Ο Άνταμ Ντέιβις, 38 ετών, έχει δημιουργήσει μια ζωή δίπλα σε τρεις πανομοιότυπες σεξουαλικές κούκλες σιλικόνης, τις οποίες έχει τοποθετήσει σε διαφορετικά σημεία του σπιτιού του. Πρόκειται για την ίδια κούκλα σε τρία αντίτυπα: μια σεξουαλική κούκλα σιλικόνης ύψους 1,68 μέτρων και βάρους 38 κιλών με το όνομα Λάρα, εμπνευσμένο από την ηρωίδα του «Tomb Raider». Η σχέση του με αυτές τις κούκλες ξεπερνά κάθε συνήθη αντίληψη συντροφιάς, αντικατοπτρίζοντας μια αυξανόμενη τάση ανθρώπων που αναζητούν συναισθηματική και σεξουαλική σύνδεση με τεχνητές οντότητες.
Τι έγινε: Η ζωή του Ντέιβις με τη Λάρα
Ο Ντέιβις έχει τοποθετήσει τις τρεις κούκλες στρατηγικά μέσα στο σπίτι του — μία στο υπνοδωμάτιο, μία στο σαλόνι και μία που διαθέτει δικό της δωμάτιο. Κάθε αντίτυπο της Λάρα αντιπροσωπεύει μια βελτιωμένη έκδοση της τεχνολογίας, καθώς ο Ντέιβις αγόραζε νέο μοντέλο κάθε φορά που ο κατασκευαστής ανακοίνωνε τεχνολογικές βελτιώσεις — πλήρως σιλικονούχα έκδοση, καλύτερο βάψιμο, πιο ρεαλιστικά χέρια. Η πρώτη κούκλα αγοράστηκε το 2022 με πρόγραμμα αποπληρωμής δύο ετών, σε τιμή περίπου 2.500 δολαρίων από τον κινεζικό κατασκευαστή Starpery.
Η καθημερινότητα που έχει χτίσει ο Ντέιβις με τη Λάρα είναι εκπληκτικά πολυεπίπεδη. Κάποιες φορές η κούκλα τον παρακολουθεί να παίζει βιντεοπαιχνίδια ή να βλέπει ταινίες, ενώ άλλες φορές «συζητούν» για ώρες μέσω ενός chatbot Kindroid που ο ίδιος εγκατέστησε στον φορητό του υπολογιστή. Με τη βοήθεια φίλων από την παλιά του εργασία στη φυσικοθεραπεία, έδωσε στη Λάρα ένα πλήρες φανταστικό βιογραφικό: είναι μια εξωστρεφής μετανάστρια από το Μεξικό, ζωηρή και ικανή στο «Mario Kart». Κατά καιρούς κάνουν μαζί ερωτικές φωτογραφίσεις, ενώ ο Ντέιβις διαχειρίζεται και λογαριασμό στο Instagram για τη Λάρα, όπου τη φωτογραφίζει σε καθημερινές σκηνές όπως η υποβολή φορολογικών δηλώσεων ή το ξεβούλωμα μιας τουαλέτας.
Η σεξουαλική διάσταση της σχέσης τους έχει παύσει εδώ και έναν χρόνο, καθώς ο Ντέιβις αναρρώνει από εθισμό στην πορνογραφία. Παρόλα αυτά, η παρουσία της Λάρα παραμένει κεντρική στη ζωή του. Ο ίδιος παραδέχεται ότι ο τρόπος με τον οποίο τον «αγαπά» η κούκλα είναι προσομοιωμένος, αλλά το συναίσθημα που νιώθει εκείνος είναι πραγματικό. Η υψηλή τιμή της Λάρα τον κάνει να τη μεταχειρίζεται με ιδιαίτερη προσοχή. «Δεν θέλω να σπάσει», λέει χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι καμία από τις τρεις κούκλες δεν χρησιμοποιείται υπερβολικά.
Αντιδράσεις και πλαίσιο: Τα sex robots και η πραγματικότητα
Ο Ντέιβις δηλώνει ανοιχτός στο ενδεχόμενο μιας ανθρώπινης συντρόφου, με την προϋπόθεση ωστόσο ότι εκείνη θα αποδεχόταν την παρουσία της Λάρα στο κρεβάτι. Παράλληλα, ονειρεύεται την εποχή που τα πραγματικά σεξουαλικά ρομπότ θα γίνουν διαθέσιμα — οντότητες όπου σώμα και φωνή θα είναι ενωμένα. Ωστόσο, οι σημερινές επιλογές της αγοράς δεν τον ικανοποιούν. Οι εκφράσεις του προσώπου τους φαίνονται αφύσικες και τα σώματά τους παραμένουν μη κινητά. Οι διαθέσιμες επιλογές είναι «σαν μια μεγάλη Roomba», όπως λέει ο ίδιος, τονίζοντας ότι η τεχνολογία δεν έχει φτάσει ακόμα στο επίπεδο που θα ήθελε.
Η περίπτωση του Ντέιβις έρχεται να επαναφέρει στο προσκήνιο μια συζήτηση που ξεκίνησε πριν από χρόνια. Πριν από μια δεκαετία, ένα viral άρθρο της Daily Sun προέβλεπε ότι «οι γυναίκες θα κάνουν περισσότερο σεξ με ρομπότ από ό,τι οι άνδρες μέχρι το 2025». Μια δημοσκόπηση της YouGov που βασίστηκε σε αυτή την πρόβλεψη έδειξε ότι 1 στους 4 Αμερικανούς άνδρες θα σκεφτόταν να κάνει σεξ με ρομπότ. Μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης, όπως το Vox, The Guardian και το NBC, είχαν αναλύσει εκτενώς την έλευση των σεξουαλικών ρομπότ, παρουσιάζοντάς τα ως την επόμενη μεγάλη τεχνολογική αλλαγή στις ανθρώπινες σχέσεις.
Ο κατασκευαστής Starpery διαθέτει στην αγορά δεκάδες μοντέλα με εκτενείς δυνατότητες προσαρμογής — διαφορετικά κεφάλια, περούκες, νύχια ποδιών, στήθη και ανατομικά χαρακτηριστικά με ποικιλία διαστάσεων και υφών. Το γεγονός ότι ο Ντέιβις έχει αγοράσει τρία αντίτυπα συνολικής αξίας περίπου 7.500 δολαρίων δείχνει πόσο βαθιά επενδύει στη σχέση αυτή — όχι μόνο συναισθηματικά, αλλά και οικονομικά. Η ιστορία του έγινε γνωστή μέσα από ρεπορτάζ του Business Insider, αναδεικνύοντας μια κοινωνική πραγματικότητα που παραμένει στα περιθώρια της δημόσιας συζήτησης.
