Μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες ενδοοικογενειακής βίας γράφτηκε στη Δράμα, όταν ένας 50χρονος αστυνομικός αφαίρεσε τη ζωή της 45χρονης συζύγου του, η οποία υπηρετούσε επίσης στις τάξεις της Ελληνικής Αστυνομίας, και στη συνέχεια έθεσε τέλος στη δική του ζωή. Πίσω από αυτή την αδιανόητη πράξη έμειναν δύο παιδιά ορφανά, χωρίς κανέναν από τους δύο γονείς τους. Η τραγωδία αποκαλύφθηκε με τον πιο οδυνηρό τρόπο, όταν ο ανήλικος γιος του ζευγαριού βρήκε τη μητέρα του αιμόφυρτη στο σπίτι τους. Η εικόνα αυτή θα στοιχειώνει για πάντα όσους ενεπλάκησαν στην υπόθεση.
Διαβάστε επίσης: Γυναικοκτονία στη Δράμα: Αστυνομικός σκότωσε τη σύζυγό του
Ο χωρισμός που οδήγησε στην καταστροφή
Το ζευγάρι βρισκόταν εδώ και καιρό σε μια δύσκολη περίοδο. Πριν από έναν περίπου μήνα, η Αντιγόνη είχε θέσει ξεκάθαρα το ζήτημα του χωρισμού, ενημερώνοντας τον σύζυγό της ότι δεν υπήρχε δρόμος επιστροφής. «Δεν έχουμε πλέον επικοινωνία», έλεγε χαρακτηριστικά στον στενό κύκλο των φίλων της. Το ζευγάρι είχε ήδη στραφεί σε ψυχολόγο για να διαχειριστεί την κατάσταση, ενώ η ίδια είχε ζητήσει απόσπαση στη Θεσσαλονίκη για να δημιουργήσει απόσταση. Παράλληλα, φρόντισε να ενημερώσει τον προϊστάμενο του συζύγου της, χωρίς όμως ποτέ να τον καταγγείλει επίσημα, φοβούμενη μήπως επιδεινώσει την κατάσταση. Ο 50χρονος είχε εν τω μεταξύ επιστρέψει στο χωριό του, στα Κουδούνια Δράμας, όπου ζούσε με τη μητέρα του, αδυνατώντας να αποδεχθεί το τέλος της σχέσης.
Εκείνο το μοιραίο απόγευμα, το ζευγάρι είχε κανονίσει να συναντηθεί με την ελπίδα της συμφιλίωσης. Δεν ήταν η πρώτη φορά· μόλις δύο μέρες νωρίτερα, συνάδελφοί τους τους είδαν να πίνουν καφέ μαζί στη Δράμα, σε μια φαινομενικά ήρεμη ατμόσφαιρα. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η βόμβα του θυμού και της απόγνωσης ήταν έτοιμη να εκραγεί. Η Αντιγόνη είχε επιλέξει έναν δρόμο προσεκτικό και ήπιο, αποφεύγοντας οποιαδήποτε σύγκρουση, όμως τελικά αυτό δεν στάθηκε αρκετό για να αποτρέψει το αναπόφευκτο.
Ο ψυχολόγος, το ιατρικό απόρρητο και τα ερωτήματα
Ένα από τα πιο συζητημένα κεφάλαια της υπόθεσης αφορά στην ψυχολογική παρακολούθηση του δράστη. Ο 50χρονος αστυνομικός επισκεπτόταν κάθε Τρίτη ψυχολόγο της Ελληνικής Αστυνομίας σε ιδιωτικό ιατρείο, κάτι που ωστόσο δεν ήταν γνωστό στην υπηρεσία του. Ο ψυχολόγος, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είχε εντοπίσει κάποια σοβαρή ψυχική διαταραχή, είχε παρατηρήσει όμως κρίσεις πανικού και έντονη ένταση. Τον είχε παραπέμψει σε ψυχίατρο και του χορηγούνταν αγωγή ηρεμίας. Σε αυτό το πλαίσιο, το ιατρικό απόρρητο δεν επέτρεπε στον ψυχολόγο να ενημερώσει το Σώμα για την κατάσταση του αστυνομικού, παρόλο που η κατάθεσή του μετά το έγκλημα ήταν σαφής: εάν είχε εντοπίσει κάτι ανησυχητικό, θα είχε ενημερώσει. Ο δράστης, κατά την εκτίμησή του, δεν είχε παρουσιάσει αυτοκτονικές τάσεις ούτε πρόθεση να βλάψει άλλον.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η ίδια η Αντιγόνη ήταν εκείνη που αρχικά είχε απευθυνθεί στον ψυχολόγο, και στη συνέχεια τον ενθάρρυνε να κάνει το ίδιο ο σύζυγός της. Εκτός από την ψυχολογική υποστήριξη, ο 50χρονος επισκεπτόταν επίσης πολύ συχνά τον πνευματικό του, αναζητώντας στήριγμα και από εκεί. Το συνολικό πορτρέτο που αναδύεται είναι ενός ανθρώπου που αναζητούσε βοήθεια, αλλά εν τέλει συντρίφτηκε από τη δύναμη των συναισθημάτων που αδυνατούσε να ελέγξει.
Έναν φίλο του δράστη που επικοινώνησε μαζί του οκτώ με εννέα μέρες πριν το έγκλημα, τον είχε βρει αποκαρδιωμένο. «Δεν γίνεται τίποτα, τέλος αυτή η υπόθεση», του είπε ο 50χρονος για τη σχέση του. Και πρόσθεσε κάτι που ο φίλος του αναρωτιέται ακόμα τι εννοούσε: «Μ… ήμουν τόσο καιρό». Λόγια που τώρα, εκ των υστέρων, ακούγονται σαν αποχαιρετισμός. Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει για άλλη μία φορά την τραγική πραγματικότητα της ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα και θέτει ερωτήματα για τα συστήματα έγκαιρης παρέμβασης που υπάρχουν — ή που δεν υπάρχουν — ακόμα και εντός σωμάτων ασφαλείας.
