Τα 6 παιδιά του Περιστερίου: Δώμα 27 τ.μ. και άθλιες συνθήκες
Κοινωνία

Τα 6 παιδιά του Περιστερίου: Δώμα 27 τ.μ. και άθλιες συνθήκες

15 Μαΐου 2026|4 λεπτά ανάγνωση

Ανατριχίλα προκαλούν οι λεπτομέρειες που έρχονται στο φως σχετικά με τη ζωή έξι ανήλικων παιδιών που βρέθηκαν να μεγαλώνουν μέσα σε συνθήκες που δεν αρμόζουν σε ανθρώπινη ύπαρξη. Τα παιδιά εντοπίστηκαν σε ένα δώμα 27 τετραγωνικών μέτρων στο Περιστέρι, όπου ζούσαν μαζί με τους δύο γονείς τους, περιτριγυρισμένα από σκουπίδια και βυθισμένα στην αθλιότητα. Η εικόνα που αντίκρισαν οι αρχές ήταν αποκαλυπτική: ακαθαρσίες παντού, ανύπαρκτη υγιεινή και παιδιά που έφεραν πάνω τους ορατά σημάδια χρόνιας παραμέλησης. Το σοκ που ένιωσαν τόσο το δικαστικό σύστημα όσο και το ευρύ κοινό είναι πλήρως κατανοητό, καθώς μια ολόκληρη οικογένεια ζούσε σε συνθήκες που ξεπερνούν κάθε φαντασία.

Η υπόθεση ήρθε στο φως την Πέμπτη 14 Μαΐου 2026, όταν οι δύο γονείς συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν ενώπιον του Αυτόφωρου Δικαστηρίου. Η δικαστική απόφαση ήρθε άμεσα και ήταν σαφής: κάθε ένας από τους δύο γονείς καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 16 μηνών, η οποία είναι μετατρέψιμη προς 10 ευρώ ημερησίως. Το δικαστήριο, ωστόσο, χορήγησε ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεση, γεγονός που σημαίνει ότι η ποινή δεν εκτίεται άμεσα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η δικηγόρος που εκπροσωπεί την οικογένεια επεσήμανε πως το δώμα έχει στην πραγματικότητα εμβαδόν 47 τετραγωνικών μέτρων και ότι η διαμονή εκεί ήταν προσωρινή, καθώς η οικογένεια είχε αναγκαστεί να εγκαταλείψει την κύρια κατοικία της.

Μαρτυρίες που σοκάρουν: «Ήταν σαν στρατιωτάκια»

Ίσως το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο αυτής της υπόθεσης είναι ότι η γειτονιά γνώριζε εδώ και χρόνια. Κάτοικοι της περιοχής μίλησαν ανοιχτά στην εκπομπή «Πρωινό» του ΑΝΤ1, αποκαλύπτοντας μια συγκλονιστική εικόνα χρόνιας παραμέλησης. Ένας γείτονας που γνώριζε την οικογένεια από το 2019 ανέφερε ότι τα παιδιά εμφανίζονταν πάντοτε καχεκτικά και κάτωχρα, με δερματικά προβλήματα και χαλασμένα δοντάκια — σημάδια που μαρτυρούσαν έντονη και διαρκή παραμέληση. Παρά τις προσπάθειες γειτόνων να βοηθήσουν προσφέροντας ρούχα, τα παιδιά εμφανίζονταν ξανά και ξανά με τα ίδια βρώμικα, σκισμένα ρούχα, σαν η βοήθεια που λάμβαναν να χανόταν κάπου στη διαδρομή.

Ο ίδιος κάτοικος περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο την ψυχολογική κατάσταση των παιδιών, επισημαίνοντας ότι αυτά φαίνονταν να ζουν κάτω από μια σιωπηλή αλλά διαρκή πίεση. «Ήταν σαν στρατιωτάκια», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι πριν πράξουν οτιδήποτε έπρεπε να αναζητήσουν με το βλέμμα τους τη σιωπηλή έγκριση της μητέρας τους. Ιδιαίτερα ανησυχητικό ήταν το γεγονός ότι τα δύο κορίτσια ηλικίας 8 και 9 ετών φορούσαν ακόμα πάνες. Παράλληλα, αποκαλύφθηκε ότι η μεγάλη κόρη είχε χρειαστεί να επαναλάβει σχολική χρονιά, με τη μητέρα να παρουσιάζει αυτή την εξέλιξη ως θετική, λέγοντας ότι έτσι τα δύο αδέρφια θα βρίσκονται μαζί στην ίδια τάξη και η μεγάλη θα βοηθά τη μικρή στα μαθήματα.

Σκηνές ανισότητας σε εστιατόριο της γειτονιάς

Ακόμα πιο αποκαλυπτικές είναι οι μαρτυρίες από μια επιχείρηση εστίασης που επισκεπτόταν τακτικά η οικογένεια. Σύμφωνα με τον ίδιο κάτοικο, η οικογένεια είχε την πάγια πρακτική να κάθεται σε τρία διαφορετικά τραπέζια: οι γονείς με τα δύο μικρότερα παιδιά στο ένα, τα αγόρια σε άλλο και τα κορίτσια σε τρίτο. Οι γονείς παράγγελναν μία μερίδα φαγητό για τους ίδιους, έτρωγαν μαζί με τα νεότερα παιδιά και μόνο αφού τελείωναν παράγγελναν μία ακόμα μερίδα για τα υπόλοιπα τέσσερα παιδιά. Σε αυτό το πλαίσιο, τα μεγαλύτερα παιδιά καθόταν στα τραπέζια τους χωρίς τροφή, αναμένοντας υπομονετικά τη σειρά τους. Η εικόνα αυτή δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονταν τα παιδιά εντός της οικογένειας.

Σε αυτό το πλαίσιο, εγείρεται εύλογα το ερώτημα για το πού ήταν οι αρμόδιες κοινωνικές υπηρεσίες όλα αυτά τα χρόνια. Η οικογένεια διέμενε στην περιοχή από το 2019, αλλάζοντας συχνά κατοικίες χωρίς ωστόσο να απομακρύνεται από τη γειτονιά. Τα σημάδια παραμέλησης ήταν εμφανή σε όποιον έβλεπε τα παιδιά: βρώμικα, με σκισμένα ρούχα, υποσιτισμένα και με ορατά προβλήματα υγείας. Ωστόσο, παρά τις ανησυχίες που εκφράζονταν στη γειτονιά, η επίσημη παρέμβαση άργησε να έρθει, αφήνοντας αυτά τα παιδιά εκτεθειμένα για επτά ολόκληρα χρόνια. Η υπόθεση αναδεικνύει για άλλη μια φορά τα σοβαρά κενά που υπάρχουν στο δίκτυο κοινωνικής προστασίας της χώρας και την επιτακτική ανάγκη για ενίσχυση των μηχανισμών έγκαιρης παρέμβασης υπέρ των παιδιών που κινδυνεύουν.

Σχετικά άρθρα