Η συνήθεια να κλείνουμε το κλιματιστικό κάθε φορά που βγαίνουμε από το σπίτι, με σκοπό να μην «καίει άσκοπα ρεύμα», φαίνεται πως έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη λειτουργία των σύγχρονων συσκευών κλιματιστικό Inverter. Δημοσίευμα των New York Times παρουσίασε πρακτικές δοκιμές που ανατρέπουν όσα θεωρούσαμε δεδομένα για τη σωστή χρήση του κλιματιστικού το καλοκαίρι. Σύμφωνα με τα ευρήματα, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να διατηρείται δροσιά στο σπίτι με χαμηλότερους λογαριασμούς είναι να παραμένει η συσκευή ανοιχτή, ρυθμισμένη ιδανικά μεταξύ 24 και 26 βαθμών Κελσίου. Η δοκιμή βασίστηκε σε δύο πανομοιότυπες μονάδες που τοποθετήθηκαν σε διαφορετικά διαμερίσματα της ίδιας πολυκατοικίας.
Πώς δοκιμάστηκε το κλιματιστικό Inverter σε δύο διαμερίσματα
Οι ειδικοί που πραγματοποίησαν το πείραμα εγκατέστησαν δύο μονάδες κλιματισμού των 12.000 BTU σε δύο διαφορετικούς ορόφους της ίδιας πολυκατοικίας, ώστε να συγκρίνουν την κατανάλωση ενέργειας υπό τις ίδιες καιρικές συνθήκες. Η πρώτη μονάδα λειτουργούσε σε διαμέρισμα περίπου 110 τετραγωνικών μέτρων, με παράθυρα στραμμένα προς τον νότο. Η δεύτερη μονάδα βρισκόταν στον τελευταίο όροφο, σε διαμέρισμα με μέγεθος στα δύο τρίτα του πρώτου, με παράθυρα προς τη δύση. Οι διαφορές στο υψόμετρο, τον προσανατολισμό και τη θερμομόνωση των δύο χώρων αναμενόταν να επηρεάσουν τα αποτελέσματα, ωστόσο αυτό ακριβώς αξιοποιήθηκε από τους ερευνητές, ώστε να διαπιστωθεί πώς αλλάζει η κατανάλωση ρεύματος ανάλογα με τα χαρακτηριστικά κάθε σπιτιού.
Η πρώτη ημέρα των δοκιμών περιλάμβανε πλήρη απενεργοποίηση των δύο κλιματιστικών το μεσημέρι, με επανενεργοποίηση στις 5 το απόγευμα, όταν ο ήλιος είχε πλέον αρχίσει να πέφτει και τα κτίρια δεν δέχονταν άμεση ηλιακή ακτινοβολία. Οι ερευνητές κατέγραψαν την εσωτερική θερμοκρασία πριν από την επανενεργοποίηση των συσκευών και μέτρησαν τον χρόνο που χρειάστηκε κάθε μονάδα για να φέρει τον χώρο στους 21 βαθμούς Κελσίου. Τη δεύτερη ημέρα η διαδικασία ήταν διαφορετική: τα κλιματιστικά παρέμειναν αναμμένα όλο το 24ωρο, ρυθμισμένα στους 22 βαθμούς Κελσίου, ενώ ειδική συσκευή παρακολούθησης κατέγραψε την ακριβή κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος. Και τις δύο ημέρες η εξωτερική θερμοκρασία έφτασε τους 34 βαθμούς Κελσίου, γεγονός που επέτρεψε αξιόπιστη σύγκριση των δύο σεναρίων.
Τα διαμερίσματα κατανάλωσαν περισσότερο ρεύμα όταν η συσκευή έκλεινε
Το αποτέλεσμα ξάφνιασε τους ίδιους τους ερευνητές: και τα δύο διαμερίσματα κατέληξαν να καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια τις ώρες που το κλιματιστικό Inverter έκλεινε και άνοιγε ξανά, σε σχέση με τις ώρες που παρέμενε αναμμένο σε όλη τη διάρκεια του 24ώρου. Στο διαμέρισμα με τα νότια παράθυρα, η κατανάλωση έφτασε τις 18 kWh την ημέρα του κλεισίματος και ανοίγματος, ενώ μειώθηκε στις μόλις 12 kWh όταν η συσκευή παρέμεινε ανοιχτή όλο το εικοσιτετράωρο. Πρόκειται για μείωση της κατανάλωσης κατά 33%, η οποία μεταφράζεται σε εξοικονόμηση περίπου 1,20 ευρώ την ημέρα για το συγκεκριμένο διαμέρισμα.
Η εξήγηση πίσω από το φαινόμενο συνδέεται άμεσα με την τεχνολογία που διαθέτει το κλιματιστικό Inverter, η οποία του επιτρέπει να ρυθμίζει σταδιακά την ισχύ του αντί να λειτουργεί συνεχώς στη μέγιστη ταχύτητα, όπως συμβαίνει όταν μια συσκευή καλείται να ρίξει απότομα τη θερμοκρασία ενός χώρου που έχει ζεσταθεί για ώρες. Όταν το κλιματιστικό παραμένει κλειστό για μεγάλο διάστημα, το εσωτερικό του σπιτιού ζεσταίνεται σημαντικά, με αποτέλεσμα η συσκευή να χρειάζεται πολύ περισσότερη ενέργεια για να επαναφέρει τη θερμοκρασία στα επιθυμητά επίπεδα. Αντίθετα, όταν λειτουργεί αδιάλειπτα σε χαμηλότερη ένταση, καταναλώνει λιγότερο ρεύμα συνολικά, καθώς δεν χρειάζεται ποτέ να λειτουργήσει στο μέγιστο των δυνατοτήτων της.
Ρόλο σε αυτή τη διαδικασία παίζει και η θερμομόνωση του κάθε χώρου. Η στεγανότητα ενός διαμερίσματος απέναντι στις εξωτερικές καιρικές συνθήκες μπορεί να κάνει τεράστια διαφορά στην τελική κατανάλωση ρεύματος, ανεξάρτητα από το πόσο σύγχρονη είναι η μονάδα κλιματισμού. Το γεγονός ότι το πείραμα πραγματοποιήθηκε σε δύο διαμερίσματα με διαφορετικό προσανατολισμό και μέγεθος επέτρεψε στους ερευνητές να διαπιστώσουν ότι το συμπέρασμα υπέρ του ανοιχτού κλιματιστικού Inverter ίσχυε και στις δύο περιπτώσεις, έστω και αν το ποσοστό εξοικονόμησης διέφερε από χώρο σε χώρο. Παράλληλα, η μέτρηση με ειδική συσκευή παρακολούθησης ενέργειας επέτρεψε ακριβή καταγραφή της κατανάλωσης, χωρίς εκτιμήσεις ή προσεγγίσεις.
