Ένας Βρετανός, ηλικίας περίπου 40 ετών, δήλωσε ένοχος για 32 κατηγορίες βιασμού και σεξουαλικής κακοποίησης σε βάρος της συντρόφου του, την οποία κακοποιούσε ενώ ήταν ναρκωμένη ή κοιμισμένη. Τα περιστατικά φέρεται να εκτείνονται σε διάστημα περίπου δέκα ετών, από τον Ιανουάριο του 2014 έως τον Σεπτέμβριο του 2025. Ο κατηγορούμενος εμφανίστηκε ενώπιον δικαστηρίου στο Νορθάμπτον της κεντρικής Αγγλίας, σε μια υπόθεση που έχει προκαλέσει έντονες συγκρίσεις με εκείνη της Γαλλίδας Ζιζέλ Πελικό. Η ταυτότητά του δεν έχει αποκαλυφθεί για νομικούς λόγους, ωστόσο αντιμετωπίζει ενδεχόμενο ποινής ισόβιας κάθειρξης.
Οι 32 κατηγορίες βιασμού και η δεκαετής κακοποίηση
Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο άνδρας βίαζε και κακοποιούσε σεξουαλικά τη σύντροφό του σε περιόδους που εκείνη βρισκόταν υπό την επήρεια φαρμάκων ή κοιμόταν και δεν ήταν σε θέση να αντιδράσει. Στις κατηγορίες περιλαμβάνεται και η βιντεοσκόπηση των πράξεών του, στοιχείο που φέρεται να χρησιμοποιήθηκε ως αποδεικτικό υλικό στη δικογραφία. Σε δέκα από τα περιστατικά που εξετάστηκαν, το δικαστήριο ενημερώθηκε ότι ο κατηγορούμενος «συνεργάστηκε με άγνωστο πρόσωπο», χωρίς ωστόσο να έχει αποκαλυφθεί μέχρι στιγμής ο συνολικός αριθμός των ατόμων που ενδέχεται να εμπλέκονται στην υπόθεση.
Η δίκη διεξάγεται στο δικαστήριο του Νορθάμπτον, όπου ο άνδρας παραδέχθηκε την ενοχή του για το σύνολο των 32 κατηγοριών που αντιμετώπιζε. Η υπόθεση θεωρείται από τις πιο σοβαρές που έχουν φτάσει πρόσφατα ενώπιον της βρετανικής Δικαιοσύνης, τόσο λόγω του αριθμού των κατηγοριών όσο και λόγω της διάρκειας των δέκα ετών κατά τα οποία φέρεται να διαπράττονταν οι πράξεις. Οι συνήγοροι υπεράσπισης αμφισβήτησαν τον ισχυρισμό ότι η γυναίκα ήταν ναρκωμένη, ωστόσο η εισαγγελία υποστήριξε ότι σε όλες τις περιπτώσεις το θύμα δεν μπορούσε να δώσει τη συγκατάθεσή του εξαιτίας των φαρμάκων που της είχαν χορηγηθεί.
Η ποινή, ο δικαστής και η σύγκριση με την υπόθεση Πελικό
Ο δικαστής Ντέιβιντ Χέρμπερτ ανέφερε ότι η ποινή θα ανακοινωθεί στις 18 Σεπτεμβρίου, προειδοποιώντας ήδη ότι μια «βαριά καταδίκη» θεωρείται αναπόφευκτη για τον κατηγορούμενο. Ο Βρετανός αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο να καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη, δεδομένου του αριθμού και της βαρύτητας των κατηγοριών βιασμού και σεξουαλικής κακοποίησης στις οποίες δήλωσε ένοχος. Η υπόθεση αυτή θυμίζει έντονα εκείνη του Γάλλου Ντομινίκ Πελικό, ο οποίος στρατολογούσε μέσω διαδικτύου δεκάδες άνδρες προκειμένου να κακοποιούν σεξουαλικά την τότε σύζυγό του, ενώ εκείνη βρισκόταν ναρκωμένη.
Η πρώην σύζυγος του Ντομινίκ Πελικό, η Ζιζέλ Πελικό, είχε αποφασίσει να μιλήσει δημόσια για όσα υπέστη, γεγονός που τη μετέτρεψε σε διεθνές σύμβολο του αγώνα κατά της σεξουαλικής βίας. Η απόφασή της να παραιτηθεί από την ανωνυμία της άνοιξε τον δρόμο και σε άλλα θύματα να καταθέσουν δημοσίως τις μαρτυρίες τους. Στη νέα υπόθεση που εκδικάζεται στο Νορθάμπτον, η ταυτότητα του θύματος δεν έχει αποκαλυφθεί, ωστόσο η ίδια η υπόθεση εντάσσεται σε μια σειρά παρόμοιων ερευνών που βρίσκονται σε εξέλιξη στη Βρετανία το τελευταίο διάστημα.
Άλλες παρόμοιες υποθέσεις που εκκρεμούν στη Βρετανία
Παράλληλα με την υπόθεση του Νορθάμπτον, οι βρετανικές Αρχές διερευνούν και άλλα περιστατικά με παρόμοιο τρόπο δράσης. Στο Στόκπορτ, ένας άνδρας κατηγορείται ότι νάρκωνε και βίαζε τη σύζυγό του, με τη δίκη του να αναμένεται τον Σεπτέμβριο μαζί με ακόμη 12 άνδρες που φέρεται να συμμετείχαν στην κακοποίησή της. Πρόκειται για μία ακόμη υπόθεση όπου εμπλέκονται πολλαπλοί κατηγορούμενοι, στοιχείο που εντείνει την ανησυχία για την έκταση του φαινομένου στη χώρα.
Τον περασμένο Ιανουάριο, ένας άλλος Βρετανός είχε δηλώσει ένοχος για την κακοποίηση της πρώην συζύγου του επί 13 χρόνια, αφού φέρεται να τη νάρκωνε συστηματικά και να τη βίαζε. Στην ίδια υπόθεση, άλλοι πέντε άνδρες αντιμετωπίζουν κατηγορίες για σεξουαλική κακοποίηση της ίδιας γυναίκας, με τους τέσσερις από αυτούς να δηλώνουν αθώοι. Το θύμα, Τζοάν Γιανγκ, επέλεξε να αποποιηθεί το δικαίωμά της στην ανωνυμία και να μιλήσει δημόσια, ακολουθώντας το παράδειγμα της Ζιζέλ Πελικό. Οι υποθέσεις αυτές, που εξελίσσονται παράλληλα σε διαφορετικές πόλεις της Βρετανίας, δείχνουν έναν επαναλαμβανόμενο τρόπο δράσης βασισμένο στη χρήση φαρμάκων για την ακινητοποίηση των θυμάτων.
