simera24.gr

ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

Emotional flooding: Όταν το συναίσθημα μας αφήνει άφωνους

Τι είναι η συναισθηματική πλημμύρα, γιατί το σώμα μας αντιδρά πριν προλάβουμε να σκεφτούμε και πώς ξαναβρίσκουμε την ηρεμία μας μέσα σε μια έντονη συζήτηση.

Newsroom simera24.gr · 13 Νοεμβρίου 2026 · Υγεία

Emotional flooding: Όταν το συναίσθημα μας αφήνει άφωνους

Πρώτα το καταλαβαίνει το σώμα: το σαγόνι σφίγγει, η καρδιά χτυπά πιο γρήγορα και, ενώ ο άλλος μιλά, εμείς έχουμε κολλήσει σε μια και μόνο φράση του. Θέλουμε να εξηγήσουμε τι μας ενόχλησε, όμως οι λέξεις δεν έρχονται, και η σωστή απάντηση μοιάζει απλή μόλις αργότερα, όταν η ένταση έχει υποχωρήσει. Ο όρος emotional flooding, η συναισθηματική πλημμύρα, περιγράφει ακριβώς αυτές τις στιγμές που ένα συναίσθημα γίνεται τόσο έντονο ώστε προσωρινά δυσκολευόμαστε να ακούσουμε, να σκεφτούμε καθαρά και να επιλέξουμε πώς θα αντιδράσουμε.

Γιατί μια κουβέντα στη σύσκεψη ενεργοποιεί συναγερμό

Όταν νιώθουμε ότι απειλούμαστε, το σώμα μπαίνει αυτόματα σε κατάσταση στρες. Δεν χρειάζεται καν να κινδυνεύει η σωματική μας ακεραιότητα: η αίσθηση της απόρριψης ή της κατηγορίας αρκεί για να επιταχύνει την αναπνοή και να φέρει μυϊκή ένταση. Μπορεί να συμβεί πάνω σε έναν καβγά, αλλά και μέσα σε μια σύσκεψη, ύστερα από ένα σχόλιο που μας έκανε να νιώσουμε εκτεθειμένοι.

Καθώς η ένταση ανεβαίνει, γίνεται δυσκολότερο να παρακολουθήσουμε ολόκληρη τη συζήτηση. Ακούμε το «χθες σε χρειάστηκα» σαν «ποτέ δεν είσαι εκεί για μένα» και σπεύδουμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας, απαντώντας σε κάτι που ο άλλος δεν είπε ποτέ.

Η αντίδραση δεν είναι σε όλους ίδια. Κάποιος ανεβάζει τους τόνους, ενώ κάποιος άλλος σωπαίνει επειδή εκείνη τη στιγμή δεν μπορεί να βάλει τις σκέψεις του σε σειρά. Διαφέρει ακόμη και για τον ίδιο άνθρωπο από μέρα σε μέρα: μετά από μια άγρυπνη νύχτα ή μια πιεστική εβδομάδα, μια παρατήρηση που συνήθως θα συζητούσαμε ήρεμα μπορεί να μας δυσκολέψει πολύ περισσότερο.

Η φράση-ανάσα που αγοράζει χρόνο μέσα στην ένταση

Η συναισθηματική ρύθμιση αρχίζει τη στιγμή που αναγνωρίζουμε τι νιώθουμε και μπορούμε να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε στη συνέχεια. Μέσα σε μια έντονη συζήτηση, αυτό μπορεί να είναι κάτι τόσο απλό όσο: «Θέλω να σε ακούσω, αλλά τώρα δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ. Να το ξαναπιάσουμε σε μισή ώρα;». Όταν συμφωνούμε πότε θα επιστρέψουμε στο θέμα, ο άλλος καταλαβαίνει ότι εξακολουθεί να μας ενδιαφέρει.

Μέχρι τότε, προσέχουμε πού κρατάμε την ένταση. Αν σφίγγουμε τα χέρια, χαλαρώνουμε τα δάχτυλα, ακουμπάμε τα πέλματα στο έδαφος και παίρνουμε μερικές ήρεμες αναπνοές. Αν μας βοηθά η κίνηση, περπατάμε για λίγο. Δεν χρειάζεται να έχει φύγει εντελώς ο θυμός για να γυρίσουμε στη συζήτηση. Αρκεί να έχει υποχωρήσει τόσο ώστε να μπορούμε πραγματικά να ακούσουμε τι έχει να μας πει ο άλλος.

Τότε ξαναπιάνουμε τη φράση που μας δυσκόλεψε: «Όταν είπες ότι με χρειάστηκες χθες, νόμισα ότι εννοούσες πως δεν σε στηρίζω ποτέ. Θέλεις να μου πεις τι χρειαζόσουν εκείνη τη στιγμή;». Έτσι το συναίσθημα βρίσκει τον χώρο του στη συζήτηση, χωρίς να καθορίζει κάθε μας λέξη. Κι όταν τέτοιες στιγμές επαναλαμβάνονται συχνά και δυσκολεύουν την καθημερινότητα ή τις σχέσεις μας, η υποστήριξη από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας μπορεί να μας βοηθήσει να τις διαχειριστούμε.