Στην περιοχή του Roquebrune-Cap-Martin, ανάμεσα στο Μονακό και τη Μεντόν, βρίσκεται η έπαυλη La Pausa, το ιστορικό καταφύγιο που έχτισε η σχεδιάστρια Coco Chanel στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Η θρυλική Γαλλίδα δημιουργός επέλεξε έναν ελαιώνα δίπλα στη Μεσόγειο για να χτίσει ένα ησυχαστήριο μακριά από τον θόρυβο του Παρισιού. Το κτίσμα, που ανέθεσε στον νεαρό τότε αρχιτέκτονα Robert Streitz, εξελίχθηκε στα χρόνια που ακολούθησαν σε σημείο συνάντησης της καλλιτεχνικής αφρόκρεμας της εποχής. Η έπαυλη La Pausa παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα κτίσματα της γαλλικής Ριβιέρας, συνδεδεμένο άρρηκτα με το όνομα της Coco Chanel.
Ο σχεδιασμός και η αρχιτεκτονική ταυτότητα της έπαυλης La Pausa
Η Coco Chanel ανέθεσε το εγχείρημα στον Robert Streitz στα τέλη της δεκαετίας του 1920, δίνοντάς του συγκεκριμένες οδηγίες: το κτίσμα έπρεπε να αναδεικνύει το φυσικό φως, να εναρμονίζεται με τη φύση του τοπίου και να εκπέμπει μια ήσυχη, ανεπιτήδευτη πολυτέλεια. Ο νεαρός αρχιτέκτονας ανταποκρίθηκε στο αίτημα σχεδιάζοντας ένα τετράγωνο κτίσμα οργανωμένο γύρω από ένα κεντρικό αίθριο με πέτρινες αψίδες. Η έμπνευση για αυτή τη λιτή, σχεδόν μοναστηριακή μορφή δεν ήταν τυχαία, καθώς παρέπεμπε ευθέως στο μοναστήρι όπου είχε μεγαλώσει η ίδια η σχεδιάστρια.
Η επιλογή της τοποθεσίας δεν ήταν λιγότερο σημαντική από την ίδια την αρχιτεκτονική. Το Roquebrune-Cap-Martin, χτισμένο ανάμεσα στο Μονακό και τη Μεντόν, προσέφερε στην Coco Chanel την απομόνωση που αναζητούσε, χωρίς όμως να την αποκόπτει εντελώς από τους κύκλους στους οποίους κινούνταν. Ο ελαιώνας γύρω από την έπαυλη, σε συνδυασμό με τη θέα προς τη θάλασσα, συνέθεσε ένα σκηνικό που η ίδια θεωρούσε ιδανικό για ξεκούραση και δημιουργική περισυλλογή, μακριά από την ένταση του Παρισιού και τις υποχρεώσεις του οίκου μόδας που είχε χτίσει.
Δείπνα και επισκέπτες της υψηλής κοινωνίας στην έπαυλη La Pausa
Η έπαυλη La Pausa φιλοξένησε στα χρόνια που ακολούθησαν την ανέγερσή της αρκετά από τα πιο γνωστά ονόματα της τέχνης και της λογοτεχνίας της εποχής. Ανάμεσα στους φίλους που επισκέπτονταν τακτικά την Coco Chanel στο γαλλικό της καταφύγιο ήταν ο ζωγράφος Dalí, ο καλλιτέχνης Cocteau και η συγγραφέας Colette. Τα δείπνα που διοργανώνονταν στην έπαυλη χαρακτηρίζονταν από απλότητα και οικειότητα, μακριά από την επισημότητα που θα περίμενε κανείς από μια τόσο διάσημη οικοδέσποινα. Οι προσκεκλημένοι δεν είχαν προκαθορισμένες θέσεις, αλλά επέλεγαν οι ίδιοι πού θα καθίσουν γύρω από το μεγάλο ξύλινο τραπέζι της τραπεζαρίας.
Το τραπέζι αυτό ήταν διακοσμημένο με φρέσκα φρούτα και αγριολούλουδα, μια λεπτομέρεια που αντανακλούσε τη φιλοσοφία της ίδιας της Coco Chanel για τη λιτή κομψότητα. Η καθημερινότητα στην έπαυλη La Pausa ακολουθούσε έναν σταθερό ρυθμό: τα απογεύματα οι επισκέπτες περπατούσαν στα μονοπάτια ανάμεσα στις λεβάντες ή έπαιζαν τένις στους χώρους του κτήματος, ενώ τα βράδια η διασκέδαση συνεχιζόταν με χορό. Αυτός ο συνδυασμός φυσικής ζωής, καλλιτεχνικής συντροφιάς και διακριτικής πολυτέλειας συνέθεσε την ταυτότητα ενός από τα πιο εμβληματικά καταφύγια που έχτισαν ποτέ σχεδιαστές μόδας στη γαλλική Ριβιέρα.
Η ιστορία της έπαυλης La Pausa αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο η Coco Chanel αντιλαμβανόταν την πολυτέλεια: όχι ως επίδειξη, αλλά ως άνεση, φως και επαφή με τη φύση. Η επιλογή ενός λιτού, μοναστηριακού σχήματος αντί για έναν επιδεικτικό πύργο, καθώς και η προτίμηση σε ανεπιτήδευτα δείπνα με φίλους αντί για επίσημες δεξιώσεις, δείχνουν μια διαφορετική εκδοχή της σχεδιάστριας από αυτή του δημόσιου προσώπου των Παρισινών σαλονιών.
