Μια γυναίκα αποκάλυψε πώς τα μοναχικά ταξίδια τη βοήθησαν να αντιμετωπίσει το άγχος της πιο αποτελεσματικά και από χρόνια ψυχοθεραπείας. Η Κέισι Γκέρεν μοιράστηκε την προσωπική της εμπειρία μέσα από άρθρο της στη Washington Post, περιγράφοντας πώς άλλαξε η καθημερινότητά της όταν αποφάσισε να ταξιδέψει μόνη της. Η απόφαση αυτή πάρθηκε σε μια περίοδο έντονης προσωπικής αναστάτωσης, όταν η ίδια έκλεισε τα 35 της χρόνια. Έκτοτε, τα μοναχικά ταξίδια έχουν γίνει σταθερό κομμάτι της ζωής της.
Η απόφαση για μοναχικά ταξίδια σε μια δύσκολη περίοδο
Η Κέισι Γκέρεν περιγράφει ότι πριν πάρει αυτή την απόφαση βρισκόταν σε συνεχή κατάσταση άγχους και ένιωθε την ανάγκη να ελέγχει τα πάντα γύρω της. Η περίοδος της πανδημίας λειτούργησε ως αφορμή, καθώς συνέπεσε με μια βαθύτερη υπαρξιακή κρίση στη ζωή της. Όπως η ίδια γράφει στη Washington Post, τα προηγούμενα χρόνια τα πέρασε «ακροβατώντας ανάμεσα στην ανασφάλεια της πανδημίας», βλέποντας παράλληλα φίλους της να μετακομίζουν στην εξοχή ή να αποκτούν παιδιά. Η σύγκριση με τη ζωή των φίλων της τη βοήθησε να καταλήξει σε μια σημαντική συνειδητοποίηση για τον δικό της τρόπο ζωής.
Η Γκέρεν κατάλαβε πως δεν μπορούσε να περιμένει επ’ αόριστον έναν σύντροφο ή ένα ταξίδι με φίλες που θα ταίριαζε τέλεια με το πρόγραμμα όλων, προκειμένου η ίδια να γνωρίσει τον κόσμο. Έτσι, πήρε την απόφαση να κλείσει τις πρώτες της μοναχικές διακοπές. Η επιλογή αυτή σηματοδότησε ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή της, καθώς μέσα σε διάστημα δύο ετών πραγματοποίησε συνολικά πέντε μοναχικά ταξίδια, ένα κάθε λίγους μήνες.
Η σύγκριση με την ψυχοθεραπεία
Σύμφωνα με την ίδια, τα μοναχικά ταξίδια τη βοήθησαν να αντιμετωπίσει τα άγχη της πιο γρήγορα ακόμα και από την ψυχοθεραπεία που παρακολουθεί εδώ και χρόνια. Ταυτόχρονα, η Κέισι Γκέρεν διευκρινίζει ότι δεν εγκατέλειψε τις συνεδρίες με τον θεραπευτή της. Αντίθετα, θεωρεί πως οι δύο διαδικασίες λειτουργούν συμπληρωματικά, καθώς οι συνθήκες ενός μοναχικού ταξιδιού προσφέρουν το ιδανικό πλαίσιο για να εφαρμόσει στην πράξη τις τεχνικές που έχει μάθει μέσα από τη θεραπεία της. Όταν βρίσκεται μόνη της σε έναν άγνωστο προορισμό, χωρίς την άνεση της ρουτίνας και των γνώριμων προσώπων γύρω της, αναγκάζεται να διαχειριστεί το άγχος της άμεσα και όχι μόνο θεωρητικά μέσα σε ένα γραφείο.
Η εμπειρία της Κέισι Γκέρεν αναδεικνύει μια πτυχή των μοναχικών ταξιδιών που συχνά μένει στο περιθώριο της συζήτησης γύρω από αυτό το είδος διακοπών, δηλαδή τη σχέση τους με την ψυχική υγεία. Πέρα από την ελευθερία επιλογών και τον προσωπικό χρόνο που προσφέρει ένα ταξίδι χωρίς συνοδεία, η ίδια περιγράφει το σόλο ταξίδι ως ένα εργαλείο αυτογνωσίας και διαχείρισης του άγχους. Μέσα σε δύο χρόνια, τα πέντε ταξίδια που πραγματοποίησε μόνη της λειτούργησαν, όπως γράφει η ίδια, σαν μια μορφή έμπρακτης εξάσκησης που συμπληρώνει τις συνεδρίες με τον ειδικό, χωρίς όμως να τις αντικαθιστά πλήρως.
Η μαρτυρία της Κέισι Γκέρεν στη Washington Post ξεχωρίζει επειδή δεν παρουσιάζει τα μοναχικά ταξίδια απλώς ως μια μοδάτη τάση διακοπών, αλλά ως μια συνειδητή επιλογή ζωής με απτά οφέλη για την ψυχική υγεία. Η προσωπική της πορεία, από τα πρώτα διστακτικά βήματα στα 35 της μέχρι τα πέντε ταξίδια που ακολούθησαν, δείχνει πώς μια δύσκολη περίοδος μπορεί να γίνει αφορμή για αλλαγή. Η ίδια συστήνει έμμεσα σε όσους αντιμετωπίζουν παρόμοιο άγχος να μην περιμένουν την ιδανική συντροφιά για να ταξιδέψουν, αφού η μοναξιά του ταξιδιού μπορεί τελικά να αποδειχθεί θεραπευτική.
