Νέα αναταραχή ξέσπασε στο κόμμα Καρυστιανού, την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», μετά την αποχώρηση του Όθωνα Ιακωβίδη από τη Θεσσαλονίκη. Ο πρώην συνεργάτης του κόμματος συνέδεσε την απόφασή του με τις αποκαλύψεις για την αγορά διαμερίσματος από πλειστηριασμό, μέσω εταιρείας στην οποία φέρεται να συμμετείχε η Μαρία Καρυστιανού. Μιλώντας τη Δευτέρα (06.07.2026) στον ραδιοφωνικό σταθμό Status FM 107,7 της Θεσσαλονίκης, ο κ. Ιακωβίδης άφησε αιχμές για την πρόεδρο του κόμματος και ζήτησε δημόσια συγγνώμη που, όπως υποστήριξε, δεν δόθηκε ποτέ.
Διαβάστε επίσης: Ο Όθων Ιακωβίδης αποχωρεί από την «Ελπίδα για Δημοκρατία»
Η αγορά ακινήτου που άναψε τη φωτιά στο κόμμα Καρυστιανού
Ο Όθων Ιακωβίδης εξήγησε ότι η απόφασή του να αποχωρήσει συνδέεται ευθέως με την υπόθεση του διαμερίσματος που αγοράστηκε από πλειστηριασμό. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «έτρεχα επί χρόνια στα δικαστήρια και στους διαδρόμους των δικαστηρίων της Θεσσαλονίκης για να αποτρέψουμε πλειστηριασμούς και να σώσουμε τα σπίτια αδύναμων ανθρώπων», προσθέτοντας ότι έδινε «μάχες σώμα με σώμα με την αστυνομία» για τον ίδιο σκοπό. Όταν πληροφορήθηκε ότι η Μαρία Καρυστιανού είχε αγοράσει «ένα διαμερισματάκι» από πλειστηριασμό, κατέληξε πως η παραμονή του στο κόμμα δεν ήταν πλέον εφικτή.
Ο ίδιος περιέγραψε την αντίδρασή του με ιδιαίτερα σκληρά λόγια, λέγοντας ότι «στα μάτια μου έπεσε από το ύψος στο οποίο την είχα τοποθετήσει». Η φράση αυτή αποτυπώνει το μέγεθος της απογοήτευσης ενός στελέχους που, σύμφωνα με όσα ο ίδιος περιέγραψε, είχε επενδύσει προσωπικά χρόνια αγώνα εναντίον των πλειστηριασμών. Ο Ιακωβίδης τόνισε πως οι εξηγήσεις που δόθηκαν από την πλευρά του κόμματος για το ζήτημα δεν τον κάλυψαν, καθώς κατά την άποψή του η Μαρία Καρυστιανού όφειλε να είχε ζητήσει δημόσια συγγνώμη αντί να επιχειρηθεί πολιτική διαχείριση της υπόθεσης.
Από το «κίνημα των ηττημένων» στις εσωτερικές ρωγμές του κόμματος Καρυστιανού
Ο Όθων Ιακωβίδης εξήγησε επίσης τους λόγους για τους οποίους είχε αρχικά στηρίξει τη Μαρία Καρυστιανού. Όπως είπε, το εγχείρημα δεν είχε γεννηθεί από το πρόσωπό της, αλλά εξέφραζε ένα ευρύτερο «κίνημα των ηττημένων Ελλήνων», δηλαδή ανθρώπων που ένιωθαν διαδοχικές εθνικές, κοινωνικές και οικονομικές ήττες τα τελευταία χρόνια, από τα μνημόνια έως εθνικά ζητήματα, και αναζητούσαν μια νέα πολιτική διέξοδο. Η στήριξή του, όπως ανέφερε, βασιζόταν στην πεποίθηση ότι η νέα δύναμη θα εξελισσόταν σε ένα λαϊκό και συμμετοχικό κίνημα, εκφράζοντας τη βούληση της κοινωνικής βάσης.
Ωστόσο, κατά τον ίδιο, οι πρόσφατες οργανωτικές επιλογές του κόμματος, σε συνδυασμό με την υπόθεση του ακινήτου, τον οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι το εγχείρημα κινείται πλέον σε διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη που είχε αρχικά στηρίξει. Αντί για ένα λαϊκό κίνημα, ο Ιακωβίδης περιέγραψε την εξέλιξη ως μετατόπιση προς ένα προσωποπαγές κόμμα, κάτι που κατά τη γνώμη του έρχεται σε αντίθεση με τις αρχικές αρχές του εγχειρήματος. Η αποχώρησή του από τη Θεσσαλονίκη προστίθεται σε προηγούμενες αποχωρήσεις στελεχών, εντείνοντας τις εσωτερικές πιέσεις που δέχεται το κόμμα Καρυστιανού λίγο καιρό μετά την ίδρυσή του.
Η υπόθεση αναδεικνύει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν νεοσύστατοι πολιτικοί σχηματισμοί όταν καλούνται να διαχειριστούν προσωπικά ζητήματα της ηγεσίας τους απέναντι στο αφήγημα που τους έφερε στο προσκήνιο. Για τη Μαρία Καρυστιανού, η αποχώρηση του Όθωνα Ιακωβίδη δεν αποτελεί απλώς ακόμη μία διαφοροποίηση, αλλά ένα πλήγμα με ιδιαίτερο συμβολισμό, καθώς προέρχεται από πρόσωπο που η ίδια η βάση του κόμματος γνώριζε για τη μακρόχρονη δράση του κατά των πλειστηριασμών.
