Με αναφορές στους μεγάλους αρχαίους ιστορικούς και με λόγια που έκαναν το ακροατήριο να παγώσει, ο εισαγγελέας της έδρας Αντώνης Κασάπης πραγματοποίησε χθες μία από τις πιο συγκλονιστικές αγορεύσεις που έχουν ακουστεί σε ελληνικό δικαστήριο. Η δίκη αφορά την ανθρωποκτονία του μικρού Μάριου Σουλούκου, ενός μαθητή που έχασε τη ζωή του από αδέσποτη σφαίρα κατά τη διάρκεια σχολικής εορτής στο Μενίδι τον Ιούνιο του 2017. Ο ο κ. Κασάπης επικαλέστηκε τον Θουκυδίδη και τον Ηρόδοτο, μεταφέροντας στη σύγχρονη πραγματικότητα τη διαχρονική φωνή της ελληνικής σκέψης. Η αγόρευσή του ξεπέρασε τα στενά όρια μιας ποινικής διαδικασίας και έγινε ένας βαθύς στοχασμός για την αποτυχία της κοινωνίας μας να προστατεύσει τα πιο αδύναμα μέλη της.
Διαβάστε επίσης: Η δίκη για τον 11χρονο Μάριο που σκοτώθηκε στο Μενίδι
«Δεν ξέρω τι πρέπει να περιμένει μια κοινωνία όταν τα παιδιά της δολοφονούνται σε μία σχολική εορτή εν καιρώ ειρήνης», είπε ο εισαγγελέας, με φωνή που δονήθηκε στα θεωρεία του δικαστηρίου. Τα λόγια αυτά έπεσαν βαριά πάνω στους γονείς του Μάριου, που καθόντουσαν στο ακροατήριο αντιμέτωποι για άλλη μια φορά με την αδικία που βίωσαν. Ήταν Ιούνιος 2017 όταν στο προαύλιο του 6ου Δημοτικού Σχολείου Μενιδίου η χαρά μιας σχολικής γιορτής μετατράπηκε σε τραγωδία. Γονείς, παιδιά, δάσκαλοι — όλοι μαζεμένοι για να γιορτάσουν — και ξαφνικά ένα παιδί έπεσε κάτω και το αίμα δεν σταματούσε.
Η βία ως έκφραση μειονεξίας
Ο κ. Κασάπης στράφηκε με δριμύτητα προς τους δύο κατηγορούμενους Ρομά, χρησιμοποιώντας γλώσσα αλληγορική αλλά διαπεραστική. «Η συμπεριφορά είναι έλλειψη παιδείας αλλά και μια ανασφάλεια. Η μειονεξία στο μυαλό κραδαίνει το όπλο», είπε χαρακτηριστικά, αναλύοντας τη ψυχολογία της βίας με τρόπο που ξεπερνά τη συνήθη νομική αγόρευση. Ο εισαγγελέας διατύπωσε μία ισχυρή κοινωνιολογική θέση: ότι αυτός που υστερεί σε παιδεία και πολιτισμό προσπαθεί μέσα από τη βία να επιβάλει στους γύρω του τη δική του μειονεξία. «Αυτός που γεμίζει την πίστα με σπασμένα πιάτα είναι αυτός που δεν ξέρει να χορεύει», είπε με μια εικόνα που αξίζει να μείνει στη μνήμη. Παράλληλα, χαρακτήρισε «μέγιστη ανανδρία» κάθε χρήση όπλου εκτός νόμιμου πλαισίου, τονίζοντας ότι αυτή η πρακτική πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει οριστικά.
Σε αυτό το πλαίσιο, ο εισαγγελέας ζήτησε από τους δικαστές να μεταφερθούν νοερά στη σχολική αυλή εκείνης της μοιραίας μέρας. «Θα πρέπει να βάλετε τον εαυτό σας στη θέση του τι συνέβαινε σε εκείνο το σχολείο», τους είπε. «Είναι ένα θεατρικό, είναι γονείς, είναι παιδιά, είναι όλοι χαρούμενοι και ξαφνικά ένα παιδί πέφτει και τρέχει αίμα και κανείς δε μπορεί να το σταματήσει». Ωστόσο, το βάρος της αγόρευσης δεν σταμάτησε εκεί. Ο κ. Κασάπης επέκρινε έντονα πολλούς από τους μάρτυρες που κατέθεσαν στη δίκη, επισημαίνοντας ότι φοβήθηκαν να δείξουν συγκεκριμένα με το δάχτυλο την οικογένεια Ρομά που ευθύνεται για τους πυροβολισμούς. Αυτή η σιωπή, υπονόησε, αποτελεί μέρος του ίδιου προβλήματος.
Αποτυχία κοινωνίας και πολιτείας
Ίσως το πιο βαρύ σημείο της αγόρευσης ήταν όταν ο εισαγγελέας μίλησε ευθέως για αποτυχία της ελληνικής κοινωνίας και πολιτείας. Επέμεινε ότι τέτοια φαινόμενα επαναλαμβάνονται και η χώρα φαίνεται ανήμπορη να αντιδράσει αποτελεσματικά. «Το γεγονός ότι ένα παιδί που σκοτώθηκε άδικα και γι’ αυτό ένας άνθρωπος πρέπει να πάει φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής του δεν είναι χειροκροτήματα και πανηγυρισμοί — είναι απόδειξη αποτυχίας όλης της κοινωνίας», είπε με νηφαλιότητα που έκανε τα λόγια του ακόμα πιο βαριά. Η αίθουσα του δικαστηρίου έμεινε για λίγα δευτερόλεπτα σε βαθιά σιωπή. Η καταδίκη ενός ανθρώπου δεν είναι νίκη, είναι υπενθύμιση ότι κάπου, κάποια στιγμή, αποτύχαμε όλοι μαζί ως κοινωνία να αποτρέψουμε αυτό που συνέβη.
Αναφορικά με τις ποινικές εκτιμήσεις, ο κ. Κασάπης ζήτησε την ενοχή του πρώτου κατηγορούμενου για ανθρωποκτονία από πρόθεση σε ήρεμη ψυχική κατάσταση. «Ο κατηγορούμενος πυροβολούσε σε όλες τις κατευθύνσεις, αδιαφορώντας ότι μπορεί να σκοτώσει άνθρωπο», τόνισε, προσθέτοντας ότι τα αποδεικτικά στοιχεία οδηγούν αναμφίβολα σε αυτό το συμπέρασμα. Το όπλο που χρησιμοποιήθηκε δεν έχει βρεθεί μέχρι σήμερα, γεγονός που αποδεικνύει και την πρόθεση συγκάλυψης. Ο εισαγγελέας ζήτησε να μην αναγνωριστεί στον πρώτο κατηγορούμενο κανένα ελαφρυντικό, καθώς δεν έδειξε ούτε ίχνος μεταμέλειας, δεν σέβεται την έννομη τάξη και δεν επέδειξε καμία θετική συμπεριφορά μετά την πράξη του. Για τον δεύτερο κατηγορούμενο, ζήτησε αντίθετα την απαλλαγή του από την κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας με ενδεχόμενο δόλο.
