Σε κλίμα βαθιάς οδύνης και ανείπωτης θλίψης πραγματοποιήθηκε η ταφή της Γωγώς Μαστροκώστα στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου, στο γραφικό Ευηνοχώρι Μεσολογγίου. Η αγαπημένη πρώην γυμνάστρια και ηθοποιός έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Δευτέρας 27 Μαΐου, σε ηλικία μόλις 56 ετών, έπειτα από μια πολυετή και άνιση μάχη με τον καρκίνο. Η είδηση του θανάτου της συγκλόνισε τον κόσμο του θεάματος και του αθλητισμού, ενώ εκατοντάδες άνθρωποι συνέρρευσαν για να αποτίσουν φόρο τιμής στη γυναίκα που χάραξε τη δική της ξεχωριστή πορεία στη ζωή και την τηλεόραση.
Η μητέρα της εκλιπούσας δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της και προχωρούσε υποβασταζόμενη από τους οικείους της, αδυνατώντας να αντικρίσει τον χαμό του παιδιού της. Ακριβώς πίσω της βάδιζαν ο Τραϊανός Δέλλας, σύζυγος της αδικοχαμένης, και η κόρη τους Βικτώρια, φέροντας στα πρόσωπά τους το αποτύπωμα μιας απώλειας που δεν βρίσκει λόγια. Η οικογένεια είχε απευθύνει έκκληση στους φίλους και γνωστούς να τιμήσουν τη μνήμη της Γωγώς με δωρεές στο Ίδρυμα Φλόγα, αντί για στεφάνια, μια επιλογή που αντανακλά τις αξίες και τον χαρακτήρα της.
Η εξόδιος ακολουθία στο Ελληνικό
Νωρίτερα, στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό, τελέστηκε η εξόδιος ακολουθία παρουσία πλήθους κόσμου. Η στιγμή που η μητέρα της Γωγώς αντίκρισε το φέρετρο ήταν από τις πιο συγκλονιστικές της ημέρας. Με τη φωνή της να σπάει από τον πόνο, φώναξε: «Καλώς το λουλούδι μου, αστέρι του ουρανού. Άγγελέ μου», λόγια που έκαναν τους παρευρισκόμενους να αναλυθούν σε κλάματα. Δεν υπήρχε κανείς στον ναό που να άφησε εκείνη τη στιγμή να περάσει χωρίς να νιώσει βαθιά στο στήθος του το βάρος αυτής της απώλειας. Παράλληλα, η ατμόσφαιρα ήταν φορτισμένη από τη συγκέντρωση τόσων ανθρώπων που ένιωθαν προσωπικά την αποχώρηση της Μαστροκώστα από τη ζωή.
Ο Τραϊανός Δέλλας ανέλαβε ο πρώτος να εκφωνήσει τον επικήδειο λόγο, και οι λέξεις που επέλεξε ήταν τόσο ειλικρινείς και τόσο συγκλονιστικές που δεν άφησαν αμφιβολία για το μέγεθος της αγάπης του. «Αγγελέ μου, αγάπη μου, έτσι με φώναζες, έτσι με αποκαλούσες παντού», είπε με τρεμάμενη φωνή, αναφερόμενος στο χαϊδευτικό που του έδινε η γυναίκα του. Μίλησε για εκείνη τη δύσκολη νύχτα στα πεντηκοστά του γενέθλια, όταν έμεινε μόνος στο δωμάτιο του νοσοκομείου και την πήραν στην εντατική, μια στιγμή κατά την οποία, όπως είπε, «λύθηκαν όλα ξαφνικά στο μυαλό» του.
«Εγώ τη φώναζα μωρό μου»
Ο Δέλλας μίλησε με λόγια απλά αλλά βαθιά για την υπομονή και την επιμονή που επέδειξε η Γωγώ μέσα στα χρόνια της αρρώστιας. «Έλεγα ότι έχω υπομονή και επιμονή, αλλά πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου», ομολόγησε, αναγνωρίζοντας ότι η γυναίκα του υπήρξε το αληθινό πρότυπο δύναμης στη σχέση τους. Αναφέρθηκε επίσης στην κόρη τους, τη Βικτώρια, λέγοντας ότι από τη στιγμή που έφερε στον κόσμο το παιδί τους, είχε πια δύο «μωρά» να φροντίζει με αστείρευτη αγάπη. Ωστόσο, αυτό που ξεχώρισε από τον επικήδειο ήταν η απόλυτη αφοσίωσή του: «Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα, δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή».
Σε αυτό το πλαίσιο, μετά το πέρας της ταφής στο Ευηνοχώρι, ενώ οι συγγενείς και φίλοι αποχωρούσαν σιγά σιγά, ο Τραϊανός Δέλλας έμεινε μόνος του πάνω από το μνήμα της συζύγου του για αρκετή ώρα. Μια εικόνα που μίλησε από μόνη της, χωρίς να χρειάζεται λόγια. Η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε αφήνοντας πίσω της μια οικογένεια συντετριμμένη, αλλά και ένα παράδειγμα ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αγάπης και αγώνα που δύσκολα θα ξεχαστεί από όσους την γνώρισαν ή την παρακολούθησαν στην τηλεόραση και στη ζωή.
