Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αθηνών εξέδωσε σήμερα την πολυαναμενόμενη απόφασή του στη συγκλονιστική δίκη για τον θάνατο του 11χρονου Μάριου Σουλούκου, του μικρού αγοριού που έχασε τη ζωή του από αδέσποτη σφαίρα στο Μενίδι. Ο βασικός κατηγορούμενος κρίθηκε ομόφωνα ένοχος και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, χωρίς το δικαστήριο να του αναγνωρίσει κανένα ελαφρυντικό. Η απόφαση αυτή έρχεται έπειτα από εννέα ολόκληρα χρόνια αναμονής, κατά τη διάρκεια των οποίων η οικογένεια του μικρού Μάριου, αλλά και ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, ζούσαν με το βαρύ φορτίο μιας αδικαιολόγητης απώλειας. Η πρόεδρος της έδρας χαρακτήρισε την απόφαση «πολύ δύσκολη», υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι ήταν ομόφωνη.
Διαβάστε επίσης: Ισόβια για τον ιδιοκτήτη του λούνα παρκ στη Χαλκιδική
Σύμφωνα με την εκδοθείσα απόφαση, ο συγκατηγορούμενος αθωώθηκε πλήρως, ακολουθώντας και σε αυτό το σκέλος την εισαγγελική πρόταση. Το δικαστήριο δεν αναγνώρισε στον καταδικασθέντα κανένα ελαφρυντικό, κρίνοντας ότι η βαρύτητα της πράξης δεν αφήνει περιθώριο για οποιαδήποτε επιείκεια. Ο εισαγγελέας είχε ζητήσει ρητά την επιβολή ισόβιας κάθειρξης, τονίζοντας ότι πρόκειται για τη μοναδική ποινή που αρμόζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Το δικαστήριο αποδέχθηκε πλήρως αυτή την πρόταση, εκδίδοντας ομόφωνη καταδικαστική απόφαση χωρίς καμία διχογνωμία.
Η αγόρευση που συγκλόνισε το ακροατήριο
Ο εισαγγελέας κ. Κασάπης πραγματοποίησε μια αγόρευση που θα μείνει αξέχαστη, καταφέρνοντας να συγκλονίσει όλους τους παρόντες στην αίθουσα. «Η πράξη είναι ιδιαίτερα μεγάλης απαξίας τόσο σε βάρος του θύματος όσο και σε βάρος του κοινωνικού συνόλου», ανέφερε χαρακτηριστικά, ζητώντας ισόβια κάθειρξη για τον κατηγορούμενο. Το ακροατήριο ξέσπασε σε χειροκροτήματα μετά τα λόγια αυτά, ωστόσο ο ίδιος ο εισαγγελέας αντέδρασε έντονα, εξηγώντας ότι μια τέτοια στιγμή δεν είναι αφορμή για χαρά. Παράλληλα, κάλεσε τους δικαστές να φέρουν στο νου τους εκείνες τις τραγικές στιγμές του Ιουνίου 2017 στο προαύλιο του 6ου Δημοτικού Σχολείου Μενιδίου, όταν η χαρά μιας σχολικής γιορτής μετατράπηκε ξαφνικά σε ανείπωτη τραγωδία.
«Θα πρέπει να βάλετε τον εαυτό σας στη θέση του τι συνέβαινε σε εκείνο το σχολείο», είπε ο κ. Κασάπης, αποδίδοντας με ζωντανό τρόπο τη φρίκη εκείνης της στιγμής. «Είναι ένα θεατρικό, είναι γονείς, είναι παιδιά, είναι όλοι χαρούμενοι και ξαφνικά ένα παιδί πέφτει και τρέχει αίμα και κανείς δε μπορεί να το σταματήσει». Σε αυτό το πλαίσιο, ο εισαγγελέας κατήγγειλε επίσης την τακτική πολλών μαρτύρων που κατέθεσαν στη δίκη, οι οποίοι, όπως είπε, φοβήθηκαν να υποδείξουν συγκεκριμένη οικογένεια Ρομά ως τους υπαίτιους για τους πυροβολισμούς. Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η καταδίκη δεν πρέπει να θεωρηθεί νίκη, αλλά «απόδειξη αποτυχίας όλης της κοινωνίας», λόγια που προκάλεσαν βαθιά σιωπή στην αίθουσα.
Εννέα χρόνια αναμονής και σκηνές οδύνης στο δικαστήριο
Η στιγμή της ανακοίνωσης της απόφασης ήταν έντονα φορτισμένη συναισθηματικά για όλους τους παρευρισκόμενους. Η μητέρα του Μάριου ξέσπασε σε λυγμούς αναφωνώντας «Μαριούλη μου, παιδί μου», σε μια σκηνή που άφησε άφωνο κάθε παρόντα στην αίθουσα. Ωστόσο, σε κλάματα ξέσπασε και ο καταδικασθείς, ο οποίος αρνούνταν επίμονα κάθε εμπλοκή του στο έγκλημα, φωνάζοντας «Είμαστε αθώοι» και «δεν το έκανα εγώ». Η σύζυγός του επίσης απευθύνθηκε στους δικαστές φωνάζοντας ότι ο άνδρας της είναι αθώος, δημιουργώντας σκηνές έντονης αναστάτωσης εντός της αίθουσας του δικαστηρίου.
Η υπόθεση του Μάριου Σουλούκου είχε συγκλονίσει ολόκληρη την Ελλάδα από εκείνη την τραγική στιγμή του καλοκαιριού του 2017. Το μικρό παιδί βρισκόταν στο προαύλιο του σχολείου του, ανάμεσα σε συμμαθητές, γονείς και δασκάλους, μέσα σε ατμόσφαιρα χαράς και γιορτής, όταν μια αδέσποτη σφαίρα τον βρήκε στο κεφάλι και τον αφαίρεσε για πάντα από την αγκαλιά των δικών του. Η υπόθεση χρειάστηκε εννέα ολόκληρα χρόνια για να φτάσει σε πρωτόδικη απόφαση, μια καθυστέρηση που αποτελεί από μόνη της ένα σκληρό σχόλιο για τη λειτουργία της ελληνικής δικαιοσύνης. Σε αυτό το πλαίσιο, η σημερινή απόφαση κλείνει —έστω πρωτόδικα— μια πληγή που στοίχειωσε για σχεδόν μια δεκαετία τη συνείδηση του πανελληνίου.
Η δικαιοσύνη τελικά εκδόθηκε, όμως ο μικρός Μάριος δεν επιστρέφει. Αυτό παραμένει το βαρύτερο φορτίο που κουβαλούν τόσο η οικογένειά του, όσο και όλοι εκείνοι που επέλεξαν τη σιωπή αντί για την αλήθεια κατά τη διάρκεια αυτής της μακράς δικαστικής περιπέτειας. Ο κ. Κασάπης ήταν ξεκάθαρος: όταν ένα παιδί χάνει τη ζωή του έτσι, δεν υπάρχουν νικητές. Η καταδίκη ίσως αποτελεί ένα μέτρο δικαιοσύνης, αλλά δεν σβήνει την αποτυχία μιας κοινωνίας που δεν κατάφερε να προστατεύσει έναν από τους πιο αδύναμους της.
