η έρευνα αποτυπώνει ωστόσο και μια σαφή διαχωριστική γραμμή ως προς τα αίτια και τη στάση απέναντι στην κινητοποίηση. Η πλειονότητα όσων τοποθετούνται στην ακροαριστερά αποδίδει την αβεβαιότητα και τις δυσλειτουργίες της δημοκρατίας κυρίως στις κοινωνικές ανισότητες και στην υπερσυγκέντρωση του πλούτου, ενώ συμμετέχει στις διαδηλώσεις θεωρώντας θεμιτή ακόμη και τη σύγκρουση με τις αστυνομικές δυνάμεις. Αντιθέτως, η πλειονότητα όσων τοποθετούνται στην ακροδεξιά θεωρεί ότι οι κίνδυνοι προέρχονται πρωτίστως από τους μετανάστες και δεν συμμετέχει στις κινητοποιήσεις, δίνοντας προτεραιότητα στην τήρηση της τάξης.
Η αντίθεση αυτή αναδεικνύει ότι, παρότι η συντριπτική πλειονότητα των νέων δικαιολογεί τις διαδηλώσεις, οι λόγοι και τα μέσα διαφοροποιούνται έντονα ανάλογα με την ιδεολογική τοποθέτηση. Στο ένα άκρο, η κινητοποίηση συνδέεται με την απαίτηση για αναδιανομή του πλούτου και με ανοχή απέναντι στην ένταση, στο άλλο με την προτεραιότητα της ασφάλειας και τον έλεγχο της μετανάστευσης. Κοινός παρονομαστής παραμένει η βαθιά αμφισβήτηση για το κατά πόσο η δημοκρατία στη Γαλλία ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μιας ολόκληρης γενιάς.