Ο Βασίλης Λεβέντης, ιδρυτής και πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων και πρώην βουλευτής του ελληνικού κοινοβουλίου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών. Την είδηση ανακοίνωσε ο γιος του, Μάριος Γεωργιάδης, μέσω συγκινητικής ανάρτησης στο Facebook το μεσημέρι της Τετάρτης 1 Ιουλίου. Ο θάνατος του Βασίλη Λεβέντη προκάλεσε θλίψη σε όσους παρακολούθησαν την πολυετή πορεία του στην ελληνική πολιτική σκηνή.
Διαβάστε επίσης: Πέθανε ο Βασίλης Λεβέντης, πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων
Η πορεία και τα προβλήματα υγείας του Βασίλη Λεβέντη
Ο Βασίλης Λεβέντης γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1951 στη Μεσσήνη. Οι γονείς του κατάγονταν από τον Δρυμώνα Κυθήρων, όμως η οικογένεια αναγκάστηκε να μετοικήσει στον Πειραιά μετά την καταστροφή της περιουσίας της από τους Γερμανούς κατακτητές. Εκεί ολοκλήρωσε τη στοιχειώδη και μέση εκπαίδευσή του. Το 1969 εισήλθε ένατος στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του με άριστα και συνεχίζοντας με μεταπτυχιακό στο Μόναχο της Γερμανίας. Ως φοιτητής, κατά τη διάρκεια του αντιδικτατορικού αγώνα από το 1970 έως το 1974, διένειμε προκηρύξεις μαζί με ομάδα συμφοιτητών του, καλώντας τους Αθηναίους σε εξέγερση ενάντια στο δικτατορικό καθεστώς.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Βασίλης Λεβέντης είχε αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα υγείας. Έδωσε σιωπηρή μάχη με τον καρκίνο σε πολλαπλά σημεία του σώματος, ενώ είχε νοσήσει και από κορωνοϊό, γεγονός που τον οδήγησε σε μεγάλης διάρκειας νοσηλεία. Το 2021 είχε νοσηλευτεί σοβαρά στην εντατική του νοσοκομείου «Ευαγγελισμός» για 75 ημέρες.
Η πολιτική διαδρομή και η ίδρυση της Ένωσης Κεντρώων
Με την πολιτική ασχολήθηκε συστηματικά από το 1974, όταν εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ, κόμμα με το οποίο διαφώνησε το 1981. Το 1982 έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος Πειραιά, ενώ το 1984 ίδρυσε το πρώτο Οικολογικό Κόμμα στην Ελλάδα και συμμετείχε με αυτό στις ευρωεκλογές. Το 1986 κατέβηκε ως υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων, ενώ τον Ιούνιο του 1989 συνεργάστηκε με τη Νέα Δημοκρατία, χωρίς ωστόσο να εκλεγεί. Το 1990 δημιούργησε τον τηλεοπτικό σταθμό «Κανάλι 67», που αργότερα μετεξελίχθηκε σε «Κανάλι 40» και εν συνεχεία στο γνωστό Extra Channel, μέσα από το οποίο έγινε ευρύτερα γνωστός στο ελληνικό κοινό.
Το 1992 ίδρυσε επίσημα την «Ένωση Κεντρώων», το κόμμα που θα σφράγιζε την πολιτική του πορεία τις επόμενες δεκαετίες. Η Ένωση Κεντρώων συμμετείχε σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις μετά το 1992, καταθέτοντας πλήρεις συνδυασμούς σε όλη τη χώρα. Η μεγάλη πολιτική επιτυχία ήρθε στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, όταν το κόμμα κατάφερε την είσοδό του στη Βουλή με ποσοστό 3,43% και εκλογή 9 βουλευτών, 23 χρόνια μετά την ίδρυσή του. Ο ίδιος ο Βασίλης Λεβέντης εξελέγη βουλευτής Β’ Αθηνών, καταλαμβάνοντας την έδρα από τις 20 Σεπτεμβρίου 2015 έως τις 11 Ιουνίου 2019. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου 2019, ωστόσο, η Ένωση Κεντρώων συγκέντρωσε μόλις 1,24%, μένοντας εκτός Βουλής, με τον Λεβέντη να μην καταφέρνει την επανεκλογή του.
Η συγκινητική ανάρτηση του γιου του, Μάριου Γεωργιάδη
Ο θετός γιος του Βασίλη Λεβέντη, Μάριος Γεωργιάδης, αποχαιρέτησε τον πατέρα του με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση, τονίζοντας πως δεν περίμενε ποτέ ότι η στιγμή αυτή θα ερχόταν τόσο νωρίς. «Με μεγάλο πόνο σήμερα αποχαιρετώ τον πατέρα μου. Τον άνθρωπο που με μεγάλωσε, με στήριξε σε κάθε βήμα της ζωής μου και μου έμαθε, με το παράδειγμά του, τι σημαίνει αξιοπρέπεια, επιμονή, υπομονή, συνέπεια και θάρρος», έγραψε χαρακτηριστικά.
Στην ανάρτησή του, ο Μάριος Γεωργιάδης αποκάλυψε πως δεν ήταν βιολογικός γιος του πολιτικού, κάτι που όμως ποτέ δεν επηρέασε τη σχέση τους. «Για πολλούς ήσουν ο Πρόεδρος. Για μένα ήσουν απλώς ο πατέρας μου. Δεν ήμουν το βιολογικό σου παιδί. Όμως ποτέ δεν με έκανες να αισθανθώ ότι ήμουν κάτι λιγότερο από γιος σου», σημείωσε, προσθέτοντας πως «το αίμα μπορεί να δημιουργεί συγγένεια. Όμως η αγάπη, η φροντίδα και η παρουσία είναι αυτές που δημιουργούν έναν πατέρα». Η ανάρτηση έκλεισε με τα λόγια: «Η μεγαλύτερη παρακαταθήκη σου δεν είναι όσα κατάφερες, είναι ο τρόπος που έζησες, ο τρόπος που αγωνίστηκες και ο τρόπος που έμεινες πιστός στις αρχές σου. Καλό ταξίδι, πατέρα. Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ».
