ΚΛΙΜΑ
Η παράταση της COP31 σκοντάφτει στη δέσμευση άνθρακα
Η διάσκεψη της Αττάλειας παρατάθηκε χωρίς συμφωνία, με νέο πεδίο σύγκρουσης την τεχνολογία δέσμευσης άνθρακα και τη χρηματοδότηση των αναπτυσσόμενων χωρών.
Newsroom simera24.gr · 22 Νοεμβρίου 2026 · Διεθνή
Σε νέο, βαθύτερο αδιέξοδο βυθίστηκαν το βράδυ της 21ης Νοεμβρίου οι διαπραγματεύσεις της COP31 στην Αττάλεια, καθώς οι συνομιλίες που επρόκειτο να ολοκληρωθούν μετά από δύο εβδομάδες παρατάθηκαν χωρίς ορατή συμφωνία. Οι συμπρόεδροι της συνόδου, Αυστραλία και Τουρκία, πέρασαν ολόκληρο το Σάββατο σε διαδοχικές συναντήσεις με δεκάδες αντιπροσωπείες, σε μια προσπάθεια να γεφυρώσουν τις διαφορές. Το σκηνικό δεν ορίζεται πλέον μόνο από τη ρήξη με τη Σαουδική Αραβία για τα ορυκτά καύσιμα, αλλά από μια παράλληλη μάχη γύρω από την τεχνολογία δέσμευσης άνθρακα και τη χρηματοδοτική στήριξη, που απειλεί να τινάξει στον αέρα το τελικό κείμενο.
Η κόντρα για την «απόφαση-ομπρέλα» και το CCS
Στο επίκεντρο της νέας αντιπαράθεσης βρίσκεται η τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα, γνωστή ως CCS. Η Σαουδική Αραβία πιέζει να αποκτήσει ισχυρή θέση στο τελικό πολιτικό κείμενο της συνόδου, την αποκαλούμενη «απόφαση-ομπρέλα», θεωρώντας τη βασικό εργαλείο για τη μείωση των εκπομπών χωρίς απότομη εγκατάλειψη του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Η απαίτηση αυτή μετατόπισε το κέντρο βάρους των συνομιλιών από τη γενική δέσμευση για τα καύσιμα σε μια καθαρά τεχνική, αλλά εξίσου κρίσιμη, διαμάχη.
Αρκετές αντιπροσωπείες αντιδρούν έντονα, υποστηρίζοντας ότι η έμφαση στο CCS μπορεί να λειτουργήσει ως πρόσχημα για τη διαιώνιση της εξάρτησης από τα ορυκτά καύσιμα και τη συνέχιση της λειτουργίας της βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου. Παράλληλα, στο τραπέζι παραμένει ανοιχτός ο στόχος να προέρχεται το 35% της παγκόσμιας ενέργειας από ηλεκτρική ενέργεια έως το 2035, ένα σημείο που επίσης προκαλεί τριβές. Ορισμένοι διαπραγματευτές εκτιμούν ότι υπάρχει περιθώριο συμβιβασμού, εφόσον περιοριστεί ο ρόλος που θα αποδοθεί στη δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα μέσα στο τελικό κείμενο.
Το «κόκκινο» του Τουβαλού και η οργή των οργανώσεων
Για τα μικρά νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού, που απειλούνται άμεσα από την άνοδο της στάθμης της θάλασσας, το διακύβευμα είναι υπαρξιακό. Ο υπουργός Κλίματος του Τουβαλού, Maina Talia, ξεκαθάρισε ότι η αναφορά στα ορυκτά καύσιμα αποτελεί κόκκινη γραμμή. «Μιλάμε για τη βασική αιτία όλων αυτών που βιώνουμε. Αν δεν αντιμετωπίσουμε αυτή την αιτία, τότε απλώς χάνουμε τον χρόνο μας», τόνισε, συμπυκνώνοντας την αγωνία μιας συμμαχίας περίπου 130 χωρών που ζητούν σαφή διατύπωση για τη μετάβαση μακριά από τα καύσιμα.
Στο δεύτερο μέτωπο, οι αναπτυσσόμενες χώρες εμμένουν στην απαίτηση για ενίσχυση της χρηματοδοτικής στήριξης από τα πλουσιότερα κράτη, ώστε να αντιμετωπίσουν τις εντεινόμενες επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης. Ο Mohamed Adow, διευθυντής της δεξαμενής σκέψης Power Shift Africa, περιέγραψε ένα κλίμα διάλυσης. «Ήρθαμε στην Αττάλεια προσδοκώντας πρόοδο στη δημόσια χρηματοδότηση, στην προσαρμογή και στην απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα. Αντί γι' αυτό, αγωνιζόμαστε για να αποτρέψουμε κυβερνήσεις από το να υπαναχωρήσουν ακόμη και από δεσμεύσεις που έχουν ήδη αναλάβει», ανέφερε. Όπως πρόσθεσε, η αίσθηση είναι ότι «αυτή η σύνοδος αποσυντίθεται», καθώς η δυσαρέσκεια κυβερνήσεων και περιβαλλοντικών οργανώσεων κλιμακωνόταν όσο περνούσαν οι ώρες.