Η κηδεία του Βασίλη Λεβέντη τελέστηκε το μεσημέρι της Παρασκευής 3 Ιουλίου 2026 στο Κοιμητήριο του Πανοράματος Βούλας. Ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 75 ετών, έπειτα από σιωπηρή μάχη με τον καρκίνο. Συγγενείς, φίλοι και πολιτικοί συνοδοιπόροι βρέθηκαν στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα για να του πουν το τελευταίο αντίο. Η οικογένεια, βαθιά συγκινημένη, δέχθηκε τη στήριξη όσων παρευρέθηκαν στην τελετή.
Συγκίνηση στο τελευταίο αντίο
Η ώρα και η ημέρα της εξόδιου ακολουθίας γνωστοποιήθηκαν από τον γιο του πολιτικού, Μάριο Γεωργιάδη, μέσα από ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ο ίδιος ανέφερε ότι η τελετή θα γινόταν στον Ιερό Ναό Αγίου Ανδρέα στις 13:30 και ευχαρίστησε όσους στήριξαν την οικογένεια «όλες αυτές τις δύσκολες ώρες». Η σύζυγος και ο Μάριος Γεωργιάδης έφτασαν συγκλονισμένοι στον χώρο του κοιμητηρίου, ενώ δεκάδες φίλοι, συνεργάτες και άνθρωποι που συμπορεύτηκαν με τον Βασίλη Λεβέντη στην πολυετή πολιτική του διαδρομή παρευρέθηκαν για να τον αποχαιρετήσουν. Ο γιος του τόνισε ότι θα ήταν τιμή για την οικογένεια να βρεθούν κοντά τους όσοι επιθυμούσαν να τιμήσουν τη μνήμη του, κλείνοντας την ανάρτησή του με τη φράση «με μεγάλο πόνο σε αποχαιρετώ σήμερα».
Σε δεύτερη, ιδιαίτερα προσωπική ανάρτηση, ο Μάριος Γεωργιάδης έγραψε πως δεν περίμενε ποτέ ότι αυτή η στιγμή θα ερχόταν τόσο νωρίς, μόλις στα 75 χρόνια του πατέρα του. Περιέγραψε τον Βασίλη Λεβέντη ως τον άνθρωπο που τον μεγάλωσε, τον στήριξε σε κάθε βήμα της ζωής του και του έμαθε, με το παράδειγμά του, τι σημαίνει αξιοπρέπεια, επιμονή, υπομονή, συνέπεια και θάρρος. «Για πολλούς ήσουν ο Πρόεδρος. Για μένα ήσουν απλώς ο πατέρας μου», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι παρότι δεν ήταν βιολογικός του γιος, ποτέ δεν τον έκανε να αισθανθεί κάτι λιγότερο από παιδί του. Σε δηλώσεις του μάλιστα σημείωσε: «Πατέρας είναι αυτός που σε μεγαλώνει, αυτός που νοιάζεται για σένα, αυτός που είναι δίπλα σου στις δύσκολες στιγμές». Έκλεισε τη συγκινητική του ανάρτηση τονίζοντας πως η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του πατέρα του δεν είναι όσα κατάφερε, αλλά ο τρόπος που έζησε, αγωνίστηκε και έμεινε πιστός στις αρχές του.
Η πολιτική διαδρομή του Βασίλη Λεβέντη
Ο Βασίλης Λεβέντης γεννήθηκε στη Μεσσήνη ως τέταρτο παιδί του Αποστόλου και της Γρηγορίας Λεβέντη, με καταγωγή από το Κορακοβούνι Αρκαδίας και τον Δρυμώνα Κυθήρων. Μετά την καταστροφή της οικογενειακής περιουσίας από τους Γερμανούς κατακτητές, η οικογένεια μετοίκησε στον Πειραιά, όπου ο ίδιος ολοκλήρωσε το δημοτικό και το εξατάξιο γυμνάσιο. Το 1969 εισήλθε ένατος στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του με άριστα και συνεχίζοντας με μεταπτυχιακές σπουδές στο Μόναχο της Γερμανίας.
Κατά τη διάρκεια του αντιδικτατορικού αγώνα, μεταξύ 1970 και 1974, ο Λεβέντης ως φοιτητής του Πολυτεχνείου κατείχε πολύγραφο και μαζί με ομάδα συμφοιτητών του διένειμε προκηρύξεις καλώντας τους Αθηναίους σε εξέγερση κατά του καθεστώτος. Η πρώτη ουσιαστική επαφή του με την πολιτική έγινε το 1975, όταν ως συνεργάτης του πρώην πρύτανη του Πολυτεχνείου Κυπριανού Μπίρη συνέβαλε στη σύνταξη των άρθρων 21 και 24 του Συντάγματος και στη δημιουργία του προγράμματος ΔΕΠΟΣ. Στην ενεργό πολιτική εμπλέκεται από το 1974 ως ιδρυτικό μέλος του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος, ωστόσο μετά το 1981 εξέφρασε έντονες διαφωνίες θεωρώντας ότι το κόμμα απομακρυνόταν από τις αρχικές του αρχές. Το 1982 έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος Πειραιά.
Το 1984 ίδρυσε το πρώτο οικολογικό κόμμα στην Ελλάδα, με τον συνδυασμό «Ελεύθεροι» να συγκεντρώνει 8.816 ψήφους στις Ευρωεκλογές της ίδιας χρονιάς. Το 1986 διεκδίκησε τον δήμο Αθηναίων λαμβάνοντας 2.352 ψήφους, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 1989 κατέβηκε ως υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία στη Β’ Αθήνας, συγκεντρώνοντας 5.212 σταυρούς χωρίς ωστόσο να εκλεγεί. Στις αρχές του 1990 ίδρυσε το κόμμα Οικολόγοι Ειρηνιστές Πράσινοι, με το οποίο συμμετείχε στις βουλευτικές εκλογές της χρονιάς, ενώ προς το τέλος του ίδιου έτους δημιούργησε τον τηλεοπτικό σταθμό Κανάλι 67. Η πολυετής αυτή πορεία στη δημόσια ζωή ήταν αυτή που θυμήθηκαν σήμερα όσοι στάθηκαν δίπλα στην οικογένεια Λεβέντη στο τελευταίο του αντίο.
