Χιλιάδες κόσμου συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια για να συμμετάσχουν σε μεγάλη αντιπολεμική συναυλία αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό. Το κέντρο της Αθήνας πλημμύρισε από πολίτες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα για συλλογική δράση, με το πλήθος να θυμίζει κλασικό αντιπολεμικό συλλαλητήριο. Ο χώρος μπροστά από το Πανεπιστήμιο ήταν κατάμεστος, ενώ η προσέλευση συνεχιζόταν καθ’ όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης.
Ο σκοπός της συναυλίας και η πρωτοβουλία του Global Sumud Flotilla
Η διοργάνωση του March to Gaza Greece αποσκοπούσε στη στήριξη της νέας αποστολής του Global Sumud Flotilla, μία πρωτοβουλία που στοχεύει να σπάσει τον παράνομο και απάνθρωπο ναυτικό αποκλεισμό της Γάζας. Τμήμα της συγκεκριμένης αποστολής ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει και από την Ελλάδα. Τα μέλη της διοργάνωσης τόνιζαν ότι η αποψινή πρωτοβουλία δεν είχε μόνο πολιτιστικό χαρακτήρα, αλλά αποτελούσε μια έμπρακτη παρέμβαση υποστήριξης για τον παλαιστινιακό λαό. Στον χώρο πραγματοποιήθηκε παρουσίαση της αποστολής, ενώ πρόσφεραν παρεμβάσεις άνθρωποι που είχαν συμμετάσχει σε προηγούμενους στόλους αλληλεγγύης.
Το κύριο μήνυμα που μεταφέρθηκε από τη σκηνή της διοργάνωσης ήταν σαφές και κατηγορηματικό. Οι διοργανωτές επισήμαναν χαρακτηριστικά ότι «σε μια περίοδο που ο πόλεμος επεκτείνεται και η γενοκτονία στη Γάζα συνεχίζεται, απαντάμε συλλογικά». Ο τόνος της κινητοποίησης ήταν υψηλός και σχετιζόταν άμεσα με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Η παρουσία της εκδήλωσης συνδέθηκε άμεσα με τις παρεμβάσεις συλλογικοτήτων και ατόμων που τάσσονται στο πλευρό του παλαιστινιακού αγώνα.
Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα και οι συμμετέχοντες καλλιτέχνες
Η βραδιά ξεκίνησε με μια δυνατή δόση stand-up comedy, όπου οι κωμικοί Δήμητρα Νικητέ, Μελίνα Κόλλια, Σταμάτης Αθανασάκης, Κωσταντής Μπίτσος, Σαββούλα Οικονόμου, Γιώργος Αλεβίζος και Ηλίας Λάτε έδωσαν τον δικό τους παλμό πριν παραδώσουν τη σκυτάλη στο μουσικό μέρος του προγράμματος. Το stand-up σχήμα επέτρεψε μια ελαφρύτερη αλλά όχι λιγότερο προσβλητική απάντηση στα γεγονότα που συντελούνταν στη Μέση Ανατολή. Η επιλογή των κωμικών αντανακλούσε τη θέλησή των διοργανωτών να συνδυάσουν καλλιτεχνικές δυνάμεις της ελληνικής σκηνής για ένα σαφές πολιτικό μήνυμα.

Στη συνέχεια, οι καλλιτέχνες διαδέχονταν ο ένας τον άλλον στη σκηνή, συνοδευόμενοι από μια ολοκληρωμένη ορχήστρα. Η ορχήστρα αποτελείτο από τους Νίκο Ξύδη, Ανδρέα Αρβανίτη, Νεοκλή Νεοφυτίδη, Ιάσονα Μαυρογεώργο, Αντωνία Τσολάκη και Ηρακλή Παχίδη, δημιουργώντας μια ισχυρή μουσική υποδομή για τις ερμηνείες. Στη διοργάνωση συμμετείχαν δεκάδες γνωστά ονόματα της ελληνικής μουσικής και καλλιτεχνικής σκηνής, περιλαμβανομένων των Νατάσσας Μποφίλιου, Ρίτας Αντωνοπούλου, Νεφέλης Φασούλη, Ρένας Μόρφη, Μαριάνας Κατσιμίχα και Θανάση Λουβερδή.
Το πρόγραμμα περιελάμβανε επίσης τους Βύρων Τσουράπης, Σταύρος Τσαντές, Θελξιέπεια, Βασίλης Ράλλης, Απόστολος Ρίζος και Ορέστης Ντάντος. Ιδιαίτερα έντονη ήταν η παρουσία της hip hop σκηνής, με μουσικούς όπως οι Εισβολέα, Βήτα Πεις, Novel 729, Δύο μηδέν δύο μηδέν, ΧΑΡΑ, Scifi-river, Σημάδι, Lyrical Punishment και ΝΙΟ.ΣΤΕ. Η συμμετοχή του hip hop στοιχείου προσέδωσε ένα σύγχρονο και νεανικό χαρακτήρα στο γεγονός, συνδέοντας παράδοση και σύγχρονη κουλτούρα.
Το μήνυμα αλληλεγγύης και η συλλογική δράση
Η εκδήλωση αποτέλεσε ένα μεγάλο καλλιτεχνικό «παρών» ενάντια στον πόλεμο και υπό το πρίσμα της αλληλεγγύης με τον παλαιστινιακό λαό. Το χαρακτηριστικό που προέκυψε ήταν η συνενώνηση διαφορετικών καλλιτεχνικών κατευθύνσεων σε ένα ενιαίο μήνυμα. Η ορίαση δεν ήταν μόνο μουσική ή σκηνική, αλλά μια ολιστική πολιτική δήλωση για τη σταθερή θέση σχετικά με τις εξελίξεις στο μέσο ανατολικό. Η παρουσία χιλιάδων ατόμων στο χώρο επιβεβαίωνε τη δυναμική της κινητοποίησης και τη σοβαρότητα του μηνύματος που ήθελαν να περάσουν οι διοργανωτές και οι συμμετέχοντες.
Το σύνολο της διοργάνωσης επιδίωκε να δείξει ότι οι καλλιτέχνες και ο κοινός χώρος της πόλης μπορούν να γίνουν εργαλεία συλλογικής αντίστασης και υποστήριξης σε ζητήματα που έχουν παγκόσμια σημασία. Η συναυλία στα Προπύλαια λειτούργησε ως ένας κόμβος συγκέντρωσης για όσους θέλουν να εκφράσουν τη διαφωνία τους και να δείξουν ότι μέσω της τέχνης και της πολιτισμικής δράσης είναι δυνατή η έμπρακτη υποστήριξη κοινών αγώνων.




