Οι καταστροφικές πυρκαγιές που έπληξαν τις τελευταίες μέρες τη Δυτική Αττική και τη Βοιωτία άφησαν πίσω τους 144.243 καμένα στρέμματα, κατεστραμμένες περιουσίες και σπίτια που παραδόθηκαν στις φλόγες. Το φαινόμενο επαναφέρει στο προσκήνιο τη σημασία της πρόληψης γύρω από τις κατοικίες. Ανάμεσα στα μέτρα που μπορούν να λάβουν οι ιδιοκτήτες, ξεχωρίζει η επιλογή των κατάλληλων δέντρων, καθώς ορισμένα είδη λειτουργούν σαν φυσική ασπίδα κατά της πυρκαγιάς γύρω από ένα σπίτι.
Διαβάστε επίσης: Το Beriev Be-200 δεν είναι η λύση για τις πυρκαγιές
Ποια δέντρα λειτουργούν ως φυσική αντιπυρική ζώνη
Αν και κανένα δέντρο δεν μπορεί από μόνο του να σταματήσει μια μεγάλη πυρκαγιά, ορισμένα είδη θεωρούνται πολύ λιγότερο εύφλεκτα και, όταν συνδυάζονται με σωστές αποστάσεις, κλάδεμα και τακτική συντήρηση, μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τον κίνδυνο εξάπλωσης της φωτιάς προς την κατοικία. Σε αντίθεση με τα πεύκα και τους ευκάλυπτους, που λόγω της ρετσίνας και των αιθέριων ελαίων τους λειτουργούν σαν φυσικό «καύσιμο», τα φυλλοβόλα και τα πλατύφυλλα δέντρα διαθέτουν χαρακτηριστικά που καθυστερούν την εξάπλωση των μετώπων της φωτιάς και συγκρατούν τη θερμική ακτινοβολία.
Στα πιο ανθεκτικά είδη συγκαταλέγεται η χαρουπιά, ένα από τα πιο ανθεκτικά αειθαλή πλατύφυλλα της Μεσογείου, με σκληρά και δερματώδη φύλλα που έχουν εξαιρετικά χαμηλή αναφλεξιμότητα. Η μουριά διαθέτει πολύ πυκνό φύλλωμα που απορροφά τη θερμότητα και, όταν ποτίζεται συστηματικά το καλοκαίρι, δημιουργεί ένα εξαιρετικό τείχος προστασίας. Η βελανιδιά, ή δρυς, με το βαρύ και σκληρό ξύλο της, χρειάζεται τεράστια ποσά θερμότητας για να αναφλεγεί, επιβραδύνοντας δραματικά το πέρασμα της πυρκαγιάς. Η κουτσουπιά είναι ένα μικρό και πανέμορφο φυλλοβόλο δέντρο με χαμηλό φορτίο καύσιμης ύλης, ιδανικό για κοντινές αποστάσεις από κτίσματα, ενώ η λεύκη και η ιτιά, δέντρα που αγαπούν το νερό, λειτουργούν σαν φυσικοί «πυροσβεστήρες» εφόσον υπάρχει διαθέσιμη υγρασία στο έδαφος. Τέλος, τα καρποφόρα δέντρα, όπως η συκιά, η αχλαδιά και η ροδακινιά, όταν βρίσκονται σε οργανωμένους και ποτισμένους οπωρώνες γύρω από μια κατοικία, δημιουργούν μία από τις καλύτερες ζώνες ανάσχεσης της φωτιάς.
Οι κανόνες απόστασης και κλαδέματος που κάνουν τη διαφορά
Η επιλογή των κατάλληλων ειδών δεν αρκεί από μόνη της. Οι ειδικοί τονίζουν πως η σωστή διάταξη και συντήρηση των δέντρων γύρω από ένα σπίτι είναι εξίσου καθοριστική για την αποτελεσματικότητά τους ως ασπίδα κατά της πυρκαγιάς. Κανένα κλαδί δεν πρέπει να προσεγγίζει το σπίτι, τη στέγη ή τα μπαλκόνια σε απόσταση μικρότερη των 5 μέτρων, ώστε να αποφεύγεται η άμεση μετάδοση της φωτιάς στην κατοικία.
Παράλληλα, τα μεγάλα δέντρα πρέπει να κλαδεύονται από το έδαφος και μέχρι το ύψος των 3 μέτρων, ώστε μια έρπουσα φωτιά που ξεκινά από ξερά χόρτα να μην μπορεί να «πηδήξει» στα ψηλά κλαδιά και να μετατραπεί σε πυρκαγιά κόμης. Εξίσου σημαντικό είναι τα φυλλώματα των δέντρων να απέχουν μεταξύ τους τουλάχιστον 3 μέτρα, ώστε να μη δημιουργείται μια συνεχόμενη «γέφυρα» που θα διευκόλυνε τη μεταφορά της φωτιάς από δέντρο σε δέντρο και, εν τέλει, προς το κτίσμα. Η τακτική συντήρηση, το κλάδεμα και το πότισμα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αναδεικνύονται έτσι σε βασικά εργαλεία πρόληψης για κάθε ιδιοκτήτη που θέλει να θωρακίσει την περιουσία του απέναντι στον κίνδυνο πυρκαγιάς.
