Βλαδίμηρος Κυριακίδης: Πείνασα πολύ αλλά δεν με ένοιαξε ποτέ

Μια ειλικρινής αναδρομή στη ζωή και την πορεία του έκανε ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης, καλεσμένος στην εκπομπή «Καλημέρα Είπαμε;» της ΕΡΤ1 το Σάββατο 7 Νοεμβρίου. Ο ηθοποιός μίλησε για τη σχέση του με τον χρόνο, την εικόνα του και τη στάση που κράτησε απέναντι στο πέρασμα της ηλικίας. Όπως είπε, δεν γνώρισε ποτέ την περίφημη κρίση που ταλανίζει πολλούς, για έναν απλό και προσωπικό λόγο: ήθελε ανέκαθεν να μεγαλώσει. Η συζήτηση άνοιξε και πιο ευαίσθητες πτυχές, από τις οικονομικές δυσκολίες μέχρι τον ρόλο της οικογένειάς του.

Γιατί τον δυσκόλευε η νεανική του εμφάνιση

Ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης εξήγησε πως η επιθυμία του να γεράσει είχε ρίζες στην εμφάνισή του. «Δεν πέρασα κρίση ηλικίας, γιατί από μικρός ήθελα να γεράσω. Τα κατάφερα και γερνάω», ανέφερε, περιγράφοντας μια σχέση με τον χρόνο που ελάχιστοι μοιράζονται δημόσια. Ο ηθοποιός παραδέχτηκε ότι το νεανικό του παρουσιαστικό του δημιουργούσε συχνά προβλήματα στην καθημερινότητα.

«Ήθελα καταρχάς να μεγαλώσω, γιατί λόγω εμφάνισης ήμουν μεγαλύτερος και έδειχνα μικρότερος και το είχα πάντα πρόβλημα», σημείωσε. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα που θυμήθηκε από τα νεανικά του χρόνια: «Όταν ήμουν 20 χρονών δεν με έβαζαν στους κινηματογράφους, μου ζητούσαν ταυτότητα στα ακατάλληλα έργα».

Ο δεύτερος λόγος, όπως εξομολογήθηκε, σχετιζόταν με τον ρόλο που ανέλαβε μέσα στο σπίτι από παιδί. «Από μικρός ήθελα να μεγαλώσω, να γεράσω, γιατί έπαιζα πάντα τον διαιτητή στην οικογένειά μου», είπε. Αυτός ο ρόλος του διαμεσολαβητή, εξήγησε, τον έκανε να καλλιεργήσει νωρίς το αίσθημα της πατρότητας: «Τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειας χρειαζόντουσαν έναν πατέρα και έτσι γύμνασα την πατρότητά μου». Τα λάθη και οι αστοχίες των δικών του ανθρώπων, όπως τόνισε, τον έστρεψαν τελικά στην τέχνη.

Τα χρόνια με το ψωμοτύρι και η προσγείωση από την Έφη Μουρίκη

Ο ηθοποιός δεν απέκρυψε τις σκληρές οικονομικές δυσκολίες του ξεκινήματός του. «Ήμουν ένα πολύ κλειστό παιδί που δεν είχε ιδέα ότι θα γίνει ηθοποιός», θυμήθηκε, ενώ περιέγραψε πώς οι γονείς του δυσκολεύτηκαν να κατανοήσουν την επιλογή του. «Οι ηθοποιοί πεθαίνουν στην ψάθα, αυτό λέγανε τότε», ανέφερε, προσθέτοντας ότι χρειάστηκε αποφασιστικότητα χωρίς να φτάσει σε ρήξη με τους δικούς του.

Μιλώντας για την περίοδο της πειραματικής σκηνής, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης είπε πως δεν πληρωνόταν και ζούσε με ελάχιστα. «Όταν πρωτοήρθα στην Αθήνα έτρωγα ένα καλαμάκι το μεσημέρι και ένα το βράδυ. Δε με ένοιαξε ποτέ», εξομολογήθηκε. Αναφέρθηκε και στα δάνεια που πήρε για να πληρωθούν οι συνεργάτες του: «Άλλο το δικό μου όραμα, και άλλο οι άνθρωποι που έρχονται να είναι κοντά μου». Σε άλλο σημείο στάθηκε στον θάνατο της μητέρας του, όταν αναγκάστηκε να ανέβει στη σκηνή: «Όταν τέλειωσε η παράσταση είπα ευτυχώς».

Τέλος, ο ηθοποιός ανέφερε τη σημαντική συμβολή της συζύγου του, Έφης Μουρίκη, στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. «Έχω φλερτάρει με την έπαρση. Έβαλα για λίγο την ενδυμασία της έπαρσης και του ψωροπερήφανου, αλλά για πολύ λίγο και μετά την πέταξα από πάνω μου», παραδέχτηκε. Όπως είπε, η σύζυγός του στάθηκε αυτή που τον κράτησε στη γη: «Εμένα τότε τα μυαλά μου ήταν πάνω από το κεφάλι μου, ως νέος, και κάποιος έπρεπε να με προσγειώσει».