Ο Θέμης Πάνου ανεβαίνει στη σκηνή της Πειραιώς 260 για να ερμηνεύσει έναν συγκλονιστικό μονόλογο για μια δασκάλα που αφήνει τα πάντα πίσω της για ένα άγνωστο νησί. Η παράσταση «Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα» παρουσιάζεται στον Χώρο Δ στις 20 και 22 Ιουλίου 2026, στις 21.30, με διάρκεια 70 λεπτών. Το έργο αφηγείται το εσωτερικό ταξίδι μιας νεαρής δασκάλας που φτάνει στις Κυκλάδες της δεκαετίας του ’50 για να διδάξει σε ένα μονοθέσιο σχολείο.
Το ταξίδι μιας δασκάλας στις Κυκλάδες του ’50
Η δράση τοποθετείται το 1950, όταν μια νεαρή δασκάλα, στον πρώτο της διορισμό, αφήνει την ηπειρωτική Ελλάδα και ταξιδεύει σε ένα μικρό νησί των Κυκλάδων για να αναλάβει τη διδασκαλία σε ένα μονοθέσιο δημοτικό σχολείο. Η μετακίνηση αυτή πάνω στον χάρτη πυροδοτεί έναν έντονο εσωτερικό μονόλογο, που γεννιέται είτε από επιτακτική ανάγκη είτε από μια βαθιά, ώς τότε άγνωστη, επιθυμία. Για την ηρωίδα, ο λόγος αυτός γίνεται ο μοναδικός τρόπος να γεφυρώσει την απόσταση ανάμεσα σε όσα άφησε πίσω της και σε όσα μόλις ξεκινούν.
Η αφήγηση κινείται σε δύο παράλληλους δρόμους. Ο πρώτος αφορά την εσωτερική γεωγραφία της ηρωίδας, μια ενδοχώρα φτιαγμένη από σκέψεις, μνήμες και πρόσωπα που δεν σβήνουν, σαν πληγή που επιμένει να μην κλείνει. Ο δεύτερος δρόμος είναι το εξωτερικό τοπίο, το εκτυφλωτικό φως των Κυκλάδων της δεκαετίας του ’50, η θάλασσα, η απομόνωση και η ανοιχτή γραμμή του ορίζοντα. Ανάμεσα στους δύο αυτούς κόσμους στέκεται το νησί, ενώ ένα δεύτερο νησί, μια μικρή κουκίδα στον χάρτη, θα φέρει τη δασκάλα αντιμέτωπη με μια απόφαση που θα την μεταμορφώσει, ωθώντας την να γίνει αυτό που πραγματικά είναι.
Η ερμηνεία του Θέμη Πάνου και η σκηνοθεσία
Τον ρόλο της δασκάλας ερμηνεύει ο Θέμης Πάνου, ο οποίος συν-σκηνοθετεί την παράσταση μαζί με τη δημιουργό του έργου, Βίλια Χατζοπούλου, η οποία υπογράφει και το κείμενο. Ισορροπώντας ανάμεσα στα δύο νησιά της ιστορίας, ο ηθοποιός τεντώνει το σώμα του σαν γέφυρα, προσπαθώντας να ενώσει τις δύο στεριές που χωρίζει η θάλασσα, για χάρη των προσώπων που πάσχουν. Πρόκειται για μια τίμια σκηνική μάχη και αγωνία που γίνεται το μέτρο των ανθρώπων.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια της παράστασης υπογράφει η Δήμητρα Λιάκουρα, ενώ τους φωτισμούς επιμελείται η Στέβη Κουτσοθανάση. Στο τραγούδι συμμετέχει η Σμαράγδα Κάκκινου. Σκηνικά και φωτισμοί ακολουθούν την ηρωίδα τόσο στον εσωτερικό της μετεωρισμό όσο και στο ανοιχτό τοπίο, στη στεριά, στη θάλασσα και στην απέναντι στεριά. Οι ήχοι της παράστασης παραμένουν φυσικοί και λιτοί, με την ανθρώπινη φωνή, τον λόγο και το τραγούδι, τα βήματα και το σώμα που βυθίζεται στο νερό να συνθέτουν έναν κόσμο όπου το μέσα και το έξω συναντιούνται.
Η διδασκαλία ως ταξίδι ωρίμανσης
Οι μαθητές της δασκάλας αγνοούν τι υπάρχει πέρα από τη θάλασσά τους. Όμως μαζί τους αγνοεί και εκείνη. Δίπλα τους, μέσα από τη δυσκολία, την έλλειψη και την ανάγκη, θα μάθει κι εκείνη. Η διδασκαλία γίνεται μια ανταλλαγή, μέσα από την οποία η ηρωίδα θα αναγνωρίσει τελικά ότι η κρίση και η εσωτερική δοκιμασία αποτελούν μια νησίδα ωρίμανσης. Το κοινό που θα βρεθεί στην Πειραιώς 260 στις 20 και 22 Ιουλίου θα παρακολουθήσει μια παράσταση 70 λεπτών, γεμάτη ένταση, ποίηση και ανθρώπινη αλήθεια.
Η παράσταση εντάσσεται στο πλούσιο θερινό πρόγραμμα της Πειραιώς 260, ενός χώρου που έχει καθιερωθεί ως σημείο αναφοράς για την ανεξάρτητη σκηνή στην Αθήνα. Ο συνδυασμός της υποκριτικής δεινότητας του Θέμη Πάνου με το ευαίσθητο κείμενο της Βίλιας Χατζοπούλου υπόσχεται μια βραδιά όπου ο λόγος, η κίνηση και το τραγούδι της Σμαράγδας Κάκκινου θα συνθέσουν μαζί μια ολοκληρωμένη σκηνική εμπειρία.
