Η Μαρία Καρυστιανού βρίσκεται αντιμέτωπη με ανοιχτή εσωκομματική σύγκρουση στο κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία», καθώς 22 πρώην στελέχη του κόμματος δημοσιοποίησαν κοινή ανακοίνωση με αιχμές εναντίον της. Στο κείμενο, που συνυπογράφουν μεταξύ άλλων ο Θανάσης Αυγερινός, η Κατερίνα Μουτσάτσου και ο Βασίλης Κοκοτσάκης, απορρίπτονται οι αιτιάσεις της ηγεσίας και η αποχώρησή τους περιγράφεται ως «στάση αρχής». Η παρέμβαση έρχεται ως απάντηση σε πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις της για τις αποχωρήσεις στελεχών από το κίνημα.
Η κοινή ανακοίνωση των 22 πρώην στελεχών
Οι 22 υπογράφοντες, ανάμεσά τους ο Αθανάσιος Αυγερινός, η Κατερίνα Μουτσάτσου και ο Βασίλης Κοκοτσάκης, δηλώνουν ότι κρίνουν αναγκαίο να απαντήσουν «συλλογικά, καθαρά και χωρίς υπεκφυγές». Στο κοινό τους κείμενο ξεκαθαρίζουν ότι δεν πρόκειται να επιτρέψουν να παρουσιαστεί η αποχώρησή τους ως αποτέλεσμα προσωπικών φιλοδοξιών, προσωπικών ατζεντών ή έλλειψης αντοχής.
«Δεν αποχωρήσαμε επειδή μας έλειψαν οι καρέκλες. Δεν αποχωρήσαμε επειδή δεν μας δόθηκαν αξιώματα. Δεν αποχωρήσαμε επειδή “δεν αντέξαμε”», αναφέρουν χαρακτηριστικά στην ανακοίνωσή τους. Τα πρώην στελέχη επιμένουν ότι η απόφασή τους ήταν συνειδητή πολιτική επιλογή, αποτέλεσμα άρνησης να συμβιβαστούν με πρακτικές που θεωρούν ασύμβατες με τις αρχικές αρχές του εγχειρήματος. Όπως τονίζουν, παρά τις διαφορετικές προσωπικότητες και διαδρομές τους, οι λόγοι της αποχώρησής τους παρουσιάζουν σημαντικές κοινές αναφορές.
Οι αιτιάσεις κατά της Μαρίας Καρυστιανού
Στο επίκεντρο της κριτικής βρίσκεται ο τρόπος λειτουργίας του κόμματος υπό τη Μαρία Καρυστιανού. Οι υπογράφοντες κάνουν λόγο για «συγκέντρωση αποφασιστικών αρμοδιοτήτων σε περιορισμένο κύκλο προσώπων», ενώ υποστηρίζουν ότι οι συλλογικές διαδικασίες υποκαταστάθηκαν από ένα συγκεντρωτικό μοντέλο λήψης αποφάσεων. Χαρακτηριστικά αναφέρονται σε «λογικές αυλών, μηχανισμών και παρασκηνιακών ανταγωνισμών» που, όπως υποστηρίζουν, αναπτύχθηκαν στο εσωτερικό του κινήματος.
Παράλληλα, τα 22 πρώην στελέχη απορρίπτουν την αντίληψη ότι κάθε εσωτερική διαφωνία ισοδυναμεί με υπονόμευση του πολιτικού εγχειρήματος. «Η κριτική δεν είναι προδοσία. Η διαφωνία δεν είναι υπονόμευση. Η αποχώρηση δεν είναι έλλειψη χαρακτήρα», τονίζουν στην ανακοίνωσή τους, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε αυτή τη φράση, η οποία αποτελεί και τον κεντρικό άξονα της παρέμβασής τους. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουν επίσης στο ζήτημα της στελέχωσης, υποστηρίζοντας ότι δεν υπήρξαν σαφή και θεσμοθετημένα κριτήρια για την επιλογή προσώπων σε ρόλους ευθύνης.
Το αρχικό όραμα και τα ανοιχτά ερωτήματα
Στο κείμενό τους, τα πρώην στελέχη περιγράφουν και τους λόγους για τους οποίους αρχικά εντάχθηκαν στο κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία». Όπως αναφέρουν, πίστεψαν στη δημιουργία ενός αυθεντικού κινήματος πολιτών, το οποίο θα οικοδομούνταν «από τη βάση προς την κορυφή», με στόχο τη μεταφορά στη δημόσια ζωή του αιτήματος εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών για Αλήθεια, Δικαιοσύνη και Λογοδοσία. Πίστεψαν, όπως σημειώνουν, ότι οι πολίτες θα είχαν ουσιαστικό λόγο στη διαμόρφωση των οργάνων, των διαδικασιών και των αποφάσεων του κόμματος.
Η ανακοίνωση κλείνει με μια συμπύκνωση της θεμελιώδους ένστασης των 22 πρώην στελεχών απέναντι στην ηγεσία της Μαρίας Καρυστιανού. «Η Δημοκρατία δεν αρχίζει όταν ολοκληρωθεί η στελέχωση. Αρχίζει από τον τρόπο με τον οποίο στελεχώνεται ένας δημοκρατικός φορέας», αναφέρουν, ζητώντας παράλληλα απαντήσεις για τη λειτουργία του κινήματος, τον τρόπο επιλογής στελεχών και τη συμμετοχή της βάσης στις αποφάσεις. Ξεκαθαρίζουν, πάντως, ότι η αποχώρησή τους δεν σημαίνει εγκατάλειψη των αξιών που, όπως τονίζουν, τους οδήγησαν αρχικά στη συμμετοχή τους στο εγχείρημα.
